[Εμπιστευτικά] Πουκάμισο αδειανό

2 λεπτά
«Το ΠαΣοΚ δεν διαλύεται!» μας καθησύχασε από το βήμα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ο Κ. Σκανδαλίδης. Καμία αντίρρηση, αλλά το ΠαΣοΚ έχει αρχίσει να κουράζει αφόρητα!..
Κάθε συνεδρίαση πασοκικού κομματικού οργάνου προκαλεί όλο και μεγαλύτερη αμηχανία και απορία.
Δεν ξέρουν; Δεν βλέπουν; Δεν ακούν; Δεν καταλαβαίνουν; Ή μήπως δεν θέλουν να καταλάβουν;
Πάρτε ένα παράδειγμα. Καλοκαίρι του 2014 και ύστερα από όσα έχουν συμβεί στη χώρα την τελευταία τετραετία, η μεν Φώφη δήλωσε ότι το ζητούμενο είναι «να υπερασπιστούμε την ιστορία του ΠαΣοΚ», ο δε Γερουλάνος ανησύχησε τι θα γίνει με τους Παπανδρέου και τον «ήλιο».
Μιλάμε για ένα πουκάμισο αδειανό, το οποίο απλώς τσακώνεται για μια ανύπαρκτη Ελένη.
Διότι, καλώς Ή κακώς, η χώρα βρίσκεται αλλού, οι άνθρωποι είναι αλλού, και η ιστορία του ΠαΣοΚ αποτελεί την τελευταία της σκασίλα. Αφορά μόνο τους ιστορικούς και δεν είναι ζήτημα πολιτικού ενδιαφέροντος.
Κάποιο παλαιό στέλεχος των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και Κώστα Σημίτη, αποτραβηγμένο τώρα, μου έλεγε πρόσφατα:
– Ξέρεις ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΠαΣοΚ; Ολοι αυτοί που θέλουν να υπάρχει το ΠαΣοΚ ώστε να μπορούν να υπάρχουν οι ίδιοι!..
Ενδεχομένως να ακούγεται λίγο υπερβολικό. Αλλά πώς εξηγείται διαφορετικά η διαρκής περιφορά μιας τελειωμένης υπόθεσης σε ρόλο ελπίδας;
Και ποιος άραγε δυσκολεύεται να αντιληφθεί ότι οι περιστάσεις, οι προκλήσεις και οι συσχετισμοί απαιτούν πλέον νέα σχήματα, ανανεωμένες ιδέες, άλλες μεθόδους, διαφορετική ρητορική, καινούργια πρόσωπα;
Οτι σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να απαντηθούν με τους παλιομοδίτικους όρους του 1974 ούτε με τις χαζοχαρούμενες σαχλαμάρες του 2009;
Ακούω ότι τα ιστορικά κόμματα δεν κλείνουν λες και είναι μικρομάγαζα. Να το δεχτώ, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τα νεκροταφεία της πολιτικής να είναι γεμάτα από ιστορικά κόμματα.
Και ως εκ τούτου, το ζητούμενο τελικά είναι εξαιρετικά απλό.
Ο κομματικός σουρεαλισμός που συγκροτεί το σημερινό ΠαΣοΚ δεν καλείται να αποφασίσει αν θα κλείσει το μαγαζί τους.
Αλλά αν μπορεί να υπάρξει μια νέα σοσιαλδημοκρατική ή κεντροαριστερή εκδοχή στη χώρα μας, η οποία θα καλύπτει πειστικά και αυτόνομα τον πολιτικό χώρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Είτε λέγεται ΠαΣοΚ, είτε ονομάζεται Δημοκρατική Παράταξη, είτε την πούμε Χαρούμενα Ελαφάκια.
Τόσο απλό. Και τόσο προφανές. Ενας δρόμος μονής κατεύθυνσης και χωρίς επιστροφή.
Μόνο μια συσσωρευμένη μιζέρια και κομματικές ιδιοτέλειες ή προσωπικές αντιπαλότητες χρόνων εμποδίζουν ανθρώπους κατά τα άλλα πολύπειρους να το δουν.
Κι έτσι εξακολουθούν να διαπληκτίζονται για ένα πουκάμισο αδειανό – ούτε καν για μια Ελένη!..













