[Κραυγές και ψίθυροι] Τα σεμέν του γάμου

Από τη μία, οι δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, περί σεβασμού στην ελληνική παράδοση και στη φύση του ανθρώπου. Aπό την άλλη, οι αντιδράσεις που προκάλεσαν. Και λίγο πριν, ο γάμος του συγγραφέα Αύγουστου Κορτώ με τον σύντροφό του στις ΗΠΑ…

Θα μου επιτρέψετε τη βιωματική αναφορά, αλλά μεγάλωσα στη Σύρο που είχε ενσωματώσει στην αστική κοινωνία της την παράδοση του λιμανιού. Υπήρχε λοιπόν μια μη καθομολογούμενη μεν, καταγεγραμμένη δε ανεκτικότητα, έως και συμπάθεια, για την ομοφυλοφιλία και των δύο φύλων.

Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι γνώριζα την εξαίρεση. Ο «κανόνας» τριγύριζε γύρω από την Ομόνοια, πραγματωνόταν σε ζωές στο σκοτάδι, εισέπραττε τον χλευασμό και την περιθωριοποίηση για αυτούς που επιχειρούσαν τη «μεγάλη έξοδο». Κυκλοφορούσε μάλιστα ως φήμη, γύρω στο 1980, ότι θα περνούσε νόμος για τον εκτοπισμό των ομοφυλοφίλων… Δεν έγινε βέβαια ποτέ, αλλά συσπείρωσε πολλούς – «παραδοσιακούς» κατά τον κ. Αθανασίου – γύρω από το κίνημά τους. Κι εγώ μαζί τους, γιατί οι περισσότεροι από τους πνευματικούς ανθρώπους που με ενέπνεαν είχαν δηλώσει εμμέσως πλην σαφώς την επιλογή τους, αλλά και γιατί θεωρούσα την ελευθερία της ερωτικής επιλογής πιο σημαντικό δημοκρατικό πρόσημο από την κομματική συστράτευση. Με δυο λόγια, το κίνημα των ομοφυλοφίλων ήταν κόντρα σε κάθε έκφανσή του. Γι’ αυτό το υποστηρίξαμε… Δεν κατάλαβα πώς από τον Ταχτσή που έπαιζε κάθε βράδυ κορόνα – γράμματα τη ζωή του (μέχρι που την έχασε) διεκδικεί σήμερα τα σεμεδάκια του γάμου.

Βεβαίως και δεν θέλω τους ομοφυλόφιλους να ζουν σύρριζα στον κίνδυνο. Βεβαίως και το σύμφωνο συμβίωσης πρέπει να εξασφαλίζει δύο ανθρώπους που έχουν περάσει μαζί τη ζωή τους. Αυτή η σύμβαση της βέρας και της ανταλλαγής όρκων πίστης από ανθρώπους που αμφισβητούσαν την αναγκαιότητα του γάμου ακόμη και μεταξύ ετεροφυλοφίλων δεν μου κολλάει… Εκτός και αν, όπως μου είπε ένας πιτσιρικάς, σήμερα η επανάσταση είναι ο γάμος. Μπορεί να μεγάλωσα εγώ, μπορεί να γέρασε η εποχή… Θα υποστηρίξω ωστόσο την «επανάσταση» της γερασμένης εποχής μου, έστω και χωρίς το χέρι στην καρδιά.