Ομπάμα, όπως λέμε Τζίμι Κάρτερ

Το τελευταίο φιάσκο των Αμερικανών στην Υεμένη θυμίζει έντονα την επίσης αποτυχημένη απόπειρα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων να απελευθερώσουν, το 1980, τους διπλωμάτες που κρατούνταν στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη. Και όπως ακριβώς ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ τελείωσε άδοξα την πολιτική του καριέρα, όντας εγκλωβισμένος μεταξύ των καλών του προθέσεων και των αρνητικών συνεπειών των όποιων αποφάσεών του, έτσι και ο Μπαράκ Ομπάμα κινδυνεύει να πέσει θύμα των δικών του επιλογών.  

Σήμερα «η Αμερική η οποία δεν γνωρίζει τι επιθυμεί έχει δημιουργήσει έναν πρόεδρο ο οποίος δεν ξέρει πώς να δράσει» σημειώνει χαρακτηριστικά ο Βιτόριο Τζουκόνι, ανταποκριτής της «Ρεπούμπλικα» στις ΗΠΑ. Ο αμερικανός Λουκ Σόμερς, δημοσιογράφος που απήχθη από μέλη της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο τον Σεπτέμβριο του 2013, και ο νοτιοαφρικανός Πιερ Κόρκι, μέλος ανθρωπιστικής οργάνωσης που έπεσε στα χέρια της τρομοκρατικής οργάνωσης τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, δολοφονήθηκαν από τους τζιχαντιστές εξαιτίας και της επέμβασης των Αμερικανών.

Η επιχείρηση μελών των Navy Seals, της επίλεκτης ομάδας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ με στόχο την απελευθέρωση του Σόμερς ο οποίος κινδύνευε να εκτελεστεί από τους τζιχαντιστές, επέσπευσε τον θάνατο των δύο ανδρών. Μάλιστα, ο Πιερ Κόρκι επρόκειτο να απελευθερωθεί χθες έπειτα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση βεδουίνων και πρωτοβουλία μιας νοτιοαφρικανικής ΜΚΟ. Οι Αμερικανοί, ωστόσο, δήλωσαν πως δεν γνώριζαν πως βρισκόταν εκεί.

Ενώπιον των αποτρόπαιων προθέσεων των τζιχαντιστών που απάγουν αθώους δημοσιογράφους ή ανίσχυρα μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων μόνο και μόνο για να τους δολοφονήσουν ή για να τους χρησιμοποιήσουν ως πηγή εσόδων, δεν υπάρχει καμία σίγουρη στρατηγική. Ομως η αναποφασιστικότητα του Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος άλλοτε δείχνει έτοιμος να επιλέξει τη στρατιωτική ισχύ ως τρόπο αντιμετώπισης της όποιας απειλής και άλλοτε καταλήγει απλώς να περιμένει χωρίς κανένας να γνωρίζει ακριβώς τι, καταρρακώνει το κύρος του.

Θολη στρατηγικη. Πρόσφατα, ο αμερικανός πρόεδρος αντικατέστησε τον υπουργό Αμυνας των ΗΠΑ Τσακ Χέιγκελ λόγω των σημαντικών διαφωνιών του με τους προεδρικούς συμβούλους. Ελάχιστοι, ωστόσο, είναι εκείνοι που γνωρίζουν ποιο ακριβώς ήταν το αντικείμενο της διαφωνίας τους καθώς δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη στρατηγική. Το ότι ο διάδοχος του Χέιγκελ, ο Αστον Κάρτερ, είναι ο τέταρτος υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των έξι ετών που κυβερνά ο Ομπάμα, αποτελεί αδιαμφισβήτητα σύμπτωμα μιας γενικότερης σύγχυσης.  

Με εξαίρεση την εκτέλεση του Οσάμα Μπιν Λάντεν, έπειτα από έξι χρόνια στην προεδρία, ο Μπαράκ Ομπάμα δεν έχει να παρουσιάσει καμία ξεκάθαρη στρατηγική επιτυχία για τη χώρα του. Η τραγική κατάσταση που επικρατεί στο Ιράκ, η σύγχυση στο Αφγανιστάν, η αντιφατική στρατηγική που ακολουθείται στη Συρία, η απραξία των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του τελευταίου πολέμου μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών και η κρίση στην Ουκρανία καταγράφονται, τόσο στην Ιστορία όσο και στη συνείδηση πολλών Αμερικανών, ως προσωπικές αποτυχίες του Ομπάμα.

Ο αμερικανός πρόεδρος, δύο χρόνια πριν από το τέλος της θητείας του, μοιάζει – υπογραμμίζει η «Ρεπούμπλικα» – σαν τον προπονητή μιας ομάδας που εξακολουθεί να παίζει μόνο και μόνο για να περάσει ο χρόνος που υπολείπεται έως το τέλος του παιχνιδιού. Ο Μπαράκ Ομπάμα μοιάζει να επιθυμεί να κάνει ό,τι και οι περισσότεροι από τους προκατόχους του: να αφήσει τα όποια προβλήματά του κληρονομιά στον άνθρωπο που θα τον διαδεχθεί.