[Αγιογραφίες] Σαβοναρόλα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Χθες ήταν μια ήσυχη ημέρα για τον Αλέξη Τσίπρα. Ημέρα ξεκούραστη και τυχερή. Δεν χρειάστηκε να κάνει αντιπολίτευση. Δούλεψε γι’ αυτόν ο Αδωνις Γεωργιάδης.
Ο γραπτός λόγος είναι πολύ φτωχός για να αποδώσει τον αντιπολιτευτικό άθλο του βουλευτή της ΝΔ. Γράφεις ότι ούρλιαξε «θα αφήσω εγώ τα λεφτά μου να τα φάει ο Βαρεμένος;» αλλά δεν αρκεί. Γράφεις ότι είπε «μόλις πέσει η κυβέρνηση στις τράπεζες δεν θα μείνει φράγκο», αλλά μόνο ο τηλεθεατής που υπέστη το ιδρωμένο του ντελίριο ένιωσε πραγματικά τον καταστροφικό πολιτικό του αντίκτυπο.
Ο Γεωργιάδης έδωσε την εικόνα μιας νευρικής κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης που δεν έχει άλλον τρόπο να πολιτευθεί παρά αναζωπυρώνοντας την υπαρξιακή αγωνία για το νόμισμα. Την αγωνία που – υποτίθεται ότι – είχε ως καταστατική αποστολή να εξαλείψει.
Είναι μια τακτική που απέδωσε εκλογικά στη θερινή τρικυμία του 2012. Τότε που τα C-130 έφερναν καθημερινά από τη Φρανκφούρτη κοντέινερ με χαρτονομίσματα για να μην αδειάσουν οι τράπεζες.
Ομως – χάρη και στην κυβέρνηση – ούτε ο κίνδυνος υπάρχει πια ούτε ο Γεωργιάδης είναι το νεαρό ροτβάιλερ που μόλις είχε πηδήξει τον φράχτη της Ακρας Δεξιάς διεκδικώντας καταξίωση στο πολιτικό μέινστριμ. Είναι ο πρώην υπουργός και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας που είμαστε πια καταδικασμένοι να παίρνουμε στα σοβαρά.
Το οξύμωρο είναι ότι ο Γεωργιάδης έπνιξε με τις κραυγές του τα ίδια του τα επιχειρήματα. Το επιχείρημα ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για το χρέος εξακολουθεί να στιγματίζεται από εκκωφαντικές αποσιωπήσεις. Το επιχείρημα ότι ο Τσίπρας στη ΔΕΘ έδειξε να ωριμάζει μόνο ως προς την τέχνη της υπεκφυγής, όταν η συζήτηση φτάνει στο «σχέδιο Β’» και στα εσωκομματικά του ρήγματα. Ολες αυτές οι θεμιτές επιφυλάξεις έγιναν παρανάλωμα του παραληρήματος.
Θα πει κανείς, μα τι φοβερό έκανε πια ο Γεωργιάδης; Διαστρέβλωσε κάτι που είπε ο Πρωθυπουργός στους βουλευτές («αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μείνει ούτε ευρώ στις τράπεζες») με την προσωπική του, γκροτέσκα θεατρικότητα.
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει αυτόν τον δρόμο. Γιατί τι θα πετύχαινε υποτροπιάζοντας, έπειτα από δυόμισι χρόνια προσπάθειας, στη δραχμοφοβία;
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα πολιτικού σχεδιασμού. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να το λύσει έτσι. Δηλαδή διασυρόμενη από τις υλακές ενός Σαβοναρόλα της εμφυλιακής Δεξιάς που φαντάζεται ότι πιάνουν ακόμη οι προφητείες περί κομμουνιστικής Αποκάλυψης.
Google news
