Ενα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια

Προβλέψιμες οι εποχές στην Ελλάδα· εύκολα διακρίνονται από τα μετεωρολογικά χαρακτηριστικά τους και τα ετήσια αναπόδραστα συμβάντα. Σεπτέμβριος: ανοίγουν τα σχολεία, νέα διαφημιστική καμπάνια του Τζάμπο, πρωτοβρόχια εξαγγελιών ανεφάρμοστων υπό τη σκέπη του Λευκού Πύργου και, τέλος, η πρεμιέρα του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ. Σεπτέμβριος και πάλι με όλα τα γνωρίσματά του. Με μια διαφορά: ο Ολυμπιακός νίκησε την Ατλέτικο Μαδρίτης, την πρωταθλήτρια Ισπανίας, τη φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ! Εχουν αλλάξει οι καιροί, τελικά.

Η νίκη επί της πρωταθλήτριας Ισπανίας τι αποκαλύπτει; Οτι μπορούμε! Μπορούμε να κάνουμε την υπέρβαση, μπορούμε να σταθούμε πλάι πλάι έχοντας το ίδιο μπόι με πρωταγωνιστές πρωταθλημάτων δυσθεώρητου οικονομικού μεγέθους και ποιότητας. Μπορούμε, αρκεί να το θέλουμε. Και το βασικότερο: η διόρθωση των τοξικών ελαττωμάτων που δηλητηριάζουν ομάδες, οπαδούς, φίλα προσκείμενους και μη, ισχυρούς παράγοντες ή ετερόφωτους παρατρεχάμενους, είναι απαραίτητη για να μην αποκτούν χαρακτηριστικά φωτοβολίδας οι επιτυχίες. Επίσης κάτι σημαντικό: μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο, λίγους για πολύ, αλλά κανέναν για πάντα και κυρίως τον εαυτό σου… Αν η επιτυχία επί της Ατλέτικο χαθεί στις στενωπούς του Μάλμε ή γκρεμιστεί στους πρόποδες των Αλπεων θα έχει θαφτεί ακόμα μία ευκαιρία για την πορεία που πολλοί ευαγγελίζονται (και όχι ολόκληρη η Ελλάδα) κάτω από κυβικά χρόνων προχειρότητας και αφελών σχεδιασμών. Ας μην κρυβόμαστε και ας μη θεωρούμε θέσφατο τα λόγια των κρατούντων. Ο Ολυμπιακός δεν ενισχύθηκε φέτος με την προοπτική της συμμετοχής στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι μεταγραφές που έκανε δείχνουν τον δρόμο για την επόμενη φάση και μέχρι εκεί. Πολύ θα επιθυμούσαμε να διαψευστούμε, όταν όμως απέναντί σου καρτερούν πεινασμένα θηρία η σφεντόνα σου άντε να ζαλίσει κάποιο από αυτά· δεν σκοτώνει! Ο βιβλικός Δαβίδ έναν Γολιάθ εξόντωσε, δεν πάλεψε με όλους τους γίγαντες Φιλισταίους. Ο Ολυμπιακός για να φτάσει στα ψηλά που ονειρεύεται έχει μπροστά του στρατό γιγάντων του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Με μιαν Ατλέτικο λιπόθυμη, δεν ανοίγει ο δρόμος προς την κορυφή. Είναι ένα βήμα σημαντικό που προκαλεί την αισιοδοξία για κάτι καλύτερο φέτος. Στα χέρια των ερυθρόλευκων ιθυνόντων που ακόμα τρέμουν από τη συγκίνηση του 3-2, βρίσκεται η επόμενη κίνηση, που πρέπει να είναι πρόκριση στην τετράδα της Ευρώπης· τίποτα λιγότερο! Και κάτι ακόμη: αν κάποιοι τα πάντα τα μετρούν με το χρήμα λανθάνουν. Οι πανηγυρισμοί των ανιδιοτελών φιλάθλων το βράδυ της Τρίτης δεν αποτιμώνται με όλα τα χρήματα της ΟΥΕΦΑ…

Είναι κρίμα αν έπειτα από χιλιάδες χρόνια οι αρχαιολόγοι του «τότε» ανακαλύψουν τον τάφο του Φαλήρου… και ένας Δαφνοστεφανωμένος Εφηβος περιμένει σιωπηλός στο έρεβος τη σκαπάνη που θα φωτίσει το παρελθόν του. Θα είναι θλιβερό επίσης αν ανάμεσα στα κτερίσματα του επιφανούς κατοίκου του τάφου ξεχωρίζει το ταριχευμένο όνειρο της διάκρισης στο Τσάμπιονς Λιγκ, οι προτομές των προέδρων που τον αποθέωσαν και αυτών που τον χρησιμοποίησαν για να αποθεωθούν και ένα ανάθημα: το τάμα του οπαδού που χόρτασε στην Ελλάδα και πείνασε στην Ευρώπη.