[Εναλλακτικά] Το ταξίδι στην Αργεντινή

Με τα ξενοδοχεία ανά την Ελλάδα γεμάτα – 80% και πάνω πληρότητα δείχνουν οι ιστοσελίδες κρατήσεων! – ποιος έχει όρεξη για ένα ταξίδι του μυαλού στην Αργεντινή; Και όμως: δεκατρία χρόνια μετά, η χώρα της Εβίτα και του Μέσι δεν μπορεί να βγει από τον φαύλο κύκλο της χρεοκοπίας.

Μια αναδιάρθρωση χρέους που κακοφόρμισε – αφού κάποιοι ομολογιούχοι δεν δέχθηκαν το προτεινόμενο κούρεμα, πήγαν στα δικαστήρια των ΗΠΑ και κέρδισαν. Μια οικονομία που, σαν αυτοκίνητο με εξαντλημένη μπαταρία, παίρνει μπροστά και μετά σβήνει πάλι. Ενα πολιτικό σύστημα που, με ηγερία την Κριστίνα Φερνάντες, δεν μπορεί να βγει από τον αστερισμό ενός βραχυπρόθεσμου λαϊκισμού. Αυτή είναι η κατάσταση. Και δείχνει τι παθαίνεις όταν παίζεις με τις αγορές δανεισμού, αφού καμία χώρα δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα χωρίς αυτές. Ακόμη και η Ρωσία του Πούτιν – με τα αμύθητα αποθέματα συναλλάγματος – μαζεύτηκε στην Ουκρανία όταν άρχισαν να «κλείνουν» οι γραμμές δανείων από το εξωτερικό προς τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Ασχολείται κανείς με όλα αυτά στην Αθήνα; Μπα. Ενα αμάλγαμα πολιτικών προσώπων – από τα αριστερά προς τα δεξιά – επιμένει – μια και αναφερθήκαμε στη Λατινική Αμερική – στις συνταγές μαγικού ρεαλισμού για την οικονομία. Το χρέος, η λιτότητα, οι φόροι, οι τράπεζες, το τι μπορεί και το τι δεν μπορεί να γίνει, έχουν μετατραπεί σε έναν αχταρμά που διακινείται και σερβίρεται σε μια κοινωνία που φέτος – κάτι θα γίνει – μπορεί να βρει κάνα ευρώ για να μυρίσει θάλασσα από νοικιασμένη ξαπλώστρα ομπρέλας και όχι ανακούρκουδα στην άμμο.

Η μπουρδολογία αυτή – με συναγωνιστές πρόσωπα τόσο από την ηνωμένη συμπολίτευση όσο και από τις λοιπές δυνάμεις της αντιπολίτευσης – συμπίπτει με μια αδιόρατη αλλά υπαρκτή απαισιοδοξία στα ξένα κέντρα για το πού πάνε τα πράγματα στην Ελλάδα. Βλέπετε: Ιρλανδοί και Πορτογάλοι ξεκόλλησαν. Εμείς υπάρχει ο κίνδυνος να ξαναπέσουμε και να γυρίζουμε διαρκώς στα ίδια. Μήπως να στείλουμε ένα ταξίδι στην Αργεντινή – το Μουντιάλ της Βραζιλίας τελειώνει άλλωστε – όλους αυτούς που έχουν απόψεις για το τι έγινε τα τελευταία πέντε χρόνια και τι πρέπει να γίνει στα επόμενα δύο; Οσα ακούστηκαν από νεοεκλεγέντες ευρωβουλευτές της αντιπολίτευσης ενώπιον του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στις Βρυξέλλες δείχνουν ότι αντί να εισάγουμε ευρωπαϊκή νοοτροπία για τα οικονομικά, εξάγουμε ελληνικό εξαιρετισμό.

Ολοι αυτοί θυμίζουν εκείνη τη φράση του Ταλλεϋράνδου για τους Βουρβόνους: «Τίποτε δεν ξέχασαν και τίποτε δεν έμαθαν». Ας ελπίσουμε – βλέποντας τι γίνεται στο Μπουένος Aϊρες – ότι αυτό δεν θα είναι λόγος να πάθει ποτέ αυτά που ώς τώρα γλίτωσε η χώρα.