[Διαστάσεις] Κάποια στιγμή να τελειώνει

Οποιος πιστεύει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι ένας οικονομικός δείκτης, ο οποίος υπολογίζεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο, κάνει λάθος. Τουλάχιστον σε αυτήν τη χώρα, το έλλειμμα είναι κάτι άλλο, κάτι που μπορεί να βγαίνει σε διάφορα μεγέθη ή και – γιατί όχι; – σε διάφορες αποχρώσεις. Είναι κάτι που μπορεί να γίνει εργαλείο άσκησης πολιτικής και αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης αφού στο μεταξύ βρεθεί στον πυρήνα μιας υποτιθέμενης συνωμοσίας κατά της καλής μας πατρίδας.

Η αλήθεια είναι ότι καταφέραμε να μετατρέψουμε έναν οικονομικό δείκτη σε δείκτη της αναξιοπιστίας μας αλλά και της ιδιόμορφης σχέσης που έχουμε με το μέτρημα. Οι αριθμοί μάς δημιουργούν ένα είδος αποστροφής γιατί μας υποχρεώνουν σε μια ενοχλητική επαφή με την πραγματικότητα. Γι’ αυτό προσπαθήσαμε να ξεμπερδέψουμε μαζί τους προσκυνώντας σαν ιερό τοτέμ εκείνο το ευφυολόγημα του Γεώργιου Παπανδρέου που έλεγε ότι «όταν ευημερούν οι αριθμοί, δυστυχούν οι άνθρωποι».

Σήμερα θα έπρεπε να ξέρουμε ότι η ευημερία μας δεν είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ευημερία των αριθμών. Θα έπρεπε να το είχαμε καταλάβει από την πρώτη στιγμή που βυθιστήκαμε σε αυτήν την κρίση. Οπως όμως δείχνει η κωμικοτραγική ιστορία του ελλείμματος, διαθέτουμε ακόμη ισχυρές αντιστάσεις, οι οποίες τροφοδοτούνται από ένα θανατηφόρο μείγμα ανατολίτικης αφέλειας και βαλκανικής πονηριάς. Φουσκώνοντας το έλλειμμα, ο Γιώργος Αλογοσκούφης υπονόμευσε την ένταξή μας στην ευρωζώνη. Ο Γιάννης Παπαθανασίου έκρυβε τις πραγματικές του διαστάσεις επιμελώς. Και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έκανε το λάθος να πιστέψει ότι η αποκάλυψη της αλήθειας θα εκλαμβανόταν ως δείγμα εντιμότητας από τους εταίρους μας και ότι η ζωή εδώ κι εκεί θα συνεχιζόταν κανονικά.

Η επόμενη πράξη του δράματος παίχθηκε όταν ένα μέλος της Στατιστικής Αρχής, η Ζωή Γεωργαντά, κατήγγειλε ότι τα στοιχεία του ελλείμματος είχαν παραποιηθεί με στόχο την ένταξη της Ελλάδας σε μηχανισμό στήριξης. Η καταγγέλλουσα επιστήμων αναζήτησε αργότερα πολιτική στέγη στους Ανεξάρτητους Ελληνες, το κόμμα που υπηρετεί όσο κανένα άλλο τη συνωμοσιολογία. Αλλά επειδή η Δικαιοσύνη είναι τυφλή, το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε πριν από μερικές ημέρες να μην μπει στο αρχείο η καταγγελία περί τεχνικής διόγκωσης του ελλείμματος όπως είχε προτείνει η ανακρίτρια.
Το δράμα συνεχίστηκε, με την κυβερνητική εκπρόσωπο Σοφία Βούλτεψη να εξακολουθεί να λειτουργεί σε συνθήκες πρωινάδικου υιοθετώντας εμμέσως την καταγγελία και το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου να εκδίδει μια  μακροσκελέστατη ανακοίνωση 1.557 λέξεων θέτοντας διάφορα ερωτήματα. Από αυτά ένα πρέπει να απαντηθεί άμεσα: Γιατί αποδέχθηκαν την ορθότητα των στοιχείων τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις, ενώ θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε νέα αναθεώρηση;

Το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί τώρα. Γιατί ακόμη και τα πιο κωμικά δράματα πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνουν.