[Διαστάσεις] Δικαιώματα, όχι καπρίτσια

Στις 30 του περασμένου Ιουλίου ψηφίστηκε από τη Βουλή μια πολύ σημαντική τροπολογία. Πρόκειται για μια ρύθμιση με βάση την οποία επιτρέπεται στους δήμους και στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου να δημιουργούν Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών σε χώρους εκτός κοιμητηρίων και εκτός περιοχών αμιγούς κατοικίας, γενικής κατοικίας και του πολεοδομικού κέντρου των σχεδίων πόλεως. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για τη νομιμοποίηση και στην Ελλάδα μιας πρακτικής που έχει καθιερωθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη εδώ και πολλές δεκαετίες.

Παραμένουν βέβαια αρκετά προβλήματα. Η εξεύρεση χώρων για τα αποτεφρωτήρια δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, ενώ θα σημειωθούν χωρίς αμφιβολία αντιδράσεις από το γνωστό Στρατόπεδο της Υστερίας. Είναι περίεργο επίσης ότι απαγορεύεται η δημιουργία των Κέντρων σε κατοικημένες περιοχές, αφού η συγκεκριμένη δραστηριότητα χαρακτηρίζεται «χαμηλής όχλησης». Τέλος πάντων όμως, ένα πρώτο βήμα έγινε. Κι αφού η κυβέρνηση ξύπνησε, καλό είναι να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ – και τις θερινές διακοπές των Υστερικών – για να προωθήσει την επίλυση και των άλλων μεγάλων κοινωνικών ζητημάτων που παραμένουν σε στασιμότητα.

Ενα από αυτά είναι η δημιουργία τζαμιού στην Αθήνα. Μετά την απόρριψη των προσφυγών που είχαν γίνει από τον Μητροπολίτη Πειραιώς, έναν εξωραϊστικό σύλλογο και μερικούς ιδιώτες, το υπουργείο Υποδομών προχώρησε στην έκδοση των πολεοδομικών αδειών που απαιτούνται. Οπως έγραψε όμως την περασμένη εβδομάδα «Το Βήμα», η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εργων δεν έχει υπογράψει ακόμη τη σύμβαση κατασκευής με την υποψήφια ανάδοχο κοινοπραξία, που ήταν και το μόνο σχήμα που κατέθεσε προσφορά ύστερα από τέσσερις άγονους διαγωνισμούς. Τι την εμποδίζει; Για πόσον καιρό ακόμη οι μουσουλμάνοι που κατοικούν στην ελληνική πρωτεύουσα θα στερούνται ενός επίσημου χώρου για την άσκηση των λατρευτικών τους καθηκόντων και θα καταφεύγουν σε υπόγεια και αποθήκες;

Το άλλο μεγάλο σκάνδαλο είναι η εξαίρεση των ομόφυλων ζευγαριών από το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης. Η χώρα μας έχει καταδικαστεί μία φορά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γι’ αυτήν τη διάκριση και αναμένεται να καταδικαστεί ξανά μετά τη νέα προσφυγή 162 ομόφυλων ζευγαριών. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην περιλάβει το θέμα αυτό ούτε στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που προτίθεται να καταθέσει – επιτέλους! – σε λίγες ημέρες. Θα αναλάβει, λέει, ξεχωριστή πρωτοβουλία το ΠαΣοΚ. Γιατί άραγε; Για να κλέψει κι εκείνο λίγη δόξα; Για να δοθεί λίγος χρόνος ακόμη στις προσπάθειες να μεταπειστεί ο Μητροπολίτης Πειραιώς – πάλι αυτός! – και να μην πραγματοποιήσει την απειλή του να αφορίσει όσους βουλευτές ψηφίσουν το νομοσχέδιο;

Τα ζητήματα αυτά δεν αφορούν τα καπρίτσια κάποιων μειονοτήτων, θρησκευτικών, σεξουαλικών ή άλλων. Ούτε μπορεί να αποτελούν αντικείμενο μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και αντιδικιών. Για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα πρόκειται. Που όταν δεν γίνονται σεβαστά η χώρα εκτίθεται διεθνώς. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.