Ποδοσφαιριστές στο έλεος της FIFA και των διαιτητών

Η αγωνία στο Μουντιάλ κορυφώνεται με τη διεξαγωγή των δύο ημιτελικών, αρχής γενομένης απόψε με το Βραζιλία – Γερμανία και στη συνέχεια με την αυριανή τιτανομαχία Αργεντινής – Ολλανδίας.

Σε αυτά τα παιχνίδια οι νοτιοαμερικάνικες ομάδες θα πάνε σοβαρά λαβωμένες και χωρίς ορισμένα από τα «πυρηνικά» τους όπλα. Και αν για τον Τιάγκο Σίλβα φταίει το… φτωχό του το μυαλό (πήρε κάρτα για παρεμπόδιση του αντίπαλου τερματοφύλακα), για τον συμπαίκτη του Νεϊμάρ ή τους Αργεντινούς Ντι Μαρία και Αγουέρο ευθύνονται και άλλοι.

Οσο και αν φαίνεται περίεργο, η ευθύνη των διαιτητών (αλλά και της FIFA) είναι μεγάλη, όχι όμως μόνο για το θέμα των λίγων καρτών, όπως αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» ο χειρουργός ορθοπεδικός με μεταπτυχιακό στην αθλητιατρική Γιώργος Τσικούρης.

«Ισως πιο σημαντικό και από τις κάρτες που θα δείξει ή όχι ένας διαιτητής, σε αυτό το Μουντιάλ ήταν τα τάιμ άουτ που δεν τηρήθηκαν. Κάτω από αυτές τις κλιματικές συνθήκες, με βάση και την ώρα που γίνονται οι αγώνες, (οι περισσότεροι ντάλα μεσημέρι στις 13.00 και 16.00) και τον συνδυασμό ζέστης και υγρασίας, οι παίκτες αφυδατώνονται πάνω από μία-δύο φορές σε κάθε αγώνα!  

Δεν αρκεί η ενυδάτωση στο ημίχρονο και θα έπρεπε στους περισσότερους αγώνες να γίνονται ακόμα και δύο τάιμ άουτ στο 45λεπτο. Το μυοσκελετικό σύστημα επηρεάζεται πάρα πολύ από τις κλιματικές συνθήκες, γίνεται πιο ευαίσθητο, ενώ ολόκληρος ο οργανισμός ταλαιπωρείται με αποτέλεσμα κάθε παίκτης να είναι πολύ πιο επιρρεπής σε μυϊκό τραυματισμό. «Πρόκειται για την κατηγορία τραυματισμών “υπερχρησίας”, οι οποίοι έχουν να κάνουν με τις συνεχείς και επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Μπορεί να πει βέβαια κάποιος, μα καλά, με τρία-τέσσερα παιχνίδια στο Μουντιάλ και καταπονήθηκε τόσο πολύ ο μυς;  

Θα σας φέρω λοιπόν για παράδειγμα τον Ντι Μαρία, που έφτασε με τη Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και του Κυπέλλου Ισπανίας, παίζοντας και 38 αγώνες στο ισπανικό πρωτάθλημα. Δηλαδή μιλάμε για έναν αριθμό κοντά στα 70 παιχνίδια μέσα στη χρονιά. Φανταστείτε την καταπόνηση» λέει ο κ. Τσικούρης, ο οποίος εξηγεί και τον τρόπο θεραπείας που ακολουθείται στην περίπτωση του Ντι Μαρία, με βλαστοκύτταρα.

«Πρόκειται για μια από τις πιο σύγχρονες μεθόδους θεραπευτικής ιατρικής, που έχει να κάνει ουσιαστικά με ίαση του παίκτη με τη βοήθεια του ιδίου. Παίρνουν αίμα από τον αθλητή και με φυγοκέντριση κρατούν τα αιμοπετάλια, το πιο γόνιμο στοιχείο. Στη συνέχεια τα εγχύουν με ένεση ακριβώς πάνω στο σημείο του τραυματισμού. Ετσι, ο χρόνος επούλωσης είναι πιο γρήγορος από τους κλασικά συμβατικούς τρόπους» επισημαίνει ο γιατρός.

Το πολύ σημαντικό εδώ είναι ότι η συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος δεν θεωρείται ντόπινγκ, όπως συνέβαινε με τη μετάγγιση αίματος που γινόταν κατά κόρον στον ποδηλατικό γύρο και σε παλαιότερα Παγκόσμια Κύπελλα.

Οσον αφορά τον τραυματισμό του Νεϊμάρ, ο κ. Τσικούρης επισημαίνει: «Ηταν οξύς τραυματισμός, όμως δύσκολα θα κινδύνευε να μείνει ανάπηρος. Αν ένα τέτοιο χτύπημα ήταν στο αυχενικό, τότε ναι, θα υπήρχε κίνδυνος, αλλά στη μέση οι αρθρώσεις είναι πιο ενισχυμένες μεταξύ τους και η δύναμη ενός τέτοιου χτυπήματος δεν ήταν ικανή να προκαλέσει τέτοια ζημιά, εκτός εάν ήταν ο πιο άτυχος παίκτης του κόσμου».