[Εμπιστευτικά] Τόσοι λίγοι

2 λεπτά
Η πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου δεν έκρυβε μεγάλες εκπλήξεις. Αντε να έλειψαν δυο, τρεις από τους σίγουρους.
Το πιθανότερο είναι ότι οι εκπλήξεις (αν υπάρξουν…) θα εκδηλωθούν στις 29 Δεκεμβρίου.
Ομολογώ ότι τελικά είναι μια παράξενη εκλογική διαδικασία. Το αποτέλεσμά της δεν προκύπτει από κάποιο ανώνυμο εκλογικό σώμα ούτε καν από μια μαζική συμμετοχή.
Θα προκύψει από τριακόσιους ανθρώπους ή, ακόμη χειρότερα, από καμιά εικοσαριά εξ αυτών – αν δεχτούμε πως για τους υπόλοιπους τα πράγματα είναι, λίγο ή πολύ, δεδομένα…
Για να το πω απλά: ο ψυχισμός, το αίσθημα ευθύνης, το πολιτικό μυαλό, οι αντοχές, η ιδιοτέλεια ή η ανιδιοτέλεια είκοσι ανθρώπων θα σφραγίσουν την πορεία του τόπου.
Το βάρος είναι μεγάλο αλλά και σπουδαίο. Δεν ξέρω πόσες φορές στη ζωή του μπορεί ένας κοινός θνητός να πει πως στα χέρια του βρίσκεται η τύχη της πατρίδας.
Της πατρίδας με την έννοια που της δίνει ένας απλός πατριώτης, όχι με τη χρήση που της επιφυλάσσει από ραδιόφωνο σε ραδιόφωνο ο «πατριδολόγος» Αλέξης Μητρόπουλος.
Προφανώς όλες οι επιλογές είναι εξίσου νόμιμες και θεμιτές. Καμία δεν υπερτερεί ούτε υστερεί της άλλης στο επίπεδο της δημοκρατικής νομιμοποίησης.
Απλώς και επειδή δεν έχουν όλες τις ίδιες συνέπειες, είναι προφανές ότι ο κάθε βουλευτής δεν ψηφίζει μόνο για Πρόεδρο. Επιλέγει και συνέπειες.
Από αυτές δεν θα ξεφύγει ποτέ, είτε ψηφίσει είτε καταψηφίσει τον υποψήφιο που θα βρει στην κάλπη. Και δεν θα ξεφύγει ούτε εκείνος ούτε όλοι εμείς που κρεμόμαστε από την ψήφο του.
Ακουσα, ας πούμε, τον Φώτη Κουβέλη να υποστηρίζει ότι οι εκλογές θα είναι «λυτρωτικές», αλλά χωρίς να διευκρινίζει από τι ακριβώς θα μας λυτρώσουν.
Πιστεύει ειλικρινά ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ότι υπάρχει άλλος δρόμος εντός Ευρώπης από αυτόν που βαδίζει η σημερινή συγκυβέρνηση;
Αν το πιστεύει, γιατί δεν υπέδειξε αυτόν τον άλλο δρόμο το 2012 όταν χρειάστηκε να συμπράξει και ο ίδιος στη διατήρηση της χώρας στο ευρώ; Τι συνέβη και τον ανακάλυψε δυόμισι χρόνια αργότερα;
Αν όμως άλλος δρόμος δεν υπάρχει, τότε από τι ακριβώς θα μας λυτρώσουν οι εκλογές; Υπάρχει περίπτωση κάποια άλλη κυβέρνηση να κάνει ριζικά διαφορετικά πράγματα από όσα κάνει η σημερινή;
Το βέβαιο είναι (για να παραφράσω και τον Τσόρτσιλ…) ότι ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα τόσοι λίγοι δεν έκριναν την τύχη τόσων πολλών.
Είμαι βέβαιος ότι οι πολλοί το ξέρουν. Το ερώτημα είναι αν το έχουν καταλάβει και οι λίγοι.
Εστω και μόνο για να μην αποδειχτούν ολίγιστοι.













