[Στίγμα] Το συμβόλαιο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά ************************
Το συμβόλαιο
Θα το ομολογήσω με την παρρησία που με διακρίνει. Ανάμεσα στα πολλά που με βασανίζουν αυτόν τον καιρό είναι και το εξοντωτικό, θα το χαρακτηρίσω, ερώτημα: ο Χάρης Θεοχάρης ήταν πολιτικός όταν απολύθηκε ή τεχνοκράτης; Και αν ήταν τεχνοκράτης, τι συμβόλαιο είχε; Εχω την εδραία πεποίθηση ότι ορισμένοι εξ υμών θα σκεφθούν ότι «πάει ο άνθρωπος, λάλησε», αλλά το παρακάμπτω. Διότι εξ όσων αποδεικνύεται το θέμα δεν απασχολεί μόνο εμένα αλλά και άλλους.
Για παράδειγμα, το επανέφερε προ ημερών στο προσκήνιο ο δημοφιλής Γκίκας Χαρδούβελης, μιλώντας στις Βρυξέλλες σε κάτι φίλους μου δημοσιογράφους, αμέσως μετά το Eurogroup. Ανήγγειλε (στους φίλους μου) ότι οι Βρυξέλλες είναι ενθουσιασμένες με την επιλογή της κυρίας Κατερίνας Σαββαΐδου στη θέση του Χάρη Θεοχάρη – πράγμα που δεν το κατάλαβαν ούτε οι φίλοι ούτε εγώ. Χωρίς δε να θέλω να γίνω αδιάκριτος, πότε πρόλαβαν οι Βρυξέλλες να ενθουσιαστούν με την κυρία Σαββαΐδου;
Στη συζήτηση αυτή ο δημοφιλής Γκίκας ανακοίνωσε ότι η κυρία Σαββαΐδου εντός των ημερών θα υπογράψει και συμβόλαιο με την πολιτεία – για τα πέντε χρόνια της θητείας της. Αυτό το δεύτερο είναι που με γέμισε ακόμη μεγαλύτερες απορίες: θα υπογράψει συμβόλαιο για έξι-οκτώ μήνες; Διότι αν, όπως δείχνουν τα πράγματα, πάμε σε εκλογές, είτε το φθινόπωρο είτε την άνοιξη, τι το θέλει το συμβόλαιο; Και ο Θεοχάρης για πέντε χρόνια διορίστηκε, αλλά έφυγε στον χρόνο…
Κάτι τέτοια τον ρωτούσαν τον υπουργό Οικονομικών και οι συνάδελφοι, και αυτός, για να τους αποστομώσει προφανώς, τους απάντησε ότι «μα ο Θεοχάρης δεν είχε συμβόλαιο»…
Το κρίσιμο ερώτημα «είχε ή δεν είχε συμβόλαιο με το κράτος ο Θεοχάρης όταν απολύθηκε;» ζήτησα, φυσικά, να το απαντήσει ο ίδιος ο Θεοχάρης. Τον εντόπισα έπειτα από προσπάθεια γιατί είχε αλλάξει ακόμη και τηλέφωνο…
– Είχατε συμβόλαιο;
– Οχι βέβαια, από ιδεολογία και μόνο θεώρησα ότι δεν είναι σωστό να υπογράψω συμβόλαιο. Δεν πίστευα δηλαδή ότι εν μέσω κρίσης εγώ θα έπρεπε να διεκδικήσω την υπογραφή ενός συμβολαίου το οποίο πλην των άλλων θα προέβλεπε την καταβολή πριμ, μπόνους, αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης κ.λπ.
