[Εμπιστευτικά] «Πού είσαι νιότη»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Αν τώρα που τελειώνει η χρονιά με ρωτούσαν ποια ήταν η μεγαλύτερη πολιτική απογοήτευση του 2014, θα απαντούσα χωρίς δυσκολία: η ΔΗΜΑΡ.
Και μάλιστα κερδίζει τον τίτλο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Οι ΑΝΕΛ μπορεί να εξελίσσονται σε φαρσοκωμωδία, η Χρυσή Αυγή μετατράπηκε σε δικαστικό θρίλερ, αλλά αν το καλοσκεφτεί κανείς, τίποτα από τα δύο δεν εκπλήσσει.
Αντιθέτως, φέροντας τη βαριά κληρονομιά της ανανεωτικής Αριστεράς και υποσχόμενη να εξελιχθεί σε υπεύθυνη Αριστερά, η ΔΗΜΑΡ ήταν η πλέον ελπιδοφόρα από τις πολιτικές δυνάμεις που εκκολάφθηκαν την εποχή του Μνημονίου.
Αλλά «πού είσαι νιότη που έδειχνες / πως θα γινόμουν άλλος».
Κλείνοντας το 2014, η ΔΗΜΑΡ έχει σχεδόν εξαερωθεί και οι τελευταίοι εναπομείναντες σπεύδουν να καταφύγουν στην αγκαλιά μια άλλης Αριστεράς που δεν είναι ούτε ανανεωτική ούτε υπεύθυνη.
Κοινώς, οι ναυαγοί πασχίζουν να σώσουν το σαρκίο τους υποστέλλοντας τη σημαία εκείνου που υπήρξαν και εκείνου που ήθελαν να είναι. Σε μια σχεδία παρέα με την Τζάκρη και τη Ραχήλ.
Δεν είναι προφανώς η πρώτη φορά που μια πολιτική προσπάθεια κλείνει τον κύκλο της. Από την Πολιτική Ανοιξη και το ΔΗΚΚΙ έως τη ΔΗΑΝΑ και το ΚΟΔΗΣΟ, το νεκροταφείο των κομμάτων έχει πιο πολλούς τάφους κι από την Αμφίπολη.
Στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ, όμως, αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι η αποτυχία. Είναι η έλλειψη κομψότητας στον χειρισμό της αποτυχίας.
Οι επιζώντες δεν αισθάνθηκαν στοιχειωδώς την υποχρέωση να αναλάβουν το κόστος των πράξεών τους και την ευθύνη των πεπραγμένων τους.
«Σαν έτοιμοι από καιρό…» ετοιμάζονται ατάραχοι να πολεμήσουν και πάλι «τις αδιέξοδες πολιτικές» και να αναζητήσουν ξανά «το προοδευτικό πρόσημο» – απλώς αυτή τη φορά θα είναι ντυμένοι ΣΥΡΙΖΑ…
Ισως το πιο αστείο είναι ότι η ΔΗΜΑΡ αρνήθηκε να συμπράξει στην Κεντροαριστερά κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ ότι θα πάει με τη ΝΔ και τελικά το ΠΑΣΟΚ παρέμεινε στην Κεντροαριστερά, ενώ η ΔΗΜΑΡ είναι αυτή που πάει με τον ΣΥΡΙΖΑ!..
Κάποια στιγμή προφανώς η Ιστορία θα εντοπίσει τα λάθη και θα επιμερίσει τις ευθύνες – αν δεήσει ποτέ να ασχοληθεί με το ζήτημα. Αλλά εκεί κρύβεται ενδεχομένως το μεγάλο κρίμα. Αντί η ΔΗΜΑΡ να ενσωματωθεί σε κάτι νέο, προτίμησε να επιστρέψει στο πιο παλιό και στο πιο παρωχημένο.
Πριν από μερικούς μήνες ο Σωτήρης Βαλντέν εξηγούσε πως «αν δεν υπήρχε η ΔΗΜΑΡ, θα έπρεπε να την εφεύρουμε».
Δεν ξέρω τώρα πώς θα ζήσουμε χωρίς αυτήν.
Το βέβαιο είναι όμως ότι ο τόπος χρειάζεται επειγόντως να εφεύρει εκείνο που του υποσχέθηκε πριν εξαφανιστεί.
Google news
