[Στίγμα] Νο pasaran παντός καιρού και τόπου

Νο pasaran παντός καιρού και τόπου

Προσωπικά με συναρπάζει το γεγονός ότι το λαϊκό κίνημα δεν σταματάει ούτε στιγμή να δίνει τη μάχη για τα συμφέροντα του λαού και του τόπου. Ωσαύτως, μου δημιουργείται μια αδιατάρακτη αισιοδοξία ότι όσο το λαϊκό κίνημα αγωνίζεται δεν θα περάσουν τα σχέδια του εχθρού και των κατοχικών δυνάμεων. No Pasaran ρε παιδί μου, πώς το λένε.

Επιπροσθέτως δε, με κατακλύζει μια απεριόριστη ευγνωμοσύνη για τους ταγούς του κινήματος που αψηφούν δυσκολίες και αντιξοότητες και θυσιάζουν τον εαυτό τους, τον πολύτιμο χρόνο τους, ακόμη και τις λίγες στιγμές που κοπιαστικά θα επισημάνω, ξεκλέβουν ως προσωπικό χρόνο, μόνο και μόνο για να εκφραστεί μέσω αυτών το (λαϊκό) κίνημα.

Υπό την έννοια αυτή, δεν μπορώ παρά να χαιρετίσω με όλες μου τις δυνάμεις, και φυσικά και με το απαιτούμενο περίσσευμα ψυχής, την πρωτοβουλία του ηλιοκαμένου αριστερού αγοριού Αλέξη να συγκαλέσει απόψε δημόσια σύναξη για τους αιγιαλούς. Μπορεί να μην έχει «αρπάξει» τόσο από τους αγώνες – όσο από τον ήλιο στις παραλίες της Νάξου – όμως ας του αναγνωριστεί ότι προσέτρεξε χωρίς δισταγμό στο κάλεσμα του λαϊκού κινήματος.

Με βάση τα αποψινά, μπορώ με ευκολία να υποθέσω τι θα έκανε αν υπήρχε και… νομοσχέδιο για τους αιγιαλούς! Διότι εξ όσων γνωρίζω και ενθυμούμαι (μάλλον καλά), τέτοιο νομοσχέδιο δεν υπάρχει. Ενα προσχέδιο που είχε ανακοινωθεί προ μηνός και πλέον, αποσύρθηκε άρον άρον έπειτα από παρέμβαση του ΠαΣοΚ με όχι και τόσο κομψό τρόπο θα σημειώσω. «Πάρτε το πίσω, δεν το ψηφίζουμε» είχε δηλώσει στη Βουλή ο τεράστιος Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, όπερ και εγένετο.

Τούτων δοθέντων, διερωτώμαι και εγώ: αφού δεν υπάρχει νομοσχέδιο (υποτίθεται το επεξεργάζεται από την αρχή το υπουργείο Οικονομικών) τι νόημα έχει η εκδήλωση – και η συναφής ταλαιπωρία του αγωνιστή προέδρου; Γιατί δεν τον άφηναν στην ησυχία του, να πλατσουρίζει στα κύματα με τα μωρά του; Κρίμα είναι…

Οχι κι έτσι…

Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο λαϊκός αγωνιστής πρόεδρος Αλέξης κάνουν ό,τι κάνουν στη λογική «να στήσουμε ένα κίνημα για τις ακτές, που είναι και επίκαιρο». Εκείνη η ΔΗΜΑΡ, τι ακριβώς θέλει και παρίσταται και χαιρετίζει στην αποψινή εκδήλωση; Υπάρχουν χίλιοι τρόποι να παρακαλέσουν τον Τσίπρα να τους πάρει πίσω, πρέπει να το κάνουν δημοσίως και τόσο κραυγαλέα; Λίγη αξιοπρέπεια δεν υπάρχει; θα ρωτούσα, αλλά το συγκεκριμένο ουσιώδες είδος εν ανεπάρκεια παρουσιάζει καθολική έλλειψη στην κάστα των πολιτικών, οπότε η περίπτωση της ΔΗΜΑΡ, ας μου επιτραπεί η αυθαίρετη παρομοίωση, είναι ανάλογη σταγόνας στην ουρά γαϊδάρου…

Καλό νέο Ι: ανακούφιση

Στο μεταξύ – πρόκειται για το καλό νέο της ημέρας – το ΠαΣοΚ πιέζει για να γίνουν δεκτές δύο τον αριθμό πρωτοβουλίες του, οι οποίες εάν τις αποδεχθεί η τρόικα θα ανακουφίσουν πολύ κόσμο. Μα πολύ κόσμο λέμε…

Οπως μου εξήγησε ο με εντολή του προέδρου Βαγγέλη τα «πάνθ’ ορών» στην κυβέρνηση Χρήστος Πρωτόπαπας, πρόκειται για δύο… ανακουφιστικές, να μου επιτραπεί ο όρος, ρυθμίσεις, οι οποίες αφορούν τους οφειλέτες των Ταμείων και όσους απολύθηκαν κατά τη διάρκεια των φετινών αλλά και περυσινών μαζικών απολύσεων.

Η πρώτη ρύθμιση είναι να δοθεί η δυνατότητα σε κάποιον που οφείλει εισφορές στο ΙΚΑ, στον ΟΑΕΕ κ.λπ. να κατανείμει την οφειλή του σε 100 δόσεις.

