[Το άλλο πρόσωπο] Survivor

Θα σε ξανάβρω στο Παρίσι, τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς. Θα μπορούσε να είναι ο πασοκικός θούριος παραφρασμένος ειδικά για τον Χρήστο Πρωτόπαπα. Οχι, το ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει σκοπό να σνομπάρει τον εορτασμό των τεσσαρακοστών γενεθλίων του Κινήματος. Στη γαλλική πρωτεύουσα τον καλεί φέτος το καθήκον. Εκεί θα εκπροσωπήσει τον δεύτερο πυλώνα της συγκυβέρνησης στις διαβουλεύσεις με την τρόικα.

Η κυβέρνηση φαίνεται να έχει ποντάρει πολλά στο πρώτο εκτός συνόρων ραντεβού με τους δανειστές. Η προσδοκία είναι ότι η διαπραγμάτευση αυτή θα σηματοδοτήσει μια νέα εποχή στις σχέσεις με την τρόικα. Η ατζέντα είναι λίγο – πολύ γνωστή: να αφαιρεθούν από το τελευταίο κεφάλαιο του Μνημονίου δεσμεύσεις πολιτικά απαγορευτικές για την κυβέρνηση και, ταυτόχρονα, να μπει ένα τέλος στο θρίλερ διαρκείας που προκαλούσε η μακρά παρουσία των ελεγκτών στην Αθήνα.

Ποιος θα είναι ο ρόλος του Πρωτόπαπα σε αυτό το έργο; Θα είναι ένας ρόλος γνώριμος τα τελευταία δυόμισι χρόνια της συγκυβέρνησης. Παράλληλα με το παζάρι με την τρόικα, οι δύο κυβερνητικοί εταίροι βρίσκονταν διαρκώς και σε μία μεταξύ τους, εσωτερική διαπραγμάτευση. Συνήθως αυτή γινόταν σε επίπεδο κορυφής – μεταξύ Σαμαρά και Βενιζέλου. Σε πολλές φάσεις, όμως, στο τραπέζι κάθησαν, ως οιονεί αντιπολιτευόμενοι, οι διαπραγματευτές του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτά τα ραντεβού – είτε το θέμα ήταν η προγραμματική συμφωνία είτε η φορολόγηση των αγροτεμαχίων – επικεφαλής του πράσινου κλιμακίου ήταν πάντα ο Πρωτόπαπας.

Τώρα, από το Παρίσι η κυβέρνηση ελπίζει ότι θα έχει ένα πρώτο αποτέλεσμα στο κομβικό αίτημα των φοροελαφρύνσεων. Είναι αυτονόητο γιατί το ΠΑΣΟΚ θέλει να έχει – και φυσική – παρουσία σε μια τόσο κρίσιμη στροφή.

Μαζί με τον Πρωτόπαπα θα ταξιδέψει στο Παρίσι, ως τεχνοκρατική οπισθοφυλακή, και ο Κυριακός Πιερρακάκης. Το νεαρό στέλεχος μπορεί να έχει τα επιστημονικά εφόδια – πτυχία από το Χάρβαρντ και το ΜΙΤ – δεν έχει όμως τις κομματικές πλάτες για να σηκώσει μόνο του το βάρος της αποστολής. Αρκεί κανείς να αναλογιστεί ότι το 1993, όταν ο μυστακοφόρος τότε Πρωτόπαπας εκλεγόταν πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο Πιερρακάκης ήταν μόλις δέκα ετών.

Αρχισυνδικαλιστής στις χρυσές ημέρες των συντεχνιών, υπουργός του Σημίτη και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος επί Γιώργου, ο Πρωτόπαπας δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του 2012. Κι όμως. Αποδείχτηκε ανθεκτικό είδος στον αποψιλωμένο βιότοπο του ΠΑΣΟΚ, αναλαμβάνοντας επιτελικό ρόλο δίπλα στον πρόεδρο του κόμματος.

Η παρουσία Πρωτόπαπα στο Παρίσι εξυπηρετεί μεν την ανάγκη του μικρού κυβερνητικού εταίρου να διεκδικήσει την αυτόνομη πολιτική του παρουσία. Εχει, όμως, ανήμερα την 3η του Σεπτέμβρη, και συμβολικό βάρος. Στην αρχή του τέλους του Μνημονίου, το ΠΑΣΟΚ θα είναι εκεί, σαν άλλοτε. Ενσαρκωμένο από έναν βιρτουόζο της κομματικής επιβίωσης. Εναν survivor που επέζησε της εποχής του – έστω και μεταλλαγμένος.