[Ιστορίες] Στον κόσμο των ζώων

Υπάλληλοι που γρονθοκοπούν στο πρόσωπο τρομοκρατημένα πρόβατα, τα χτυπούν με ηλεκτρικές κουρευτικές μηχανές και σφυριά, τους χαράζουν τη σάρκα, τα ποδοπατούν ή τους τσακίζουν τον λαιμό σε σημείο να τον σπάνε. Ζώα μέσα στο αίμα, άλλα που πεθαίνουν. Ιδού τι αποκαλύπτουν τα βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα η PETA, η γνωστή οργάνωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ζώων. Δεν είναι γυρισμένα σε σφαγεία. Το ζητούμενο δεν είναι το κρέας των προβάτων. Το ζητούμενο είναι απλώς το μαλλί τους.

Αποσιωπώντας την πραγματική τους ιδιότητα, τρεις ακτιβιστές της αμερικανικής ΜΚΟ εργάστηκαν για περισσότερο από έναν χρόνο, από τα τέλη του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2014, σε 19 αυστραλιανές εγκαταστάσεις, στη Βικτόρια, στη Νέα Νότια Ουαλία και στη Νότια Αυστραλία, όπου κουρεύονται κάθε χρόνο τέσσερα εκατομμύρια πρόβατα. Και κατέγραψαν τα βασανιστήρια που επέβαλλαν στα ζώα συνολικά 70 από τους υπαλλήλους σε κρυφές κάμερες. Ενας άλλος ακτιβιστής κατέγραψε την άνοιξη με τον ίδιο τρόπο ανάλογα περιστατικά κακοποίησης σε 14 αμερικανικά ράντσα, στο Ουαϊόμινγκ, στο Κολοράντο και στη Νεμπράσκα.

Και αν οι ΗΠΑ παράγουν μόλις 5.000 τόνους μαλλιού ετησίως, η Αυστραλία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως μετά την Κίνα – το 2012 παρήγαγε συνολικά 360.000 τόνους μαλλιού, με τζίρο 700 εκατομμύρια δολάρια. Εκεί εκτρέφονται πια κυρίως τα πρόβατα μερινός, με το ομώνυμο μαλλί να αποτελεί την ελίτ της παγκόσμιας κλωστοϋφαντουργίας.

«Οι υπάλληλοι αμείβονται συχνά με βάση τον όγκο παραγωγής και όχι τις ώρες εργασίας, γεγονός που ενθαρρύνει τη βιαστική και βίαιη εργασία», κατήγγειλε η Ιζαμπέλ Γκετζ, υπεύθυνη της εκστρατείας στη γαλλική PETA. Και μετά; Μετά οι πρόεδροι των αυστραλών παραγωγών μαλλιού και της Αυστραλιανής Καινοτομίας Μαλλιού δήλωσαν σοκαρισμένοι. Μετά οι ίδιοι επισήμαναν πως τα φαινόμενα αυτά είναι καταδικαστέα μεν, σπάνια δε, αφού οι παραγωγοί «φροντίζουν την υγεία και την ευζωία των ζώων τους». Μετά η PETA κατήγγειλε πως τα βασανιστήρια είναι γνωστά από παλιά. Μετά η ίδια κάλεσε τους καταναλωτές να πάψουν να αγοράζουν μάλλινα ενδύματα «αφού είναι σχεδόν αδύνατον να γνωρίζει κανείς την προέλευση του μαλλιού αλλά το πιο πιθανό είναι να προέρχεται από την Αυστραλία». Μετά οι πιο ευαίσθητοι καταναλωτές έριξαν μερικά διαδικτυακά δάκρυα. Και στο τέλος η ζωή στον κόσμο των ζώων συνεχίστηκε ως είχε.