[Θεωρείο] Το φλερτ που σκοτώνει

Αν οι κοινοβουλευτικές μάχες έχουν μία μητέρα, αυτή είναι η συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Δεν ισχύει μόνο στην Ελλάδα, όπου η συζήτηση ξεκίνησε χθες, αλλά και στη Σουηδία, όπου τελείωσε την ίδια ημέρα. Στη σουηδική μάχη χύθηκε αίμα – ακόμη και για τα ελληνικά δεδομένα. Το νήμα της ζωής της κεντροαριστερής κυβέρνησης που συγκροτήθηκε πριν από μόλις τρεις μήνες κόπηκε απότομα εξαιτίας της άρνησης των Σουηδών Δημοκρατών να ψηφίσουν τον προϋπολογισμό. Εντάξει, κάθε χώρα έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Ο Στέφαν Λέβεν, πρώην οξυγονοκολλητής και αρχισυνδικαλιστής, συγκρότησε την κυβέρνησή του χωρίς να έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Η επιβίωσή της εξαρτιόταν από τις διαθέσεις των ακροδεξιών, που στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου είχαν αναδειχθεί σε τρίτη πολιτική δύναμη. Ο Λέβεν υπολόγιζε στις ψήφους τους. Αλλά οι ακροδεξιοί ζητούσαν ένα αντάλλαγμα: να σκληρύνει η πολιτική της Σουηδίας στο μεταναστευτικό.

Η Στοκχόλμη απέχει από την Αθήνα πάνω από 2.000 χιλιόμετρα. Το συμπέρασμα, όμως, είναι ένα: η Ακρα Δεξιά, είτε δηλώνεται ως τέτοια είτε κρύβει το πραγματικό της πρόσωπο, έχει τη δική της ατζέντα και την προωθεί με φανατική προσήλωση. Είναι κάτι που έζησε στο πετσί του ο σουηδός πρωθυπουργός. Αλλά είναι κάτι που μπορεί να ζήσουν κι εκείνοι που ελπίζουν να τον μιμηθούν στην Ελλάδα. Τηρουμένων των αναλογιών, ο Λέβεν έκανε ό,τι άρχισε να κάνει ο Τσίπρας από τον Απρίλιο του 2012, δηλώνοντας ότι δεν θα πέταγε τις πέντε ψήφους που θα του προσέφερε ο Καμμένος για να τον στηρίξει: φλερτάριζε με την Ακρα Δεξιά. Στη Σουηδία δεν αποδείχθηκε μόνο ότι το φλερτ είναι τοξικό. Αλλά ότι μπορεί ακόμη και να σκοτώσει.

Το σουηδικό στόρι δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει την αυτοδυναμία και τους ΑΝΕΛ που φυλλορροούν. Στον χώρο της ελληνικής Ακρας Δεξιάς εκδηλώνεται πλέον μια κινητικότητα που δεν είναι μόνο αντιμνημονιακής προέλευσης.  Οπως προκύπτει από τις Ρίζες του Μπαλτάκου, η κινητικότητα τροφοδοτείται και από το παλιό και γνωστό τρίπτυχο της εθνικιστικής ρητορείας. Πιθανότατα στην ελληνική μάχη για τον προϋπολογισμό να μη χυθεί αίμα. Αλλά το μέλλον δεν προβλέπεται καθόλου ειρηνικό.