[Διαστάσεις] Υπερτροφικές προσωπικότητες

Ο Ματέο Ρέντσι είναι, ως γνωστόν, θρήσκος. Πάντα ήταν. Από μικρός πήγαινε τις Κυριακές στην εκκλησία και δεν παρέλειπε να βλέπει κάθε τόσο τον εξομολογητή του. Σε μια από εκείνες τις συναντήσεις, έφηβος ακόμη, τότε που περνούσε τον καιρό του στην Τοσκάνη μεταξύ ποδοσφαίρου, προσκοπισμού και εξόδων με τους κατοίκους της ενορίας, είχε ακούσει μια ενδιαφέρουσα συμβουλή από τον εξομολογητή του: «Ματέο χαλάρωσε, ο Θεός υπάρχει και δεν είσαι εσύ».

Ο σκοπός της εξομολόγησης υποτίθεται πως είναι να διδαχθείς από τις αμαρτίες σου και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Δεν ξέρω τι αμαρτίες είχε κάνει ο Ρέντσι, το βέβαιο πάντως είναι ότι δεν άκουσε τον εξομολογητή του. Ούτε χαλάρωσε ούτε έπαψε να πιστεύει ότι είναι ένας μικρός θεός. Από τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας του, τον περασμένο Φεβρουάριο, έχει δώσει πολλά δείγματα εγωκεντρισμού, αυταρχισμού και μεγαλομανίας. Στην αρχή, οι Ιταλοί τον άκουγαν μαγεμένοι – και κάπως τρομαγμένοι – να εξηγεί πώς θα αλλάξει τη χώρα κάνοντας μια μεγάλη μεταρρύθμιση τον μήνα. Αλλά ακόμη και για τους μικρούς θεούς, η περίοδος χάριτος κάποτε τελειώνει.

Η μεγαλύτερη εφημερίδα της Ιταλίας, η Κοριέρε ντέλα Σέρα, που ελέγχεται πλέον από την οικογένεια Ανιέλι, έκανε αυτή την εβδομάδα δύο σημαντικές κινήσεις. Η μία ήταν να αλλάξει εμφάνιση: έγινε πιο μικρή, πιο κομψή και πιο εύχρηστη. Η δεύτερη ήταν να εξαπολύσει επίθεση στην πρωθυπουργό. «Δεν έχω πειστεί από τον Ρέντσι» έγραψε την Τετάρτη ο διευθυντής της εφημερίδας Φερούτσιο Ντε Μπόρτολι. «Αν θέλει πραγματικά να αλλάξει τη χώρα, πρέπει να ελέγξει τον πιο τρομερό απ’ όλους τους εχθρούς του: τον εαυτό του. Μια εγωκεντρική προσωπικότητα είναι απαραίτητη σε έναν ηγέτη. Αλλά η προσωπικότητα του σημερινού πρωθυπουργού είναι υπερτροφική. Το να υπάρχει ένας και μόνον άνθρωπος στα ηνία της χώρας (και του μεγαλύτερου κόμματος), χωρίς ανταγωνιστές, είναι κάτι ανησυχητικό».

Είναι αλήθεια ότι ο Ντε Μπόρτολι ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την εφημερίδα, οπότε αισθάνεται μεγαλύτερη ελευθερία να εκφράζει τις απόψεις του. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, τα λόγια του έχουν βαρύνουσα σημασία. Κι αν υποθέσει κανείς ότι δεν απηχούν παρά επιχειρηματικούς κύκλους που βλέπουν να απειλούνται τα συμφέροντά τους, έρχεται να συμπληρώσει την εικόνα η Il Fatto Quotidiano, εφημερίδα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που κατηγορεί τον Ρέντσι ότι ετοιμάζεται να ηγηθεί μιας «αυταρχικής δημοκρατίας».

Ο Αλέξης Τσίπρας, για τον οποίο ο Ρέντσι είναι ένας καλός μαθητής που «δέχεται να φορά ζουρλομανδύα, ζητά μονάχα να είναι πιο χαλαρός», είναι βέβαιο ότι επιχαίρει με τις δυσκολίες του ιταλού πρωθυπουργού. Δεν θα έπρεπε. Γιατί οι δυσκολίες αυτές δείχνουν ακριβώς ότι το ξεπέρασμα της κρίσης δεν μπορεί να γίνει ούτε με μεγαλόστομες διακηρύξεις και απειλές ούτε με ατομικές πρωτοβουλίες στη μια ή στην άλλη χώρα. Αυτό που χρειάζεται είναι μια χρηστή διοίκηση στο εσωτερικό και μια ευρεία συνεργασία στο εξωτερικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να μη θέλει το πρώτο και να μην μπορεί το δεύτερο.