[Στίγμα] Η ανάλυση κινδύνου βλάπτει σοβαρά τις διακοπές

Η ανάλυση κινδύνου βλάπτει σοβαρά τις διακοπές

Το καλοκαίρι δεν είναι για βαριά, «δασύτριχα» τα ονόμαζαν οι παλιοί δημοσιογράφοι, θέματα. Είναι για πιο ανάλαφρα, «αεράτα», χαλαρά. Με βάση αυτό ως δεδομένο, θα ασχοληθώ και εγώ με κάτι που θα γεμίσει… χαρά και αισιοδοξία όσους έχουν ήδη αποχωρήσει από τις πόλεις και λιάζονται στις παραλίες, οι οποίες – πρέπει να το πω και αυτό, διότι είναι προϊόν προηγμένης αμπελοφιλοσοφίας – έχουν ένα χαρακτήρα ισότητας: με το μαγιό δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Ολοι στην ίδια θάλασσα μπαίνουν και κολυμπούν. Καλό; (Τι είπα πάλι ο άνθρωπος…).

Ενα τέτοιο θέμα θα αναλύσω αυτή τη στιγμή, γνωρίζοντας πόσο απασχολεί τον καθένα που, αραχτός με τον freddo στο χέρι, κοιτάζει μέσα από τα απαραιτήτως μαύρα γυαλιά και αποθαυμάζει το πόσο όμορφος είναι ο κόσμος γύρω του. Εξηγώ: Μέγα θέμα έχει ανακύψει εσχάτως με τη σύνθεση της ειδικής επιτροπής η οποία θα εξετάζει τα πόθεν έσχες των βουλευτών. Η πρόταση του Εθνικού Συντονιστή κατά της Διαφθοράς εισαγγελέα Ιωάννη Τέντε να τη συνθέτουν δύο δικαστικοί, δύο βουλευτές, ένας υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος προκάλεσε την αντίδραση του εισαγγελέα κατά του ξεπλύματος μαύρου χρήματος Παναγιώτη Νικολούδη. Ο κ. Νικολούδης σου λέει «γιατί εμένα μ’ αφήνουν έξω από τη χαρά όταν πέρυσι έστειλα 413 στον εισαγγελέα (και 18 δημοσιογράφους μεταξύ αυτών, παρακαλώ…) για παραβάσεις του νόμου περί πόθεν έσχες και μέσα σε έναν χρόνο αύξησα τους ελεγχόμενους από 33.000 σε 36.000;».

Φυσικά δεν είμαι εγώ εκείνος που θα απαντήσει πειστικά στον Νικολούδη. Εγώ με τον κ. Τέντε που μίλησα μου είπε ότι πολύ σύντομα τελειώνουν τα καλαμπούρια για όλους εκείνους που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κοροϊδεύουν το σύστημα.

-Με ποιον τρόπο ακριβώς; τον ρώτησα.

Οπως μου εξήγησε, το πρόγραμμα αυτό, το οποίο θα το ονομάσω χωρίς κανέναν δισταγμό ηλεκτρονικό «γεφύρι της Αρτας», το είχε παραγγείλει προ – πολλών – ετών ο Λ. Ρακιντζής, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Αλλά όλο κάτι συνέβαινε και ποτέ δεν τελείωνε. Τώρα όμως ο κ. Τέντες έσφιξε τα λουριά στον προμηθευτή και πρώτα ο Θεός (απαραίτητη αναφορά – στην Ελλάδα ζούμε) θα αρχίσει να λειτουργεί περί τον Νοέμβριο, όταν όλοι θα έχουμε καταθέσει τις δηλώσεις πόθεν έσχες.

Δεν θέλω να χαλάσω τις διακοπές μερικών μερικών, αλλά το «σύστημα Τέντε», όπως ο ίδιος μου είπε, θα κάνει τις άπειρες διασταυρώσεις με το παρελθόν, θα αναλύει με βάση τα δεδομένα που έχουν καταχωρισθεί και θα βγάζει συμπέρασμα.

-Θα ελέγχουμε με τη μέθοδο της ανάλυσης κινδύνου (risk analysis, το λένε αυτό, παιδί μου Αλέξη), μου είπε ο κ. Τέντες και, αν κατάλαβα σωστά, αυτό λογικά σημαίνει ότι θα ρίχνουν στο σύστημα δείγμα με βάση κριτήρια.

Τέλεια!

Οι αποδείξεις ανήκουν στο μουσείο

Το δεύτερο καλό νέο της ημέρας που έχω είναι ότι έχει πλέον παγιωθεί παντού ανά την επικράτεια το κόλπο με την έκδοση μαϊμού αποδείξεων. Οπου και αν έχω πάει έως τώρα στη διάρκεια του καλοκαιριού, η πραγματική, κανονική απόδειξη είναι ένα είδος υπό… εξαφάνιση και τούτου δοθέντος έχω να προτείνω στο υπουργείο Οικονομικών την ακόλουθη, ρηξικέλευθη και πρωτοποριακή, θα τη χαρακτηρίσω, πρόταση: να δημιουργηθεί Μουσείο Αποδείξεων.

