«Οι παροχές ΣΥΡΙΖΑ έπεσαν έξω 10 δισ.»

Αν κάποιος έπαιρνε τοις μετρητοίς τις οικονομικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ όπως περιγράφηκαν από τον Αλέξη Τσίπρα την περασμένη Κυριακή, θεωρώντας δηλαδή ότι θα εφαρμοστούν υπό συνθήκες ισοσκελισμένου προϋπολογισμού χωρίς δανεικά, ο κάθε οικονομικά ενεργός πολίτης θα έπρεπε να πληρώσει έξτρα φόρους 2.700 ευρώ τον χρόνο. Αλλιώς τα κουκιά δεν βγαίνουν, χώρια που η αριθμητική είναι λάθος και η εφαρμογή μιας τέτοιας συνταγής ισοδυναμεί με μαθηματικά βέβαιη επιστροφή στην κρίση.

Στα προαναφερόμενα συνοψίζεται κοντολογίς η απάντηση του υπουργείου Οικονομικών στις εξαγγελίες οικονομικού περιεχομένου του ΣΥΡΙΖΑ, αρχίζοντας από τη διαπίστωση ότι το βασικό τους πρόβλημα δεν είναι το κόστος αλλά η εσφαλμένη θεώρηση της λειτουργίας της οικονομίας και της πηγής των σημερινών προβλημάτων. Στο κόστος, κατά την ανάλυση του υπουργείου Οικονομικών, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πέσει μόλις 10 δισ. ευρώ έξω…

ΣΤΑ 27,2 ΔΙΣ. Η ΕΚΤΙΜΗΣΗ. Τα 13,2 δισ. ευρώ του πακέτου Τσίπρα, τα οποία αυξάνονται σε 17,2 δισ. ευρώ αν προστεθεί η αύξηση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 4 δισ. ευρώ, ανεβαίνουν στα 27,2 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών. Οι αγορές, υποστηρίζει το υπουργείο, δεν πρόκειται να δώσουν δανεικά τέτοιου μεγέθους χωρίς να εκτοξευθεί το κόστος στα ύψη, οι ευρωπαίοι εταίροι δεν υπάρχει περίπτωση να βάλουν το χέρι στην τσέπη για τέτοια στροφή σε επεκτατική πολιτική και, επομένως, αν ποτέ μπορούσαν να εφαρμοστούν οι εξαγγελίες, θα έπρεπε να τις πληρώσουν οι ίδιοι οι Ελληνες, με τίμημα 2.700 ευρώ έξτρα φόρους το έτος και επιστροφή στην εποχή των ελλειμμάτων και στην κρίση. Η αποτίμηση των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ απαίτησε τρεις ημέρες εργασίας από τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών, υπό την εποπτεία του καθηγητή υπουργού Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη.

Τελικά στο 12σέλιδο κείμενο που ανακοινώθηκε χθες το βράδυ, γραμμή γραμμή οι οικονομικές εξαγγελίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναλύονται, κοστολογούνται και είτε χαρακτηρίζονται ως δράσεις που ήδη υλοποιούνται ή έχουν εξαγγελθεί από την κυβέρνηση (π.χ. δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα, παροχή επιδόματος στέγασης, αξιοποίηση πόρων ΕΣΠΑ) είτε χαρακτηρίζονται ως ανεδαφικές (το μαξιλάρι των 11 δισ. ευρώ του ΤΧΣ δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση για άλλους λόγους πλην της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών χωρίς να έρθει σε ρήξη με τους εταίρους) και καταστροφικές (27,2 δισ. ευρώ επεκτατικά μέτρα ισοδυναμούν με 15 μονάδες του ΑΕΠ έλλειμμα, άρα επιστροφή στην κρίση) .

ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ. Ασχέτως του ποια εκτίμηση επιλέγει ο καθένας να πιστέψει, στην ανάλυση του υπουργείου Οικονομικών κάθε μέτρο κοστολογείται με βάση οικονομικά στοιχεία και δεδομένα. Για παράδειγμα, η εξαγγελία χορήγησης επιδόματος ανεργίας σε 300.000 ανέργους σε συνδυασμό με την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι το κόστος είναι μηδενικό. Η διαφορά στους υπολογισμούς του με το υπουργείο Οικονομικών είναι 1,415 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με την ανάλυση του υπουργείου, με τον κατώτατο μισθό στα 586 ευρώ, το επίδομα ανεργίας με δύο προστατευόμενα μέλη είναι 430 ευρώ. Δεδομένου ότι το επίδομα συναρτάται με τον κατώτατο μισθό, η αύξηση του τελευταίου στα 751 ευρώ θα οδηγούσε το επίδομα στα 550 ευρώ.

Με 430 ευρώ το ετήσιο κόστος επιδόματος ανεργίας για έναν πολίτη είναι 5.800 ευρώ (430 ευρώ επί 13,5 μήνες), με 550 ευρώ αυξάνεται σε 7.425. Φέτος οι επιδοτούμενοι είναι περίπου 140.000, συνεπώς η ετήσια δαπάνη ανέρχεται σε 812 εκατ. ευρώ (140.000 επί 5.800 ευρώ). Αν οι επιδοτούμενοι αυξηθούν στις 300.000 (το πλήθος τους επί 7.425 ευρώ) η ετήσια δαπάνη διογκώνεται σε 2.227.500.000 ευρώ και το κόστος του μέτρου τελικά είναι (η διαφορά από τα 812 εκατ. ευρώ έως τα 2,2 δισ. ευρώ) 1,415 δισ. ευρώ!