[Στίγμα] Τζάμπα κόπος

Τζάμπα κόπος

Κρίμα. Πολύ κρίμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε χθες βράδυ την εκδήλωση για τους αιγιαλούς, αλλά εγώ το καλό το ρεπορτάζ για το τι περιλαμβάνει η νέα, ανανεωμένη έκδοση για το περίφημο νομοσχέδιο, το έχω σήμερα. Χωρίς να θέλω να αποτρέψω μία νέα πιο μαζική εκδήλωση – με τη συμμετοχή και του κόμματος «Π. Καμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» για παράδειγμα – πιστεύω ότι τζάμπα πήγε ο (χθεσινός) κόπος. Διότι πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε εκδήλωση χωρίς να υπάρχει νομοσχέδιο, και δεύτερον, γιατί το καινούργιο θα το χαρακτηρίσω νομοσχέδιο έχει διορθωθεί εντυπωσιακά στα ορισμένα καίρια ζητήματα που (υποτίθεται ότι) ρύθμιζε το προηγούμενο.

Αναφέρω επιγραμματικά:

*      αλλάζουν εντελώς ο τρόπος χρήσης και οι διαδικασίες παραχώρησης σε επιχειρήσεις και επιχειρηματίες των προς εκμετάλλευση περιοχών του αιγιαλού, και προστατεύεται με τους όρους και τις προϋποθέσεις που τίθενται το δικαίωμα των πολιτών να έχουν άνετη και ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα. Μου ανέφεραν ακόμη και τα μέτρα που θα πρέπει να έχει απόσταση η μια επιχείρηση από την άλλη – 70. Και μου είπαν ότι με τον τρόπο αυτόν λύνεται το πρόβλημα του να μπορεί κάποιος να προσεγγίζει τη θάλασσα χωρίς να χρειαστεί να πληρώσει γι’ αυτό ή να μην μπορεί καθόλου να το κάνει.

Εντάξει τώρα, δεν χρειάζεται με όλα αυτά να πανηγυρίσει κανείς. Από το «Θα» ώς την πράξη, είναι μεγάλη η διαδρομή. Και επειδή στην Ελλάδα ζούμε, οι νόμοι ως γνωστόν ψηφίζονται για να καταπατούνται, ε;

Εφιάλτης στην άμμο με τις ξαπλώστρες

Το δεύτερο νέο που έχω για τον αγαπημένο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με την έντονη και απόλυτη θα σημειώσω αποδοκιμασία μου να χαλάσουν τις διακοπές του προέδρου Αλέξη μόνο και μόνο για να μιλήσει επί… ανυπάρκτου θέματος (εκείνος ο Βενιζέλος πια, λύσσαξε – σημαία το έκανε), είναι ότι το νομοσχέδιο δεν πρόκειται να ψηφιστεί σύντομα.

– Πότε θα ψηφιστεί; Ρώτησα τον πιστό, με την έννοια του «μπιστικού» του προέδρου Αντώνη, υπουργό Δημήτρη Σταμάτη, ο οποίος τα χειρίζεται όλα αυτά.

– Δεν έχω πλήρη εικόνα, μου απάντησε. Μπορώ όμως μετά βεβαιότητας να σας πω ότι δεν πρόκειται αυτό να συμβεί μέσα στο καλοκαίρι, σε τμήμα διακοπών της Βουλής.

Λογικό, θα σημειώσω. Αν ο Τσίπρας κάνει εκδηλώσεις διαμαρτυρίας χωρίς να υπάρχει νομοσχέδιο, και ο αρχηγός Σταύρος (Θεοδωράκης) εξαγγέλλει περιοδεία στις ακτές, δυσκολεύομαι να διακρίνω πώς θα έκανε φέτος τα μπάνια του ο λαός! Κινδύνευε – και κινδυνεύαμε όλοι – να έχουμε από μια ντουντούκα πάνω από το κεφάλι μας, να μας τρυπάει το μυαλό με συνθήματα του είδους «όχι στο ξεπούλημα των ακτών»!

Εφιάλτης στην άμμο με τις ξαπλώστρες!..

Αιγιαλό έχουμε; Δεν έχουμε!

Το άλλο, το εντελώς τρελό που μου προέκυψε κατά τη διάρκεια αυτού του μικρού ρεπορτάζ (ενώ η κυβέρνηση σύσσωμη είχε ανέβει πάνω στα τραπέζια και πανηγύριζε τη σύλληψη του Μαζιώτη) είναι ότι μέσα στα προαπαιτούμενα της τρόικας υπάρχει και ένα που λέει «χάραξη αιγιαλού»!

-Τι σημαίνει αυτό; Ρώτησα έναν παράγοντα του υπουργείου Οικονομικών, υποψιαζόμενος ότι δεν μπορεί, κάποιο οικονομικό υπόβαθρο θα έχει.

– Ο,τι λέει ο όρος. Να χαραχτεί ο αιγιαλός της χώρας.

– Γιατί δεν υπάρχει;

– Οχι δεν υπάρχει, μου είπε και με άφησε… ενεό («κόκαλο» στην καθομιλουμένη, άναυδο, άλαλο στην κατά λέξη μετάφραση της αρχαίας αυτής λέξης – μην απορείτε, η στήλη έχει και παιδευτικό χαρακτήρα!). Δεν υπάρχει και η τρόικα ζητάει να προχωρήσει άμεσα η αποτύπωση του αιγιαλού ολόκληρης της χώρας, διότι  αυτό είναι πολλαπλώς ωφέλιμο.

