[Στίγμα] Τι φίλτρο, τι μπλόκο

Το κορίτσι, η Αυτής Υψηλότης Ρένα, όπως έχω ξαναπεί, θέλει να έχει την ησυχία του. Την ηρεμία του. Για να μπορεί να λειτουργεί απερίσπαστο. Και να παίρνει τις σωστές αποφάσεις. Να δρα αποτελεσματικά, καίρια, οργανωμένα. Δεν μπορεί να της τηλεφωνεί ο καθένας και εκείνη να είναι υποχρεωμένη να απαντά. Διότι, απαντώντας στο τηλέφωνο, ποιο είναι το αποτέλεσμα; Αποσπάται – συνήθως – η προσοχή σου, σου τρώει χρόνο αυτή η διαδικασία και επιπλέον είναι πολύ πιθανόν να τα «πάρεις» κιόλας που ο άλλος σε πήρε για να σου εξομολογηθεί μια βλακεία που του ήρθε στο μυαλό. Εξού και τοποθέτησε «φίλτρο», τον σύντροφό της, έναν κύριο Μπενίση.

Επειδή τώρα η κυρία έχει αρχές, αυτό το συγκεκριμένο το τηρεί κατά γράμμα. Και απολύτως. Για όλα. Ακόμη και αν η Αθήνα πνίγεται από μια θεομηνία. Εγώ το γνωρίζω, αλλά την περασμένη Παρασκευή το πληροφορήθηκαν και τα κυβερνητικά στελέχη. Που την αναζητούσαν εναγωνίως να μετάσχει στην υπό τον Σαμαρά σύσκεψη για τις καταστροφικές πλημμύρες της Δυτικής Αθήνας, αλλά δεν μπορούσαν να τη βρουν πουθενά.

Διότι η Αυτής Υψηλότης Ρένα δεν είχε αφήσει και τηλέφωνο πουθενά. Ούτε φυσικά στο υπουργείο Εσωτερικών. Αναζητήθηκε μέχρι και ο Σγουρός μήπως και είχε εκείνος το κινητό τηλέφωνο της περιφερειάρχου Αττικής. Δεν το είχε. Βρέθηκε η πρώην αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής Σταυρούλα Δήμου η οποία έδωσε τη λύση. Δεν είχε το τηλέφωνο της Αυτής Υψηλότητος, αλλά είχε το τηλέφωνο – κλειδί του συντρόφου της κυρίου Μπενίση. Το έδωσε, τον βρήκαν, αλλά ήταν πια αργά – η σύσκεψη στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας είχε τελειώσει…

Την άλλη ημέρα η Αυτής Υψηλότης έκανε δήλωση, φυσικά καταγγέλλοντας τον «αποκλεισμό», ο Παπαδημούλης («όπου γάμος και χαρά…») τη στήριξε φυσικά, επίσης καταγγέλλοντας και αυτός τον «αποκλεισμό», αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ όχι ανακοίνωση, ούτε… λέξη! Τι να πουν οι άνθρωποι, τα έχουν χάσει και εκείνοι…

Η αόρατη δικαίωση

Η «πηγή» της είδησης βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ, σε επίπεδο από αυτά που λες «πιο ψηλά δεν γίνεται». Είναι αυτή που εξομολογήθηκε κάπου ότι «ο Αβραμόπουλος σε πέντε μήνες θα είναι πίσω» – ο επίτροπος Αβραμόπουλος επισημαίνω. Ο εστί μεθερμηνευόμενον ότι με το που θα κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον εξαναγκάσει να παραιτηθεί και να επιστρέψει στην Ελλάδα. Δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει αυτό – αν ο Αβραμόπουλος, ας πούμε, δεν θέλει -, αλλά όταν έθεσα το ζήτημα στον ευσταλή ως εύζωνο της Ανακτορικής Φρουράς επίτροπο «μια νότα κομψότητας στο Κολέγιο των βλάχων» Αβραμόπουλο, με ενημέρωσε ότι μόλις προ ημερών «έκλεισε σπίτι στις Βρυξέλλες με 5ετές συμβόλαιο και option άλλα τέσσερα χρόνια».

Το αναφέρω για να το έχει η «πιο ψηλά δεν γίνεται» πηγή που προανέφερα υπόψη της στους όποιους σχεδιασμούς της…

Στο μεταξύ, είμαι εξαιρετικά χαρούμενος διότι και η μάνα μου έμαθε τα stress tests, με αποτέλεσμα να τη «συλλάβω» χθες το μεσημέρι να συνομιλεί με μια θεία μου στα Γιάννινα για τα αποτελέσματά τους.

Εξ όσων αντελήφθην, η θεία μου είχε κάτι ψιλοαντιρρήσεις, ειδικά στο σκέλος αν πέρασαν με ευκολία τα tests οι τράπεζες, αλλά η μάνα μου, πιο ενημερωμένη προφανώς, επέβαλε την άποψή της.

