Η ανεξαρτησία της Σκωτίας είναι αναπόφευκτη

Ενα είναι βέβαιο: Οποιο και να είναι το αποτέλεσμα, αυτή η εκστρατεία για το δημοψήφισμα αλλάζει αμετάκλητα τη Σκωτία. Είτε οι Σκωτσέζοι ψηφίσουν «ναι» είτε «όχι» στο δημοψήφισμα της 18ης Σεπτεμβρίου, η εικόνα τους για το τι είναι δυνατόν να κάνει αυτό το μικρό έθνος θα έχει αλλάξει για πάντα.

Εχοντας καλύψει τα πολιτικά θέματα της Σκωτίας με δύσκολες συχνά συνθήκες τα τελευταία σαράντα χρόνια, έχω ζήσει τρία δημοψηφίσματα για αυτοδιοίκηση. Το πρώτο, το 1979, προσέφερε τη δημιουργία εκλεγμένης συνέλευσης. Την ενέκρινε μικρή πλειοψηφία ψηφοφόρων, αλλά η προσέλευση δεν ήταν αρκετή για να γίνει νόμος η σχετική πρόταση. Το δεύτερο, το 1997, ήταν για τη δημιουργία νέου Κοινοβουλίου της Σκωτίας που θα ελέγχει τις περισσότερες εσωτερικές υποθέσεις. Εκείνη τη φορά υπήρξε ένα ηχηρό «ναι». Από το 2004 η μπλε και λευκή σημαία της Σκωτίας έχει υψωθεί δίπλα στη βρετανική σημαία και της σημαία της Ευρωπαϊκής Ενωσης έξω από το Κοινοβούλιο στο Holyrood στο Εδιμβούργο.

Αυτό το δημοψήφισμα, το τρίτο, καλεί τους Σκωτσέζους να κάνουν το τελευταίο βήμα: Προτείνεται η δημιουργία ανεξάρτητου σκωτσέζικου κράτους μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση με ενιαίο μονάρχη (ακολουθώντας το παράδειγμα χωρών της Κοινοπολιτείας, όπως είναι η Καναδάς και η Αυστραλία) και πιθανώς η εισαγωγή εθνικού νομίσματος. Σήμερα φαίνεται ότι δεν υπάρχει πλειοψηφία για ανεξαρτησία. Ομως υπάρχει η αίσθηση ότι ακόμη και εάν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι «όχι» για την ανεξαρτησία, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Η Σκωτία αλλάζει κι εμείς την παρακολουθούμε.

Το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας (SNP) και ο ηγέτης του Αλεξ Σάλμοντ έχει κυβερνήσει τα τελευταία επτά χρόνια τη Σκωτία που συνεχώς αλλάζει. Η οικονομία της Σκωτίας πριν από είκοσι χρόνια ήταν σε κακή κατάσταση. Σήμερα ακόμη και η βρετανική κυβέρνηση και οι υπέρμαχοι του «όχι» στην ανεξαρτησία παραδέχονται ότι η Σκωτία μπορεί μόνη της να επιβιώσει και να ευημερήσει, εάν γίνει καλή διαχείριση του πετρελαϊκού πλούτου της Μαύρης Θάλασσας. Το Κοινοβούλιο της Σκωτίας θα πρέπει να μπορεί να επιβάλλει και να συγκεντρώνει τους φόρους και να μην προέρχονται τα έσοδα της Σκωτίας από το Λονδίνο ως επιδότηση.

Επίσης οι εκλογές στη Βρετανία δεν πρέπει να καταπατούν πια τις επιθυμίες των Σκωτσέζων, οι οποίοι είναι παραδοσιακά κατά των Τόρις, εκλέγοντας μόνο έναν βουλευτή των Συντηρητικών στις τελευταίες τρεις γενικές εκλογές. Επίσης θα πρέπει να επιτραπεί στη Σκωτία να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ και όχι να πρόσκειται στα συμφέροντα των Αγγλων.

Θα ψηφίσω «ναι» τον Σεπτέμβρη. Η εκστρατεία αυτή μου έχει ήδη μάθει ότι εάν δεν τα καταφέρουμε με το τρίτο αυτό δημοψήφισμα, θα ακολουθήσει και τέταρτο. Είναι καιρός να επιστρέψουμε στον κόσμο με τους δικούς μας όρους.