Επεισόδια ενός ταξικού πολέμου

Το δράμα και οι ταραχές στο Φέργκιουσον του Μιζούρι δεν αφορούν μόνο τον «συστημικό ρατσισμό» που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την αμερικανική κοινωνία, αλλά και τον ταξικό πόλεμο που διεξάγει το πλουσιότερο «ένα τοις εκατό» ενάντια στα φτωχότερα στρώματα των αμερικανών πολιτών. Αυτό υποστηρίζει σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Τάιμ» ένας από τους διασημότερους αμερικανούς αθλητές όλων των εποχών, ο πρώην μπασκετμπολίστας Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ.

Ο αφροαμερικανός πρώην άσος των Λος Αντζελες Λέικερς αναγνωρίζει το γεγονός ότι στις ΗΠΑ πολλές φορές «το μην είναι κάποιος λευκός είναι συνώνυμο της φτώχειας», η οποία με τη σειρά της είναι «συνώνυμο της εγκληματικότητας». Ισχυρίζεται πως το πλουσιότερο «ένα τοις εκατό» κάνει τα πάντα για να διατηρεί διχασμένους τους φτωχότερους Αμερικανούς, ανεξάρτητα από το χρώμα τους, στρέφοντας την προσοχή τους σε άλλα ζητήματα όπως η μετανάστευση, οι εκτρώσεις, η οπλοκατοχή και η οπλοχρησία.

Σύμφωνα με τον Τζαμπάρ, «η μεσαία τάξη πρέπει να ενωθεί με τους φτωχούς και οι λευκοί να ενωθούν με τους Αφροαμερικανούς σε μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με στόχο την αποπομπή των διεφθαρμένων πολιτικών, το μποϊκοτάρισμα των εταιρειών που εκμεταλλεύονται τον κόσμο, τη θέσπιση νόμων που θα εδραιώσουν την οικονομική ισότητα και την ισότητα των ευκαιριών». Διαφορετικά, οι Αμερικανοί «θα συνεχίσουν να συγκεντρώνονται ξανά και ξανά γύρω από τα άψυχα σώματα των παιδιών, των γονιών και των γειτόνων» τους.

ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ. Αποτελεί όμως γεγονός ότι ο θάνατος του μαύρου άοπλου 18χρονου από τα πυρά ενός λευκού αστυνομικού δεν οφείλεται μόνο στον πόλεμο των τάξεων που μαστίζει (και) την αμερικανική κοινωνία. Οι ταραχές στο Μιζούρι αποκαλύπτουν βαθιές φυλετικές εντάσεις οι οποίες, παρά τις όποιες προσδοκίες, δεν υποχώρησαν ούτε επί της προεδρίας Ομπάμα.

Αυτό επισημαίνει σε συνέντευξή τους στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν» ο Τόμας Σούγκρου, καθηγητής Ιστορίας και Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και συγγραφέας του βιβλίου «Το βάρος του παρελθόντος, ο Μπαράκ Ομπάμα και το φυλετικό ζήτημα».  

Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι εντάσεις που παρατηρούνται σήμερα στο Μιζούρι δεν είναι πρωτόγνωρες, καθώς είχαν σημειωθεί και σε άλλες περιοχές, όπως στη Φλόριντα μετά τον θάνατο του Τρέιβον Μάρτιν. Τα επεισόδια και οι ταραχές που συνεχίζονται στο Φέργκιουσον αποτελούν προϊόν σαράντα ετών επενδύσεων στον αστυνομικό και δικαστικό χειρισμό των ανισοτήτων και όχι στην κοινωνική αντιμετώπισή τους. Οι Αφροαμερικανοί υφίστανται πολύ περισσότερους ελέγχους από τους λευκούς, συλλαμβάνονται, διώκονται και φυλακίζονται συχνότερα. Το εκπαιδευτικό, το αστυνομικό και το τραπεζικό σύστημα διαιωνίζουν τις ανισότητες, φυλετικές και οικονομικές. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η ανεργία των μαύρων είναι διπλάσια από εκείνη των λευκών. «Το Φέργκιουσον και το Σεντ Λούις είναι δύο παραδείγματα πόλεων όπου οι διακρίσεις συνεχίζονται. Οι μαύροι πηγαίνουν να ζήσουν σε “προάστια από δεύτερο χέρι”: τα σπίτια δεν είναι σε καλή κατάσταση, οι λευκοί τα εγκαταλείπουν και πηγαίνουν να ζήσουν εκεί οι μαύροι. Υπάρχουν και άλλα Φέργκιουσον στις Ηνωμένες Πολιτείες» τόνισε ο αμερικανός ακαδημαϊκός.

Ο ΟΜΠΑΜΑ. Την ίδια ώρα ο Μπαράκ Ομπάμα εξακολουθεί ν’ αναζητά τον κατάλληλο τρόπο για να διαχειριστεί αυτήν την κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρη κρίση. Μέχρι σήμερα πάντως, ο πρώτος μαύρος πρόεδρος στην Ιστορία της Αμερικής μοιάζει παγιδευμένος. Από τη μια πλευρά, είναι υποχρεωμένος ως πρόεδρος των ΗΠΑ να υπερασπιστεί το δικαίωμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να διασφαλίζει την τάξη και την εφαρμογή του νόμου. Από την άλλη, ως Αφροαμερικανός, δυσκολεύεται να μην παραδεχτεί ότι η δολοφονία ενός άοπλου μαύρου εφήβου αποτελεί ακόμη μία ένδειξη των φυλετικών ανισοτήτων της αμερικανικής κοινωνίας.

Δεύτερος νεκρός
Ενας ακόμη νεαρός αφροαμερικανός έπεσε νεκρός από πυρά αστυνομικών, στο Σεντ Λούις. Σε δηλώσεις του ο επικεφαλής της αστυνομίας της πόλης ανέφερε ότι το θύμα κρατούσε μαχαίρι και φώναζε προς τους αστυνομικούς «πυροβολήστε με τώρα, σκοτώστε με τώρα!»