[Εναλλακτικά] Πίσω από την κουρτίνα

Η πολιτική αγαπά τις ανατροπές και το 2014 έχει ανταποκριθεί. Ακόμη και στις αγορές βγήκαμε και ξαναβγήκαμε. Η κίνηση είχε έντονο το στοιχείο του απροσδόκητου. Παρατήρηση που θα μπορούσε να ισχύει και για τον ανασχηματισμό όπως τον έζησαν διάφοροι που βρέθηκαν ξαφνικά στην απέξω, αλλά και διάφοροι που ακόμη δεν μπορούν να πιστέψουν ότι κάθονται σε κυβερνητική καρέκλα. Ισως όλα αυτά και να δικαιώνουν τους φανατικούς των ζωδίων που έχουν να λένε ότι φέτος είναι η χρονιά του αλόγου στο κινέζικο ωροσκόπιο.  

Ωστόσο, το κοινό χαρακτηριστικό είναι πως ό,τι φάνηκε απροσδόκητο ήταν κάτι που προετοιμαζόταν μεθοδικά πίσω από την κουρτίνα. Και που κρατήθηκε επιμόνως μυστικό. Από την άποψη αυτή το 2014 αποκαθιστά τον κανόνα της μυστικοπάθειας στην πολιτική. Ας πούμε, η έκδοση ελληνικού ομολόγου είχε αποφασιστεί καιρό πριν και το πράσινο φως είχε δοθεί πολλές εβδομάδες νωρίτερα. Αντίστοιχα, ο Αντώνης Σαμαράς είχε καταστρώσει στο μυαλό του τον ανασχηματισμό. Μόνο η θέση του υπουργού Οικονομικών έκλεισε το τελευταίο δεκαήμερο, όταν επελέγη η λύση Χαρδούβελη.

Το ερώτημα τώρα είναι ποιες είναι οι κινήσεις πίσω από την κουρτίνα που θα μπορούσαν να εκδηλωθούν αργότερα. Οι υποψίες πηγαίνουν σε τέσσερις κατευθύνσεις, δύο στην πολιτική και δύο στην οικονομία.

Στην πολιτική, η αγορά υποπτεύεται πρόωρες εκλογές τον Οκτώβριο. Παρ’ όλα αυτά είναι πιθανότερο ότι κινήσεις στο παρασκήνιο – σκέψεις και βολιδοσκοπήσεις – έχουμε στην προεδρική εκλογή. Το απλό και λογικό σενάριο είναι να αναζητούνται πρόσωπα που να μπορούν να προσελκύσουν 180 ψήφους στη Βουλή. Το πιο «προχώ» σενάριο είναι να υπάρχει εκδοχή εκλογής Προέδρου που να είναι μέσα και ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπό ποιες συνθήκες και με ποιους όρους; Η φαντασία οργιάζει. Ωστόσο, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δημιουργεί πρόβλημα αυτοδυναμίας στην Κουμουνδούρου – κι ας λένε ό,τι λένε διάφοροι. Αυτό εκ των πραγμάτων αλλάζει τα δεδομένα.

Στην οικονομία υπάρχει το θέμα των τραπεζών – δηλαδή της υπαγωγής τους στις ασκήσεις αντοχής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι η μυθολογία για τα κόκκινα δάνεια και τις κεφαλαιακές ανάγκες. Ωστόσο δεν είναι ο Νότος – ξεψαχνισμένος ούτως ή άλλως από την τρόικα – που θα βγάλει τα περισσότερα προβλήματα στη διαδικασία αυτή. Αν και η περίπτωση της πορτογαλικής Banco Espirito Santo δεν επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση. Παρασκηνιακή κινητικότητα – πίσω από την κουρτίνα – φαίνεται ότι υπάρχει στο θέμα του χρέους. Εκεί τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν – το κούρεμα δεν συμφέρει κατ’ ανάγκην – και η διαχείρισή τους ανοίγει άλλες δυνατότητες. Με ολίγη από κινέζικη αστρολογία, η διαχείριση του χρέους μπορεί να είναι δούρειος ίππος για την έξοδό μας από το Μνημόνιο – τουλάχιστον κατ’ όνομα…