[Αγιογραφίες] Χωροχρόνος

ΤΟ πιο κρίσιμο μέγεθος στην πολιτική και το πιο δύσκολο στον χειρισμό του είναι ο χρόνος. Και είναι, ομολογουμένως, ο ρυθμός των πολιτικών εξελίξεων που απασχολεί αυτή τη στιγμή όλους. Με αναφορά ένα πρόσωπο και ένα ερώτημα: τι θέλει ο Σαμαράς;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη γιατί ο Πρωθυπουργός έχει επιλέξει, στη φάση αυτή, έναν πολιτικό μινιμαλισμό. Δηλαδή φαίνεται να έχει μικρύνει συνειδητά την παρουσία του. Δεν θα δει, ας πούμε, τους τροϊκανούς. Οπως έκανε, είναι η αλήθεια, και την προηγούμενη φορά που ήταν εδώ. Αλλά έπειτα από μια περίοδο υπερέκθεσης, το κενό φαίνεται πιο έντονο. Η απουσία επιτείνεται επίσης από δύο παράγοντες. Ο ένας είναι ο ανασχηματισμός. Ο άλλος είναι ο τρόπος που φέρεται ο Γκίκας Χαρδούβελης στο υπουργείο Οικονομικών.

Ο ανασχηματισμός ενείχε για τους πολιτικούς παρατηρητές, Ελληνες και ξένους, μια αντίφαση. Πώς συμβαδίζει η προσήλωση στο οικονομικό πρόγραμμα με την επανεμφάνιση της λαϊκής Δεξιάς; Μήπως η νέα κυβέρνηση είναι δούρειος ίππος πρόωρων εκλογών; Μήπως δηλαδή κονταίνει απότομα ο πολιτικός χρόνος; Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός το ξεκαθάρισε στη συνέντευξή του στο «ΒΗΜΑ» ότι δεν είχε πρόθεση εκλογικού αιφνιδιασμού. Ο στόχος παραμένει να πάει αυτή η κυβέρνηση ώς το 2016 – κάτι που εξυπηρετεί και τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Το ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογών ερεθίζει τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε θέματα ηγεσίας.

Ο Χαρδούβελης πάλι είναι φτιαγμένος από πολιτική αντιύλη. Απορροφά και μετατρέπει σε κενό ό,τι συναντά στον δρόμο του. Στο Μαξίμου το απολαμβάνουν. Ο νέος υπουργός Οικονομικών προτιμά εκ φύσεως να μη μιλάει. Είναι προφανές ότι αν πρόκειται για κάτι που δεν ενθαρρύνει το γραφείο Πρωθυπουργού, του είναι ακόμη πιο εύκολο να είναι κλεισμένος στο δικό του γραφείο – άντε να πηγαίνει και σε κανένα Eurogroup. Εκ των πραγμάτων έχουμε λοιπόν αποθέρμανση του πολιτικο-οικονομικού λόγου της κυβέρνησης. Και προσμονή ότι είναι η έλευση της τρόικας που θα αποσαφηνίσει την κατάσταση.

Η αλήθεια είναι ότι το κλειδί των εξελίξεων είναι εκεί – αν και όχι όπως το φαντάζεται κανείς. Ο Σαμαράς επείγεται να τελειώνει με τα προαπαιτούμενα και επιχαίρει για την απρόσκοπτη καταβολή των δόσεων. Ικανοποίηση υπάρχει και γιατί, λίγο η επιστράτευση και λίγο οι αποκλίνουσες στρατηγικές των κομμάτων της αντιπολίτευσης, η υπόθεση της «μικρής ΔΕΗ» πάει σφαίρα. Στην πραγματικότητα, στο Μαξίμου θέλουν να ξεμπερδεύουν με τις υποχρεώσεις προς την τρόικα ώς τον Σεπτέμβριο. Και να έχουν ξαναβγεί στο μεταξύ στις αγορές – κάτι που, ούτως ή άλλως, επίκειται.

ΣΕ μια τέτοια περίπτωση, ο Σαμαράς αρχίζει τη νέα πολιτική σεζόν με τα χέρια λυμένα. Χωρίς δηλαδή καταναγκασμούς. Αυτό έχει να κάνει με όλα τα μεγάλα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει και που, αμφότερα, τοποθετούνται στο 2014. Και με το χρέος αλλά και με την Προεδρική εκλογή. Οι ξένοι θεωρούν ότι ο πολιτικός χρόνος αρχίζει πάλι να τρέχει στην Ελλάδα εκεί κατά τον Νοέμβριο – Δεκέμβριο. Ο Σαμαράς το θέλει νωρίτερα. Η κυβέρνηση δεν το λέει, αλλά τρέχει. Ωστε να έχει ελεύθερο πεδίο. Αλλωστε, στην πολιτική πρέπει να χειρίζεσαι τον χρόνο, αλλά και να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερο ελεύθερο χώρο για πάσης φύσεως ελιγμούς.