Τούτων δοθέντων, επιθυμώ να ρωτήσω αν το συμβόλαιο της κυρίας Σαββαΐδου θα περιλαμβάνει όλα τα ανωτέρω. Και σε πιθανή καταφατική απάντηση θα παρακαλούσα κάποιον να μας ενημερώσει και για το ύψος του – μηνιαίες αποδοχές, πότε θα καταβάλλεται πριμ, πότε μπόνους και ποιο θα είναι το ύψος της αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης, όπερ και το πιθανότερο. Διότι στην Ελλάδα ζούμε. Οπου δεν σε ζώσουν ούτε τα εύσημα της τρόικας ούτε ο ενθουσιασμός των Βρυξελλών…
************************
Τα σκοτάδια
Στις Βρυξέλλες, τώρα, συνεχίζονται οι πυρετώδεις διαβουλεύσεις για τους νέους επιτρόπους και τα χαρτοφυλάκια που θα αναλάβουν. Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ζήτησε από τους πρωθυπουργούς και τους πρόεδρους των χωρών-μελών της ΕΕ να του αποστείλουν κατάλογο ονομάτων και όχι ένα όνομα. Εμείς εδώ είμαστε στα σκοτάδια. Η φίλη Ντόρα τρώει τα νύχια της από την αγωνία, δεδομένου ότι οι διάδρομοι λένε πως ο πρόεδρος Αντώνης τα «γύρισε» και θα στείλει άλλον. Ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου, με τον οποίο επικοινώνησα έπειτα από καιρό, μου ανέφερε το εντελώς διπλωματικό «είναι πρόωρο να αναφέρουμε κάτι επί του παρόντος» και ότι «οι όποιες προτάσεις προς τον κ. Γιούνκερ θα είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του Πρωθυπουργού με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης».
Τώρα σωθήκαμε, θα σημείωνα αν με έλεγαν Ντόρα…
************************
Οι κηπουροί
Στο μεταξύ, μια ήττα τη φάγαμε ήδη στο Ευρωκοινοβούλιο. Μοιράστηκαν οι προεδρίες στις 22 Κοινοβουλευτικές Επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου και η Ελλάδα δεν πήρε ούτε μία (αριθμός 1)! Παρά το γεγονός ότι είναι η 10η σε πληθυσμό χώρα της ΕΕ και μία από τις παλιότερες – μετράει ήδη 34 χρόνια συμμετοχής.
Το ακριβές είναι, όπως μου είπε ένας έμπειρος περί αυτά πρώην ευρωβουλευτής, ότι η Ελλάδα έχει να αναλάβει προεδρία σε Κοινοβουλευτική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τουλάχιστον δέκα χρόνια – τόσο καλά μιλάμε!
Δεδομένου ότι κάθε πρόεδρος μένει στη θέση αυτή δυόμισι χρόνια – το μισό δηλαδή μιας θητείας στο Ευρωκοινοβούλιο – καταλαβαίνουμε όλοι χωρίς καμία προσπάθεια υποθέτω ότι μας έχουν εντελώς στο φτύσιμο. Και δεν θα το χρεώσω αυτό αποκλειστικά στους μεγάλους του Κοινοβουλίου, δεξιούς και σοσιαλιστές, όχι! Θα το αποδώσω – κυρίως – στην ποιότητα των… κηπουρών που διόριζαν ΠαΣοΚ και ΝΔ εκ συστήματος δεκαετίες τώρα.
Οχι, να τα λέμε και αυτά…
(Α, να μην το ξεχάσω: ο τελευταίος έλληνας ευρωβουλευτής που πήρε προεδρία σε επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου ήταν προ δωδεκαετίας ο Κωστής Χατζηδάκης…)
************************
Η απογοήτευση
Συνομίλησα με υπουργό. Υπουργό στενοχωρημένο. Υπουργό απογοητευμένο. Υπουργό που τον πνίγει το δίκιο και δεν μπορεί να τα πει για να ξεσπάσει. Τον λένε Γιάννη Βρούτση και μου δήλωσε ότι τον έχει απογοητεύσει η στάση του ΠαΣοΚ, ειδικά στο θέμα των αποκαλύψεων των «ΝΕΩΝ» για τις δραματικές αλλαγές που συζητούνται και αν περάσουν θα μετασχηματίσουν ριζικά τον χάρτη των εργασιακών σχέσεων σε συνδυασμό με τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα.
– Προς τι η απογοήτευση, τον ρώτησα για να «λυθεί» κάπως.
– Τα ήξεραν όλα, και μάλιστα όταν έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις δικές μου με την τρόικα τον περασμένο Μάρτιο, στη διάρκεια των οποίων καταφέραμε να αφαιρεθεί το λοκάουτ από τη συμφωνία, μου έδωσαν και συγχαρητήρια. Τώρα γιατί μου το κάνουν αυτό;
Βαρέθηκα να κάτσω να του εξηγήσω ότι τι να κάνει και το έρμο το ΠαΣοΚ, προσπαθεί να πάρει – έστω και αργά – αποστάσεις από τη Νέα Δημοκρατία. Εκλογές έρχονται. Λίγη κατανόηση δεν υπάρχει;
************************
Το θράσος
Η απόφαση – του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου – πέρασε εντελώς στα κουφά. Δεν (μας) αδικώ: είχαμε το… μέγα θέμα αν θα συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής η πρόταση για ένα δημοψήφισμα το οποίο δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ!