Εδώ το είχα να του πω «ευτυχώς που υπάρχει και η τρόικα», αλλά το μετάνιωσα γρήγορα. Θες να με παραλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ ως υμνητή της;

Δημόσιο ριάλιτι

Το τελευταίο που θα ήθελα φυσικά,  διότι έχω και άλλα πράγματα να ασχοληθώ. Οπως για παράδειγμα η υπέροχη αυτή ιστορία με το πόθεν έσχες και το ποιος θα ελέγχει τους βουλευτές και το τι δηλώνουν. Μου ανέφεραν ότι προτού το πράγμα καταλήξει στην πρόταση του Ιωάννη Τέντε, του Εθνικού Συντονιστή κατά της Διαφθοράς για τον έλεγχο των δηλώσεων από πενταμελές μεικτό συμβούλιο δύο βουλευτών, δύο δικαστικών και ενός υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, είχε πέσει η ιδέα ο έλεγχος να γίνεται μόνο από την Αρχή κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος – της Αρχής δηλαδή που προΐσταται ο εισαγγελέας Νικολούδης. Μάλιστα περιελήφθη και στο σχετικό νομοσχέδιο που ετοιμάζεται για το πολιτικό χρήμα. Ομως αντέδρασαν πολλοί και διάφοροι – του Μεγάρου Μαξίμου συμπεριλαμβανομένου.

– Θα γίνουμε ένα απέραντο δικαστήριο, εκτιμήθηκε από πολύυυυυ ψηλά.

Και ζητήθηκε να βρεθεί «άλλη λύση». Τη βρήκε ο κ. Τέντες και έγινε ασμένως αποδεκτή. Υποθέτω ως το μικρότερο δυνατό κακό. Μόνο που ο κ. Τέντες θα δυσκολέψει πολύ τη ζωή τους, εκτιμώ. Από τον Νοέμβριο συγκεκριμένα. Οπότε και θα παρουσιάσει  ειδική ηλεκτρονική μονάδα η οποία δεν θα έχει άλλο αντικείμενο παρά τον έλεγχο των δηλώσεων πόθεν έσχες των βουλευτών.  

Εξαιρετικά! Ειδικά αν η μονάδα λειτουργεί και δημόσια – με ακροατήριο δηλαδή – θα σπάσει κάθε ρεκόρ τηλεθέασης…

(Τώρα που το σκέφτομαι, βρίσκω θαυμάσια την ιδέα μου. Θα λύσει και το πρόβλημα με τα ριάλιτι των καναλιών…)

Υπάρχει ελπίδα (;)

Στο μεταξύ, φαίνεται ότι παρά τη δημόσια σκληρή αντιπαράθεση κομμάτων και  πολιτικών, πίσω από την κουρτίνα κάτι φαίνεται να κινείται. Μην πάει ο νους σας στο κακό, όχι. Απλώς φαίνεται ότι τα κόμματα, όταν απεκδύονται τις  κομματικές λεοντές, μπορούν να καθήσουν γύρω από ένα τραπέζι και να συζητήσουν τα προβλήματα αυτής της έρμης χώρας και να αναζητήσουν λύσεις. Ενα τέτοιο τραπέζι στήθηκε στο περιθώριο συνεδρίου που οργάνωσε τον περασμένο Απρίλιο το ιστορικό Ιδρυμα Μεσογειακών Μελετών το οποίο ίδρυσε ο Ανδρέας ο θεός, το ’74, και υπάρχει εδώ και 40 χρόνια. Χθες μάθαμε – από σπόντα – ότι στο στρογγυλό αυτό τραπέζι κάθησαν, και πήραν μέρος στη συζήτηση εκπρόσωποι από το Ιδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής, το ΙΣΤΑΜΕ Α. Παπανδρέου, το Ιδρυμα Νίκος Πουλαντζάς (του ΣΥΡΙΖΑ), το Ινστιτούτο Μαρξιστικών Μελετών (του ΚΚΕ) και εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ.

Οι άνθρωποι κατέληξαν σε 30 επεξεργασμένες προτάσεις σε διάφορους τομείς που μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο συζήτησης για την αναζήτηση  μιας συνεννόησης – έτσι τουλάχιστον μου είπε ο Σήφης Βαλυράκης του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών.  

Ο ίδιος είχε και την πρωτοβουλία να βάλει τα συμπεράσματα αυτά σε ένα μικρό  βιβλίο, και χθες πήγε και το παρέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια (ιδρυτικό μέλος του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών) και στον Πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

– Σας κέρασε τσίπουρο ο Πρόεδρος; ρώτησα τον φίλο Σήφη.

– Μπα, μόνο πορτοκαλάδα. Την έβγαλε light αυτήν τη φορά…

Ο Μεϊμαράκης δεν ξέρω τι τους κέρασε, δεν ρώτησα. Δεσμεύθηκε πάντως να στείλει από ένα αντίτυπο των συμπερασμάτων στους αρχηγούς των κομμάτων. Μήπως και καταλάβουν και αυτοί ότι υπάρχει πάντα ένα τραπέζι που τους περιμένει όλους να συζητήσουν τα προβλήματα της χώρας. Λέμε τώρα…