[Εμπιστευτικά] Στο χειρότερο!..
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Διαβάζω ότι η μοιρασιά αξιωμάτων και ρόλων στην Ευρωπαϊκή Ενωση που ολοκληρώθηκε προχθές χαρακτηρίζεται από τον διεθνή Τύπο ως «μία από τα ίδια».
Στην πραγματικότητα είναι «από το κακό στο χειρότερο».
Διότι δεν επιβεβαιώνει απλώς την παντελή έλλειψη θάρρους, επινοητικότητας και φαντασίας των ευρωπαίων ηγετών, κάτι που ήδη γνωρίζαμε. Την επιβεβαιώνει επιπροσθέτως σε μια εκρηκτική στιγμή της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας.
Ολοι συμφωνούν πως η Ευρώπη για να επιβιώσει πρέπει να αλλάξει.
Αλλά πώς θα αλλάξει η Ευρώπη όταν ο Γιούνκερ περιφέρεται από το Eurogroup στην Κομισιόν ή όταν η νέα Κομισιόν προκύπτει από άλλη μια σοδειά απροσδιόριστων και ανύπαρκτων πολιτικών που ψάχνουν να βολευτούν στις Βρυξέλλες ή όταν ο νέος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δεν μιλάει αγγλικά, ούτε γαλλικά, αλλά επελέγη επειδή τον συμπαθεί η Μέρκελ;
Τι από όλα αυτά είναι καινούργιο ή διαφορετικό ώστε να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στους εκατομμύρια Ευρωπαίους που όλο και περισσότερο δυσπιστούν απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση;
Ε λοιπόν απολύτως τίποτα.
Στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της, η Ευρώπη επέλεξε να κάνει business as usual. Αποδεικνύοντας απλώς το χαμηλό πολιτικό ανάστημα και το περιορισμένο βεληνεκές όσων συγκροτούν την ηγεσία της.
Διότι αυτό που προκύπτει από τις τρίμηνες διαπραγματεύσεις για τη μοιρασιά των ρόλων και των αξιωμάτων δεν είναι ότι διαφωνούν στη λύση. Είναι ότι δεν έχουν καν κατανοήσει το πρόβλημα!..
Ενα πρόβλημα το οποίο βροντοφωνάζει σε όλες τις εκδοχές του. Και είναι το ίδιο είτε ονομάζεται «γερμανική κυριαρχία» είτε αποκαλείται «λιτότητα» είτε προκύπτει ως «κοινωνικό έλλειμμα» είτε διαμαρτύρεται για την «τεχνοκρατία των Βρυξελλών».
Ολες αυτές οι αιτιάσεις λένε επί της ουσίας ένα πράγμα: ότι η σημερινή Ευρώπη δεν αρέσει στους πολίτες της.
Και μεταξύ μας, γιατί να τους αρέσει; Ακόμη και ο βαθύτερα συνειδητοποιημένος πολίτης της Ευρώπης, ο πιο ανεκτικός κοσμοπολίτης Ευρωπαίος, δεν μπορεί να δεχθεί αγόγγυστα και αδιαμαρτύρητα ότι μετέχει σε μια πολιτική δομή, η οποία τον γράφει στα παλιά της παπούτσια και τελικά κάνει πάντα αυτό που θέλουν οι Γερμανοί.
Στο κάτω κάτω της γραφής, αυτή η ιδεοληπτική μονομανία περί «πειθαρχίας» και «μεταρρυθμίσεων» του Βερολίνου και των Βρυξελλών έχει τα όριά της. Πού ξανακούστηκε να ωθούνται ανεξάρτητα δημοκρατικά κράτη σε «μεταρρυθμίσεις» επιλεγόμενες εκ των έξω και επιβαλλόμενες εκ των άνω;
Λυπάμαι λοιπόν αλλά δεν τα είχαμε συμφωνήσει έτσι. Και ο δρόμος από το κακό στο χειρότερο που βαδίζουμε δεν είναι παρά ο δρόμος που με απόλυτη βεβαιότητα οδηγεί την Ευρώπη στην Κόλαση.
Με όσες καλές προθέσεις κι αν είναι στρωμένος!..
Google news
