[Διαστάσεις] H σύγχρονη Λουκρητία

Σε μια σκηνή της παράστασης «Λουκρητία Βοργία», βασισμένης στο έργο του Βίκτωρος Ουγκώ, η πρωταγωνίστρια ξεσπάει στον σύζυγό της, τον Δον Αλφόνσο: «Επέτρεψες στον λαό να με χλευάζει, τον άφησες να με προσβάλλει… Οποιος παντρεύεται προστατεύει!» Η σκηνή αυτή εντυπώθηκε για τα καλά στο μυαλό της Βαλερί Τριερβελέρ, που είδε την παράσταση αυτό το καλοκαίρι στην Comédie-Française. «Με σφιγμένη την καρδιά» όπως γράφει στο βιβλίο της. Κι έβγαλε το συμπέρασμα ότι η τραγωδία είναι αιώνια. Γι’ αυτό και τελειώνει το πόνημά της με τραγικό τρόπο, σαν σύγχρονη Λουκρητία: «Ούτε με παντρεύτηκαν ούτε με προστάτευσαν. Θα ήθελα τουλάχιστον να αγαπηθώ όσο αγάπησα».

Σε αυτό το σημείο, σε αυτή τη μεγάλη παρεξήγηση, βρίσκεται το κλειδί για την κατανόηση της απογοήτευσης αυτής της γυναίκας. Οταν την πρωτοφίλησε ξαφνικά ο Φρανσουά, στη Λιμόζ, αισθάνθηκε σαν να ζει σε μια κινηματογραφική ταινία. Τη διαπέρασε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, όπως γράφει. Με άλλα λόγια, ερωτεύτηκε. Κι αποφάσισε ότι ο έρωτας αυτός ήταν μοναδικός και αιώνιος. Οπως αποφάσισε επίσης ότι όση αγάπη έδινε τόση έπρεπε να παίρνει. Αλλά η ζωή δεν είναι σαν τις ταινίες. Κι ο έρωτας δεν υπακούει στους νόμους της φυσικής. Το μόνο που ξέρεις, χωρίς καν μερικές φορές να το ελέγχεις, είναι πόσο αγαπάς. Τα υπόλοιπα είναι θέμα τύχης ή συγκυρίας. Κι αν στην κακή σου τύχη ή την κακή συγκυρία απαντήσεις όπως απάντησε η Βαλερί είσαι άξιος περιφρόνησης.

Ας πρόσεχε ο Φρανσουά λένε μερικοί. Οταν έχεις τη φιλοδοξία να γίνεις πρόεδρος της χώρας σου πρέπει να προσέχεις τις επιλογές που κάνεις στην προσωπική σου ζωή. Μα η επιλογή του δεν ήταν προϊόν σκέψης και υπολογισμών. Αν σκεπτόταν έτσι τότε θα έμενε με τη μητέρα των τεσσάρων παιδιών του και θα αφοσιωνόταν στον πολιτικό του στόχο. Υποκύπτοντας στα πάθη του, έδειξε την ευάλωτη πλευρά του. Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή από αυτό που έκανε ο Ντομινίκ Στρος-Καν: ό,τι και να έγινε στην υπόθεση της καμαριέρας, είτε επρόκειτο δηλαδή για βιασμό είτε για παγίδα, εκείνος έπεσε θύμα της αλαζονείας του.

Ολα αυτά μικρή σημασία θα είχαν αν ο Ολάντ ήταν ένας επιτυχημένος πρόεδρος. Τα 29 SMS που έστειλε σε μια ημέρα στη Βαλερί (και σιγά τον αριθμό!) δεν θα ήταν παρά το κουτσομπολιό των κοσμικών κύκλων για μερικές ημέρες. Τελικά ο πρόεδρος δεν είναι τόσο «νορμάλ» στην προσωπική του ζωή – και λοιπόν; Ομως ο Ολάντ έχει αποτύχει και πολιτικά. Γι’ αυτό και η απατημένη σύντροφος δεν αρκείται στον ρόλο της μάρτυρα που-ούτε-την-παντρεύτηκαν-ούτε-την-προστάτευσαν, αλλά ρίχνει και το δηλητηριώδες βέλος περί «φαφούτηδων» για να τον αποτελειώσει. Ολοι όσοι τον γνωρίζουν διαψεύδουν αυτή την πλευρά. Αλλά είναι πια αργά. Μόνο ένα (οικονομικό) θαύμα θα επιτρέψει στον Ολάντ να ξεκολλήσει από τη λάσπη.