Σκοτώνοντας ένα σπουργίτι

2 λεπτά
Η Ζορέχ Σολεϊμανί πρωτοεπισκέφθηκε το Αφγανιστάν το 2001. Ηταν μια από τους πρώτους δημοσιογράφους που έφτασαν στο Χεράτ μετά την πτώση των Ταλιμπάν. Πολλοί από τους συναδέλφους της αναρωτήθηκαν γιατί πλησίαζε τόσο πολύ τους πρόσφυγες που φωτογράφιζε, αφού πολλοί απ’ αυτούς ήταν άρρωστοι. Εκείνη όμως ήθελε μια όσο το δυνατόν πιο πιστή εικόνα από μια χώρα που είχε αποκοπεί από τον κόσμο.
«Ηταν εντυπωσιακό να βλέπει κανείς πώς λίγες μόλις ημέρες μετά την πτώση των Ταλιμπάν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι γυναίκες, ήθελαν να επιστρέψουν στην πραγματική ζωή που έκαναν πριν», θυμάται η Σολεϊμανί.
Τα προηγούμενα χρόνια η Σολεϊμανί είχε δουλέψει ως φωτογράφος στη γενέτειρά της, την Τεχεράνη, δίνοντας έμφαση σε γυναικεία θέματα. Αλλά η εμπειρία της στο Αφγανιστάν τη σημάδεψε, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στη χώρα πολλές φορές. Το 2011 άρχισε να επισκέπτεται τις φυλακές Μπάνταμ Μπαγκ, κοντά στην Καμπούλ, και να φωτογραφίζει τις κρατούμενες.
«Κανείς δεν πίστευε ότι μπορούσα να μπω σε μια φυλακή κρατώντας κάμερα», λέει. «Επρεπε να τρέχω για δύο εβδομάδες ώστε να πάρω τις σχετικές άδειες. Ολοι εντυπωσιάζονταν που μια Ιρανή ήθελε να μπει σε μια φυλακή. Νομίζω πως στην αρχή δεν με έπαιρναν στα σοβαρά».
Σε μια φυλακή, η Σολεϊμανί γνώρισε τη Σοχεϊλά, που αποτέλεσε την πρωταγωνίστρια του ντοκιμαντέρ της «Σκοτώνοντας ένα σπουργίτι». Είκοσι ενός ετών, η Σοχεϊλά είχε διαφύγει από έναν υποχρεωτικό γάμο και είχε ερωτευτεί έναν ξάδελφό της, τον Νιάζ Μοχάμαντ, με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί. Η οικογένειά της την κατήγγειλε και το ζευγάρι κατέληξε στη φυλακή με τις κατηγορίες της μοιχείας και της διγαμίας.
«Οταν μίλησα στη Σοχεϊλά, μου έκανε εντύπωση η δύναμή της», λέει η Σολεϊμανί. «Για μένα ήταν μια ηρωίδα, καθώς γνώριζε ότι αν το έβαζε στα πόδια, ο πατέρας της και ο αδελφός της θα κανόνιζαν εύκολα τη δολοφονία της».
Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ που αναρτήθηκε τον περασμένο μήνα στην ιστοσελίδα των «Νιου Γιορκ Τάιμς» προέρχεται από σχόλια του αδελφού της Σοχεϊλά, ο οποίος είπε ότι δεν θα δίσταζε να τη σκοτώσει αν εξακολουθούσε να παρακούει την οικογένειά της.
«Δεν φοβόμαστε να σκοτώσουμε» είπε. «Για μας, είναι σαν να σκοτώνουμε ένα σπουργίτι. Δεν είναι τίποτα».
Η Σοχεϊλά και ο Μοχάμαντ έχουν ήδη αποφυλακιστεί και η πρώτη προστατεύεται από τη μη κυβερνητική οργάνωση «Γυναίκες για τις Γυναίκες του Αφγανιστάν». «Ηθελε να αποφασίζει εκείνη για τη ζωή της» λέει η Σολεϊμανί.
![[Κλικ] Από τις «ρουσέλφι» στο... βουντού](https://www.tanea.gr/app/uploads/2014/11/20018367_Brazil-Protest.JPEG-02111.jpg)