Η δεύτερη ρύθμιση αφορά την παροχή σε απολυμένους της δυνατότητας να εξαγοράσουν πλασματικά χρόνια ασφάλισης για να μπορέσουν, όσοι είναι κοντά στα όρια συνταξιοδότησης, να πάρουν μια σύνταξη – σχολικοί φύλακες, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ κ.λπ.

– Καθόλου άσχημα, είπα στον συνομιλητή μου.

– Ναι, αλλά πρέπει να γίνει πρώτα μια σύσκεψη με τους συναρμόδιους υπουργούς. Την έχουμε ζητήσει από το γραφείο του Πρωθυπουργού και περιμένουμε να πραγματοποιηθεί ίσως και εντός της εβδομάδας…

Εγώ να προσθέσω κάτι που δεν μου είπε ο Πρωτόπαπας αλλά ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου, ότι το θέμα αυτών των δύο συγκεκριμένων ρυθμίσεων το είχε θέσει ο πρόεδρος Βαγγέλης προσφάτως στον πρόεδρο Αντώνη, κατά τη διάρκεια μιας, από τις πολλές εσχάτως, κατ’ ιδίαν συνάντησης που είχαν…

Για όλες τις δουλειές

Ο Πρωτόπαπας στον οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως, έχει αναλάβει το βαρύ έργο τελευταία να επικοινωνεί με τους υπουργούς οι οποίοι διαπραγματεύονται με την τρόικα, για να πληροφορείται από πρώτο χέρι την πορεία των διαπραγματεύσεων. Εν συνεχεία δε να ενημερώνει τον πρόεδρο Βαγγέλη, ο οποίος ως γνωστόν με την τριπλή ιδιότητα που διαθέτει – και την οποία μη ζητήσει κανείς να επαναλάβω γιατί θα αγριέψω, τόσες φορές που την έχω περιγράψει – δεν έχει χρόνο. Ή μπορεί να έχει χρόνο, αλλά σου λέει αντί να εξαναγκάζομαι εγώ – ποιος; εγώ! – να μιλάω με τον Κεγκέρογλου ή με τη Χριστοφιλοπούλου, ενώ θα μπορούσα να μιλήσω με τον… Τζον Κέρι αυτοπροσώπως, δεν βάζω τον Πρωτόπαπα να το κάνει;

Καλό νέο ΙΙ: διαπραγματεύσεις

Το δεύτερο καλό νέο της ημέρας – θα αρχίσω μου φαίνεται να τσιμπιέμαι – είναι ότι οι διαπραγματεύσεις της τρόικας με το υπουργείο Εργασίας μέχρις ώρας δεν φαίνεται να έχουν αγγίξει τα «σκληρά». Οπου «σκληρά» για τους μυημένους είναι τα όρια συνταξιοδότησης, αφενός, και οι εργασιακές σχέσεις, αφετέρου.

Η πληροφορία μου κίνησε την περιέργεια: αν δεν διαπραγματεύονται επ’ αυτών, τι ακριβώς κάνουν πηγαίνοντας στο γραφείο του Γιάννη Βρούτση; Εκτός και αν ο άνθρωπος σερβίρει καλό καφέ και εκείνοι τον απολαμβάνουν με θέα την εξωτική Σταδίου. Αλλο τι δεν μπορώ να μπορώ να δώσω ως εξήγηση…

Η ώρα είναι… Ντόρα

Συνομίλησα και χθες με τη (μικρή) Ντόρα την… εξερευνήτρια, αλλά δεν είχε κανένα νέο να μου πει σχετικά με το επίμαχο ζήτημα της επιτρόπου.

– Αδικα μου τηλεφωνείς, μου είπε, δεν έχω κανένα νέο για το θέμα. Ο,τι διαβάζω από σας, ξέρω…

Η πλάκα είναι ότι δεν μου τηλεφώνησε ούτε η Μαρία «άσε τον γόνο να γίνει γονιός» Δαμανάκη. Ωρες περίμενα να ακούσω το γνώριμο κρητικό αξάν στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, παρά το γεγονός ότι την έκανα, έστω για μία ημέρα, ξανά επίτροπο!

Ετσι αποφάσισα να πάρω την έγκυρη πηγή μου στις Βρυξέλλες, που με ενημέρωσε ότι «η Μαρία μπορεί και να ειδοποιήθηκε χθες».

– Οτι μένει ή ότι φεύγει;

– Οτι φεύγει…

Δεν γνωρίζω ποια είναι η αλήθεια. Γνωρίζω όμως καλά ότι ο πρόεδρος «ακόμη ένα ποτηράκι» Γιούνκερ δήλωσε χθες ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου ότι στις προτάσεις που έχει λάβει έως τώρα συμπεριλαμβάνονται τρεις – τέσσερις γυναίκες μόνο, ενώ αυτός θα ήθελε οι μισοί (14 δηλαδή) επίτροποι να είναι γυναίκες!

Ο δε πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς ξεκαθάρισε ότι αν οι γυναίκες δεν είναι τουλάχιστον εννέα (στους 28) να μην περιμένει ψήφο εμπιστοσύνης η Επιτροπή.

Τέλεια, Ντόρα μου…