[Στίγμα] Οι ερωτήσεις του ενός εκατομμυρίου

Οι ερωτήσεις του ενός εκατομμυρίου

Συνέβη προ δύο εβδομάδων, αλλά μόλις τώρα (μου) έγινε γνωστό, δεδομένου ότι οι άνθρωποι οι οποίοι το έζησαν δεν είχαν αποφασίσει να το κοινολογήσουν. Το αποφάσισαν τώρα και ιδού: Σε αποκεντρωμένη περιφερειακή ενότητα της Περιφέρειας Αττικής (αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι στην έδρα πρώην νομαρχίας η οποία ανήκει πλέον στο σύνολο της περιφέρειας) ενεφανίσθη μια ωραία πρωία κύριος καθωσπρέπει, ο οποίος με ανάλογο ύφος άρχισε να περιέρχεται στα γραφεία και να υποβάλλει ερωτήσεις στους υπαλλήλους.

Εννοείται ότι (αυτο)συστήθηκε διότι δεν τον γνώριζαν: ήταν ο νεοεκλεγείς «χωρικός» (της περιοχής, όχι χωρικός την καταγωγή) αντιπεριφερειάρχης.

Εκανε ερωτήσεις επί πολλών και διαφόρων θεμάτων, αλλά δύο ήταν αυτές που «κέντρισαν» το ενδιαφέρον των υπαλλήλων, οι οποίοι είναι παλιές καραβάνες στη Δημόσια Διοίκηση και γνωρίζουν να αξιολογούν τις «απορίες» των ερωτώντων:

1.      «Μέχρι ποιου ποσού γίνονται αναθέσεις έργων» – για να λάβει την απάντηση ότι «45.000 είναι το πλαφόν, αλλά ποτέ κατά το παρελθόν δεν έχει γίνει κάτι ανάλογο από την απερχόμενη διοίκηση. Με εντολή Σγουρού όλες οι αναθέσεις γίνονταν κατόπιν διαγωνισμού».

2.      «Σε τι ποσό ανέρχεται το κονδύλι για επικοινωνιακές ανάγκες της διοίκησης και τις δημόσιες σχέσεις».

Εδώ οι απαντήσεις, όπως και οι ερωτήσεις, αξίζει να καταχωρισθούν αναλυτικά:

–      Ξέρετε, δεν είχαμε τέτοιο κονδύλι…

–      Δεν είχατε; Και τότε πώς κάνατε διαφημίσεις;

–      Δεν κάναμε διαφημίσεις.

–      Τραπέζια δεν κάνατε;

–      Ούτε τραπέζια κάναμε. Δεν υπήρχε λόγος…

Κάπου εκεί, μου είπαν, τελείωσε η συζήτηση με τον «χωρικό» αντιπεριφερειάρχη. Προφανώς θα συνεχιστεί μετά την 1η Σεπτεμβρίου, οπότε και θα αναλάβει τα καθήκοντά του…

(Εξυπακούεται ότι έχω στη διάθεση της κυρίας Δούρου το όνομα του συνεργάτη της. Διότι αν, πριν καν αναλάβουν, εμφανίζουν τέτοιες «τάσεις», θα τη δικαιώσω που τους φώναζε «κανείς αντιπεριφερειάρχης μαζί μου – όλοι πίσω»!).

Αρχαιολογικά ευρήματα

Από την άλλη πλευρά, θέλω να δικαιώσω τον πρόεδρο Απόστολο, Αποστόλη για τους φίλους, Κακλαμάνη για τον επίμονο, ανιδιοτελή και ασταμάτητο αγώνα που δίνει υπέρ του ελέγχου του πόθεν έσχες των πολιτικών προσώπων. Και επειδή μου έκανε τη χάρη να αναφερθεί στην αφεντιά μου σε προχθεσινή του ανακοίνωση ως υποδοχέα «διαρροών» σχετικά με το εξαιρετικά φτωχό αποτέλεσμα των ελέγχων σε όσους χρημάτισαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές κ.λπ. από το 1974, θέλω να τον δικαιώσω δύο φορές. Διότι, όπως με ενημέρωσαν οι πηγές μου, κατά τη διάρκεια των ελέγχων αυτών εντοπίστηκε η περίπτωση γηραιού πολιτικού ο οποίος στα 40 χρόνια της Μεταπολίτευσης διήλθε όλες τις βαθμίδες της πολιτικής επετηρίδας, όχι πάντοτε με επιτυχία θα σημειώσω, και ο οποίος, άκουσον άκουσον, στη μακρινή εποχή των μέσων της δεκαετίας του ’80, επί δύο συνεχή έτη δεν είχε καταθέσει δήλωση πόθεν έσχες. Εκτιμώ ότι κάπου θα έχουν παραπέσει αυτές οι δηλώσεις – να το είχε ξεχάσει δεν το πιστεύω! Οπως δεν το πιστεύω (δις!) να το είχε κάνει σκοπίμως.

Βρίσκομαι πάντως στην ευχάριστη θέση να τον ενημερώσω ότι επί του «ευρήματος» έχει ενημερωθεί ήδη «όποιος έπρεπε να ενημερωθεί» και βεβαίως πρώτος και καλύτερος ο αρχηγός του κόμματός του – ο οποίος έκανε μια χαρά, που δεν λέγεται!..

