Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΥΚΟΝΟΣ

Ανοίγουν σε λίγο τα σχολεία και τελειώνει η πιο επιτυχημένη τουριστική σεζόν με πάνω από 20 εκατομμύρια αφίξεις και έσοδα 13 δισ. ευρώ. Είναι ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα – που όμως δεν αρκεί για να ωθήσει την ελληνική οικονομία στην ανάπτυξη. 

Το ίδιο ισχύει άλλωστε και για χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία: μπορεί ο τουρισμός στον άξονα Πύργου της Πίζας και Αψίδας του Θριάμβου να πηγαίνει πρίμα, αλλά η γαλλική οικονομία είναι στο μηδέν, ενώ η ιταλική οικονομία μπήκε σε ύφεση. Οπως εξηγούν υπομονετικά οι οικονομολόγοι, ο τουρισμός είναι τοπική δραστηριότητα. Δεν επηρεάζει συνολικά μια οικονομία. Εν πολλοίς, η Ελλάδα δεν είναι η Μύκονος. 

Ασφαλώς, οι επιθετικές κινήσεις του Μάριο Ντράγκι δημιουργούν ένα πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον για τις χώρες του Νότου – αλλά δεν δίνουν λύση στο πανευρωπαϊκό πρόβλημα της τραπεζικής στενότητας, που μοιραία οδηγεί σε νέες υφεσιακές πιέσεις. Ή μας καταδικάζει σε στασιμότητα και τελικά μαρασμό. 

Κορυφαίος τραπεζίτης εξηγεί κατ’ ιδίαν ότι οι ελληνικές τράπεζες μπορεί να μην έχουν πρόβλημα με τα stress tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Διαφυλάσσουν όμως την κεφαλαιακή τους επάρκεια ως κόρην οφθαλμού. Ενώ δρακόντειος είναι ο έλεγχος της τρόικας σε χορηγήσεις και ανοίγματα τη στιγμή που ένα μέρος της ευρωρευστότητας έχει ορίζοντα εβδομάδας και ανανεώνεται διαρκώς. Κάτι που λειτουργεί αποτρεπτικά για μεσο-μακροπρόθεσμες κινήσεις. Στην πραγματικότητα, από την ελληνική αγορά λείπουν 70 δισ. ευρώ. Είναι η διαφορά μεταξύ καταθέσεων και δανείων. Είναι επίσης ο λόγος που η οικονομία παραμένει παγωμένη. 

Το πρόβλημα επιτείνει η υπερφορολόγηση τόσο των φυσικών προσώπων όσο και των επιχειρήσεων: το Δημόσιο στεγνώνει την αγορά προκειμένου να πετύχει τα πρωτογενή πλεονάσματα, με αποτέλεσμα να συντηρείται ένας φαύλος κύκλος αύξησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών και «στραγγαλισμού» επιχειρήσεων και φορολογουμένων. Την ίδια ώρα το ανηλεές φοροκυνηγητό – με την υπεραυστηροποίηση του πλαισίου για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος – αποτρέπει την επιστροφή των χρημάτων στις τράπεζες από τα σεντούκια ή το εξωτερικό. 

Οι φοροελαφρύνσεις – τις οποίες σχεδιάζει η κυβέρνηση υπό το άγρυπνο μάτι της τρόικας – ουσιαστικά αποτελούν μονόδρομο. Χωρίς να λύνουν το πρόβλημα στο σύνολό του, θα δώσουν κάποιο οξυγόνο στην αγορά. Εστω κι αν όλοι φυλάγονται πλέον και δύσκολα αποτολμούν κινήσεις. Ωστόσο, αυτό που κυρίως χρειάζεται είναι ένα αναπτυξιακό σοκ που να κινητοποιήσει συνολικά την ελληνική οικονομία. Αυτό θα απαιτήσει κεφάλαια – είτε με τη μορφή των διαρθρωτικών πακέτων από το εξωτερικό που προωθεί ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ είτε με το να διευκολυνθεί η κίνηση του χρήματος στο εσωτερικό. 

Δει δη χρημάτων!