Τέλος πάντων, η απόφαση απορρίπτει έφεση της ελληνικής κυβέρνησης κατά της Κομισιόν που επέβαλε στην Ελλάδα πρόστιμο ύψους 253 εκατομμυρίων ευρώ για παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, οι οποίες δόθηκαν το 2007 – ναι, επί διακυβέρνησης Κώστα fake Καραμανλή!
Δηλαδή, για να το εξηγήσω πιο απλά: η Ελλάδα καλείται να επιστρέψει στην Κομισιόν 253 εκατ. εν καιρώ κρίσης, την ώρα που οι πιο πρόσφατες περικοπές στους χαμηλοσυνταξιούχους που τους οδήγησαν στα όρια του λιμού απέφεραν μόλις 300 εκατομμύρια!
Και έχουν το θράσος μερικοί μερικοί να μιλούν για το ποιος έφερε τη χώρα σε αυτή την κατάσταση…
Αυτογκόλ
Η χθεσινή απόρριψη από το Τμήμα Διακοπών της Βουλής των επτά(!) συνολικά προτάσεων για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη «μικρή ΔΕΗ» προφανώς δεν λύνει το πολιτικό πρόβλημα που υφίσταται και αφορά το πώς λειτουργεί η δημοκρατία στον τόπο.
Για λόγους που προσωπικά δεν μπορώ να κατανοήσω, η κυβέρνηση έδειξε έναν απροσδιόριστης έκτασης φόβο, αρχικά από αυτή καθαυτή τη συζήτηση επί των προτάσεων που υποβλήθηκαν. Και δευτερευόντως έναν ακόμη μεγαλύτερο φόβο για τη διαδικασία.
Τι ήταν αυτό που την τρόμαζε στο να πραγματοποιηθεί η συζήτηση στην Ολομέλεια; Ηταν προς όφελός της ό,τι έγινε; Με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να την κατηγορούν για αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις – ως και για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα – και την ίδια να αμύνεται χωρίς πειστικά επιχειρήματα;
Και πού; Για ένα θέμα για το οποίο ήταν ήδη γνωστή η κατάληξη: έπειτα από μια ολοκληρωμένη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής επί όλων των προτάσεων θα ακολουθούσε ψηφοφορία. Τι θα συνέβαινε σε αυτήν; Η πρόταση για δημοψήφισμα θα απορριπτόταν διότι δεν θα συγκέντρωνε τις απαιτούμενες από το Σύνταγμα 180 ψήφους. Αρα;
Πολλοί υποστηρίζουν ότι όλο αυτό το χθεσινό έγινε για να μην επιτευχθεί από την «άλλη» πλευρά αντιπροεδρική πλειοψηφία. Βλακώδης συλλογισμός, κατά την άποψή μου. Ανεξάρτητα από το τι έγινε τελικά (όπου η αντιπροεδρική πλειοψηφία δεν απετράπη), ποιος μπορεί να βεβαιώσει ότι όσοι προσυπέγραψαν προτάσεις για το δημοψήφισμα τώρα θα πουν «όχι» στην εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή ώστε να πάμε σε εκλογές; Υπάρχουν ολόκληρα κόμματα που δεν θέλουν σύντομα εκλογές, μήπως και στο μεσοδιάστημα έως την προκήρυξή τους καταφέρουν να επιλύσουν τα πολιτικά τους προβλήματα και να ξεπεράσουν τις εσωτερικές τους κρίσεις. Και υπάρχουν και άστεγοι ανεξάρτητοι βουλευτές οι οποίοι με τίποτε δεν θα ήθελαν σύντομα εκλογές, πριν καν βρουν πολιτική στέγη ώστε να επανεκλεγούν.
Συμπέρασμα: η κυβερνητική πλειοψηφία έβαλε… αυτογκόλ, από έλλειψη ψυχραιμίας και αυτοσυγκέντρωσης. Ευτυχώς που δεν είχε την τύχη της Βραζιλίας. Γιατί και αυτό θα μπορούσε να (της) συμβεί…
Google news
