[Εμπιστευτικά] Εθνικός αυτισμός
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οι αγορές έχουν μια μεγάλη διαφορά με τους πολιτικούς: δεν καλαμπουρίζουν. Και δεν καλαμπουρίζουν επειδή οι αγορές ασχολούνται με το χρήμα και το χρήμα είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για καλαμπούρια.
Ετσι, οι αγορές παίρνουν τους πολιτικούς τοις μετρητοίς. Πρώτα ακούν αυτά που λένε. Υστερα αξιολογούν και κρίνουν. Μετά δρουν και αντιδρούν. Λογικό.
Το λάθος τους είναι ότι παίρνουν σοβαρά και τους έλληνες πολιτικούς. Οπου η παπαρολογία αποτελεί επάγγελμα.
Αν, ας πούμε, οι αγορές άκουγαν ότι σε κάποια χώρα υπάρχουν επιχειρηματίες που εξαγοράζουν βουλευτές για να βγάλουν πρόεδρο ή ότι ένας φίλος του πρωθυπουργού τηλεφώνησε και ακύρωσε νόμο θα έφριτταν και θα έτρεχαν να φύγουν μακριά από αυτή τη χώρα.
Μόνο που δεν ξέρουν πως άλλο πράγμα είναι οι κανονικές χώρες και άλλο η Ελλάδα.
Οπου ο καθένας πετάει μια μπιπ κι άντε μετά να εξηγήσεις στις αγορές τι είναι ο Σκουρλέτης και πώς του ήρθε να το πει και ποια εφημερίδα έγραψε την μπιπ και γιατί την έγραψε – αν έχουμε φτάσει σε τέτοιο υψηλό επίπεδο ερμηνευτικής διαδικασίας…
Αλλά πώς μπορείς να ζητήσεις από τις αγορές να μην παίρνουν σοβαρά μια χώρα και ταυτοχρόνως να τη δανείζουν; Δεν μπορείς, κι αυτό είναι το πρόβλημα.
Διότι, πείτε μου εσείς ποια αγορά στον πλανήτη θα δανείσει 27,3 δισ. σε μια ήδη χρεοκοπημένη και υπερχρεωμένη χώρα που μόλις σήκωσε λίγο κεφάλι ετοιμάζεται χαζοχαρούμενα να κάνει εκλογές, χωρίς να έχει εξασφαλίσει ούτε την οικονομική σταθερότητα ούτε τον απεγκλωβισμό της από την επιτήρηση.
Και πείτε μου εσείς ποιοι θα δανείσουν 27,3 δισ. σε μια χώρα της οποίας η αξιωματική αντιπολίτευση που μπορεί να γίνει κυβέρνηση διατυμπανίζει πομπωδώς ότι θα διαγράψει «το μεγαλύτερο μέρος» του ήδη υπάρχοντος χρέους.
Ποιοι δηλαδή θα δανείσουν λεφτά με προφανή τον κίνδυνο είτε να τα χάσουν όλα είτε να χάσουν «το μεγαλύτερο μέρος» τους;
Οπως φαίνεται, κανείς δεν έχει διδαχθεί από το πάθημα του 2009-2010. Η ίδια ανευθυνότητα. Η ίδια αμεριμνησία. Η ίδια άγνοια των πραγματικών δεδομένων. Ο ίδιος εθνικός αυτισμός.
Με την πρώτη ευκαιρία όλοι συμπεριφέρονται «σαν άλλοτε» – να με θυμηθείτε ότι όπως πάει το πράγμα σε λίγο θα ακούσουμε ξανά ότι «λεφτά υπάρχουν»!..
Γι’ αυτόν τον λόγο η Ελλάδα έχει δευτερευόντως πρόβλημα πολιτικής αβεβαιότητας.
Κυρίως πάσχει από έλλειψη στοιχειώδους σοβαρότητας. Η οποία προφανώς παράγει αβεβαιότητα. Ενίοτε και άφθονο γέλιο.
Αλλά, δυστυχώς ή ευτυχώς, οι αγορές δεν καλαμπουρίζουν.
Google news