Να καταθέτει ο καθένας μια απόδειξη και από κάτω στην κορνίζα να υπάρχει η εξήγηση: Απόδειξη από τη Φολέγανδρο. Απόδειξη από τη Σαντορίνη. Από τη Χαλκιδική, την Κέρκυρα, τη Ρόδο. Αν προσκομίσει δε κάποιος απόδειξη από τη Μύκονο, σε αυτόν να αναγράφεται και το όνομα: δωρητής Γεώργιος Παπαχρήστος του Χρήστου και της Βασιλικής!

Μόνο γι’ αυτούς που θέλουν να γίνουν δωρητές εκθεμάτων στο Μουσείο, αναφέρω απλώς ότι οι δήθεν αποδείξεις που τους προσκομίζουν οι καταστηματάρχες για να πληρώσουν γράφουν πάνω «δελτίο παραγγελίας» και δεν είναι αποδείξεις. Το κράτος το ξέρει, δεν χρειάζεται ενημέρωση. Οποιαδήποτε άλλη, σοβαρή χώρα, πρώτον, θα είχε απαγορεύσει την εισαγωγή μηχανών που εκδίδουν τις μαϊμού αποδείξεις. Και δεύτερον, θα είχε προχωρήσει στην online σύνδεση των ταμειακών με την Εφορία. Εδώ, επειδή όλοι τα πιάνουν (δεν έχω άλλη εξήγηση) από κάτω μέχρι πάνω, κλείνουν τα μάτια…

Αξιολόγηση… χωρίς αξιολόγηση

Κατά τα λοιπά, αναδεικνύονται τεράστια θέματα στη δρώσα πολιτική σκηνή, τα οποία πραγματικά συγκλονίζουν τον κόσμο και δημιουργούν μεγάλη αίσθηση. Οπως για παράδειγμα το μέγα θέμα της αξιολόγησης, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο διμερούς συνάντησης των κυρίων οι οποίοι διαχειρίζονται τις τύχες όλων μας και της χώρας: το ακαταμάχητο και τόσο συναρπαστικό δίδυμο «Αμποτ και Κοστέλο».

Διασφαλίστηκε λέει ότι η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, την οποία πασχίζει να επιβάλει ο δύστυχος Κυριάκος υπουργός, δεν θα συνδεθεί με απολύσεις. Υπέροχα. Πανηγυρίζουμε όλοι. Δηλαδή, Σαμαράς και Βενιζέλος συμφώνησαν ότι αυτός που θα αξιολογηθεί και θα βρεθεί ότι είναι α) άχρηστος, β) αγράμματος, γ) ακαμάτης, δ) κοπανατζής, ε) τα πιάνει, στ) παρεμποδίζει με την αχρηστία του και τους υπολοίπους να εργαστούν δεν θα πρέπει να απολύεται! Τι θα κάνει, ύστερα από πρωτοποριακή και ασφαλώς… δημιουργική πρόταση του προέδρου «το ΠαΣοΚ είμαι εγώ» Βαγγέλη; Θα επανεκπαιδεύει, λέει, όλες αυτές τις κατηγορίες!

Τρέλα. Μιλάμε, δεν υπάρχουν οι άνθρωποι…

Πολιτισμός

Τώρα που αναφέρθηκα στον πρόεδρο Βαγγέλη, δεν μπορώ να μη χαιρετίσω την πολιτισμένη συζήτηση με το αριστερό αγόρι Αλέξη που είχαν προχθές, κατά την τελετή για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη Βουλή. Δοθέντων των όσων υποστηρίζει ο ένας για τον άλλο στις κατ’ ιδίαν (αλλά και πιο ανοιχτές) συζητήσεις τους, είναι ένα θαύμα το πώς κατάφεραν να ανταλλάξουν τρεις κουβέντες!

Είχε, μου είπε ένας από τους ωτακουστές, διάφορες απορίες για τα εξωτερικά ο πρόεδρος Αλέξης και του τις έλυσε με την πασίγνωστη ευφράδεια που τον διακρίνει ο πρόεδρος Βαγγέλης – υπέροχα.

Ομως θα επικρίνω τον πρόεδρο Βαγγέλη ότι σκοπίμως και συνειδητά παρέκαμψε χωρίς να χαιρετήσει τον φίλο Τερένσιο Ταχύ, Τέρενς Κουίκ για τους πολλούς. Οπως μου διηγήθηκε η ίδια πηγή, ο Τέρενς, που είναι ευγενής άνθρωπος, τον πλησίασε ύστερα από λίγο και τον ρώτησε αν έχει κάτι μαζί του. Ο πρόεδρος Βαγγέλης, μανούλα σε κάτι τέτοια, προσποιήθηκε ότι δεν τον είδε – πράγματι… δύσκολο να διακρίνει κανείς άνθρωπο με τις διαστάσεις του Τέρενς. Πού να ήταν και ο Καμμένος δηλαδή…