Απέδωσα το γεγονός αφένος στον παιδευτικό ρόλο της τηλεόρασης (παρακολουθεί μετά μανίας ειδήσεις μετά το «Μπρούσκο») και αφετέρου στη διεισδυτικότητα του λόγου της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ειδικά δε του φίλου, συμπατριώτη μου εξ Ιωαννίνων κυρίου Παπαδημούλη, ο οποίος με τις απανωτές αναρτήσεις του στο twitter αποκωδικοποίησε το θέμα και κατέστησε σαφές ότι σημασία δεν έχει που οι ελληνικές τράπεζες τα κατάφεραν (και έτσι σήμερα δεν τρέχουν οι γριές στις τράπεζες να σηκώσουν ό,τι τους έχει απομείνει σε αυτές), αλλά ότι δικαιώνεται ο ΣΥΡΙΖΑ – πού δεν ξέρω ακριβώς, αλλά μικρή σημασία φρονώ ότι έχει…

Είναι γραμμένο στ’ άστρα

Στο μεταξύ, όπως διαβάζω στο συνήθως καλά πληροφορημένο site parapolitika.gr, το «όνομα-κλειδί στις πολιτικές εξελίξεις» είναι «Καραμανλής», υποθέτω όχι ο πραγματικός (αυτός βρίσκεται πλέον στα αιωνίους μονάς), αλλά ο άλλος, ο και fake αποκαλούμενος. Η εκτίμηση, κατά το site, ανήκει σε γνωστό αστρολόγο, ο οποίος έχει μια συνολική, σφαιρική θα την ονόμαζα επίσης, εικόνα της κατάστασης για τα συμβαίνοντα στους ουρανούς, τα οποία του δείχνουν τα ακόλουθα:

«Ο Οκτώβριος είναι ένας πάρα πολύ δύσκολος μήνας τόσο για την Ελλάδα όσο και για τον πλανήτη.

Στις 8 Οκτωβρίου έχουμε τη δεύτερη, από τις τέσσερις που θα πραγματοποιηθούν, έκλειψη Σελήνης με την ονομασία «Blood Red Moon” στον άξονα Ζυγού – Κριού.

Αυτή η έκλειψη είναι συνολική σεληνιακή έκλειψη ορατή στο Ντένβερ (πρωτεύουσα του Κολοράντο) – άκου τώρα, στο Ντένβερ, ε;

Στις 23 Οκτωβρίου πραγματοποιείται η ηλιακή έκλειψη στο ζώδιο του Σκορπιού στις 0 μοίρες και 25 λεπτά.

Η Ελλάδα μέσα από μεγάλες πολιτικές ανατροπές οδηγείται σε εκλογές.

Από το σκηνικό έντασης που θα επικρατήσει, ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει πρώτο κόμμα, ενώ κερδισμένη θα βγει και η Χρυσή Αυγή. Τα περισσότερα μικρά κόμματα χάνονται από τον πολιτικό χάρτη.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα ανέβει τα σκαλοπάτια του Μαξίμου αλλά όχι αυτοδύναμος.

Το όνομα – κλειδί στις εξελίξεις θα είναι ο Καραμανλής».

Σταματώ εδώ προκειμένου να αναζητήσω μια γνωστή μου χαρτορίχτρα, η οποία επίσης διαβάζει και το φλιτζάνι, να αποφανθεί επί όλων αυτών, διότι, όπως γίνεται αντιληπτό, τα θέματα είναι σοβαρά και δεν μπορώ να τα παραγνωρίσω ελαφρά τη καρδία…

Μαργαρίτες υπάρχουν,
κεφάλαια όχι

Σε ένα παράλληλο σύμπαν τώρα, ο πρόεδρος «είμαι μόνος και τα κάνω όλα μόνος μου στο ΠΑΣΟΚ» Βαγγέλης έχει παραγγείλει μια ανθοδέσμη μαργαρίτες και μαδάει από μία κάθε πρωί μήπως και βρει μια απάντηση στο μείζον ερώτημα «τι θα κάνει ο Γιώργος».

Από την πλευρά μου και θέλοντας, όπως πάντα, να προσφέρω καλές υπηρεσίες στον δύστηνο και τάλαινα πρόεδρο, απευθύνθηκα στον συνεργάτη του global Γιώργου, Γιώργο Ελενόπουλο, φίλο μου από πολλών ετών.

– Τι θα κάνει ο Γιώργος, διερωτάται κόσμος και κοσμάκης.

– Η έκθεση (για το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα);

Κατάλαβα, logistics. Τα οποία συν τοις άλλοις απαιτούν και κεφάλαια που δεν υπάρχουν. Τούτων δοθέντων συνάγω ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης μπορεί να είναι ήσυχος. Για λίγο…