Για τιμές, ρωτήστε εντός

Τι είναι όμως όλα αυτά στο δράμα που περνάει η δύστυχη Αργεντινή μετά την επιλεκτική χρεοκοπία της; Διότι δεν της φτάνουν όλα τα άλλα (αναφέρομαι στις οικονομικές επιπτώσεις και την επικείμενη δεινή πολιτική και κοινωνική κρίση), της ξεφυτρώνουν και διάφοροι, γνωστοί μας, μαϊντανοί. Οπως αυτός ο φίλος του Γιώργου, του global Γιώργου, ο κύριος Τζότζεφ Στίγκλιτς, ο οποίος έσπευσε να προσφέρει στην κυβέρνηση της δοκιμαζόμενης χώρας τις «καλές του υπηρεσίες».

Δεν ξέρω τι θα κάνουν τελικά οι Αργεντινοί – αν θα τις αξιοποιήσουν, εννοώ. Πριν το κάνουν πάντως, δεν ρωτούν τον δικό μας πόσο (μας) κόστισαν τότε – το 2009 και 2010 – αυτές οι «καλές υπηρεσίες»; Να ξέρουν οι άνθρωποι από πρώτο χέρι…

Εφιαλτικές υποθέσεις

Μου κάνει εντύπωση πάντως που ο ίδιος ο Γιώργος δεν έχει ακόμη τοποθετηθεί επί του θέματος. Αν δεν είναι απορροφημένος με τίποτε αθλητικές δραστηριότητες σε κάποιο από τα Greek islands (κανό, ποδήλατο κ.λπ.), υποθέτω βασίμως ότι θα το κάνει αφού οριστικοποιηθεί η κατάσταση σχετικά με τη χρεοκοπία της Αργεντινής – δεδομένου ότι γίνονται κάποιες τελευταίες προσπάθειες μήπως αυτή αποφευχθεί.

Ενας πρώην υπουργός του, ο οποίος μου εξέφρασε χθες την ίδια απορία, «γιατί δεν μιλάει ο Γιώργος», μου επισήμανε και την εξής πτυχή του πράγματος την οποία βρήκα απολύτως λογική:

– Αν η Αργεντινή πήγε στη χρεοκοπία για 500 εκατομμύρια ευρώ περίπου, σκέψου τι θα γινόταν με εμάς με τα 200 δισ.

Εφιάλτης στον δρόμο με τα funds…

Οχι άλλο καρμπόν!

Τελείωσε, πείστηκα πια. Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου το έχει «κάψει» εντελώς. Ούτε μια ιδέα της προκοπής. Ούτε ένα τρικ. Μια έμπνευση, κάτι έξυπνο, κάτι που να δημιουργεί ενδιαφέρον, τέλος πάντων. Ολο αντιγραφές. «Ξεπατικωτούρες» που λέγαμε παλιά στο σχολείο.

Κατέληξα στο σχετικό συμπέρασμα βλέποντας το βιντεάκι από τη συνάντηση του προέδρου Αντώνη με τον πρωθυπουργό της Εσθονίας Τάαβι Ρούιβας. Ο άνθρωπος αυτός έκανε διακοπές στην Κρήτη ως κοινός θνητός, χωρίς ασφάλειες, επισημότητες κ.λπ.

Ο Σαμαράς, και πολύ σωστά, πήγε να τον συναντήσει. Ώς εδώ καλά και πρόβλημα κανένα. Εκεί που το πράγμα στράβωσε κατ’ εμέ ήταν όταν μετά τη συνάντηση έβγαλαν μια φωτογραφία. Μετά συζύγων. Τις οποίες κρατούν από τη μέση. Με φόντο τη θάλασσα. Ο,τι ακριβώς είχε κάνει ο Σαμαράς στη Φλωρεντία με τον Ματέο Ρέντσι. Πάλι μετά συζύγων, πάλι το χέρι στη μέση, πάλι φόντο εξωτερικό – εκεί, την ιστορική πόλη.

Τι είναι όλα αυτά; Προφανώς μιμούνται τον Ομπάμα που κάνει κάτι τέτοια με τη σύζυγο Μισέλ. Θέλουν να δείξουν πόσο ανθρώπινος είναι ο πρόεδρος Αντώνης. Παιδιά, δεδομένου ότι ο Ομπάμα – που μπορεί – κάνει και διάφορα άλλα πράγματα, από συνεντεύξεις με τον Ζακ Γαλιφιανάκη μέχρι να τρώει μπέργκερ στα Mac Donald’s, αλήθεια μην το κάνετε. Καιροφυλακτούν κίνδυνοι (για πανηγυρικές ξεφτίλες!)…

Και καλό καλοκαίρι!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά όμως φτάσαμε στο τέλος και ήρθε και για μένα η ώρα για τα μπάνια του λαού! Ευχαριστώ για όλα που λένε, θα τα πούμε, πρώτα ο Θεός, από Σεπτέμβριο πάλι. Καλά να περνάτε…