[Ανάλυση] Ηθικό και νόμιμο

Στο Λουξεμβούργο οι τράπεζες είναι περισσότερες από τα σουπερμάρκετ. Και όχι τυχαίως. Επί δεκαετίες το κατ’ ευφημισμόν Μεγάλο Δουκάτο δημιούργησε ένα πλέγμα φορολογικών και άλλων κινήτρων, στόχος των οποίων ήταν να πεισθούν οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη να εγκατασταθούν φορολογικώς στην επικράτειά του. Με άλλα λόγια, εκμεταλλευόμενο το λιλιπούτειο μέγεθός του και ασκώντας εμφανώς αθέμιτο φορολογικό ανταγωνισμό, το Λουξεμβούργο στέρησε έσοδα από τα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ και τόνωσε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας του. Ενας από τους αρχιτέκτονες αυτού οικοδομήματος είναι αναμφιβόλως ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Ο άνθρωπος που πυκνά – συχνά επικρίνει τις ελληνικές Αρχές για την ανικανότητά τους να χτυπήσουν τη φοροδιαφυγή, την οποία ωστόσο η χώρα του έχει αναγάγει σε επιστήμη. Η απάντηση των Αρχών του Λουξεμβούργου στις εναντίον τους αιτιάσεις είναι ότι ακόμη και αν δεν είναι ηθικές οι πρακτικές τους, εκ του ασφαλούς είναι νόμιμες. Ισως και να είναι έτσι.