Ολι Ρεν: «Ηλίθια η συμφωνία της Μέρκελ με τον Σαρκοζί»

Κριτική στους Ευρωπαίους και ειδικά στη Γερμανία για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η κρίση στην Ελλάδα και στις λοιπές χώρες της ευρωζώνης άσκησε για πρώτη φορά ο απερχόμενος επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ Ολι Ρεν, ο οποίος προσδιόρισε επίσης τρεις διαφορετικές κρίσιμες χρονικές συγκυρίες με μεγάλο πρωταγωνιστή τη χώρα μας.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» ο επίτροπος ανέφερε ότι η ΕΕ πλησίασε κοντά στην καταστροφή τον Μάιο του 2010, όταν το πρώτο πρόγραμμα παροχής βοήθειας στην Ελλάδα δεν αποδείχτηκε αρκετό για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στις αγορές. Κατά τη διάρκεια της αναταραχής στις αγορές το φθινόπωρο του 2011, όταν ανέβηκε δραματικά το κόστος δανεισμού. Και τον Ιούνιο του 2012 όταν προκλήθηκε ο μεγαλύτερος κίνδυνος διάσπασης της ευρωζώνης λόγω των ανησυχιών για αποχώρηση της Ελλάδας.

Παραδέχτηκε επίσης ότι οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης άργησαν δύο ολόκληρα χρόνια να δημιουργήσουν ένα πανίσχυρο ταμείο στήριξης χωρών, αναγκάζοντας την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να παρέμβει η ίδια για να σωθεί το ευρώ από τη διάλυση. «Ναι είχαμε σταθερότητα στις αγορές για μία ημέρα» θυμάται σκωπτικά ο Ρεν όταν αναφέρεται στα γεγονότα του Μαΐου του 2010. Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν και για την κρίσιμη συνάντηση που είχαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στην Ντοβίλ της Γαλλίας η Ανγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί. Τότε είχαν αποφασίσει ότι το νέο μόνιμο ταμείο διάσωσης, θέμα που είχε πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων, θα προηγείτο όσον αφορά την αποπληρωμή του έναντι των ιδιωτών επενδυτών σε κάθε περίπτωση αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους. Αυτή η «ηλίθια συμφωνία», όπως τη χαρακτήρισε ο Ολι Ρεν, τρόμαξε τους αγοραστές ομολόγων «βάζοντας το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της Ιρλανδίας» η οποία αναγκάστηκε να ζητήσει και αυτή βοήθεια νωρίτερα από ό,τι ίσως θα μπορούσε, λέει.

Ο ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ. Θυμάται και τη Σύνοδο του G20 στις Κάννες που είχε γίνει υπό τη σκιά της ανακοίνωσης του δημοψηφίσματος από τον Γιώργο Παπανδρέου και την ανησυχία για τις εξελίξεις στην Ιταλία, επιδοκιμάζοντας τον Μπαράκ Ομπάμα που παρενέβη στις συζητήσεις μεταξύ των Ευρωπαίων «με ιδιαίτερη επιδεξιότητα, ως κοινωνικός λειτουργός ή δάσκαλος δημοτικού» για να βρεθεί λύση.

Η πιο κρίσιμη στιγμή όμως ήλθε τον Ιούνιο του 2012, όταν «πλησιάσαμε πολύ κοντά στο να διαλυθεί το ευρώ» καθώς η Ελλάδα ετοιμαζόταν δεύτερη φορά για εκλογές μέσα σε μόνο λίγους μήνες. Τότε υπήρχε ο φόβος ότι μπορεί να γίνουν «σημαντικές αναλήψεις καταθέσεων οδηγώντας σε ανεξέλεγκτη αστάθεια τις αγορές». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε επίσης στον ρόλο της Γερμανίας εκείνη την περίοδο, κατά την οποία υπήρχε αβεβαιότητα για το πόσο ισχυρά θα υπερασπιζόταν το Βερολίνο την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Ολες αυτές τις φορές «υπήρχε συχνά η αίσθηση ότι πιάσαμε πάτο (στην Ευρώπη) και στη συνέχεια πιάναμε ξανά νέο πάτο» περιγράφει.

Οι δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη δυσκολία με την οποία λαμβάνουν αποφάσεις οι 18 χώρες της ευρωζώνης, οι οποίες συχνά αναγκάζονται να καταφεύγουν στις «δεύτερες καλύτερες λύσεις» λόγω ασυμφωνιών, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ. Ο Ολι Ρεν απένειμε τα εύσημα στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τον οποίο οι ηγέτες της ΕΕ πρότειναν ως τον νέο πρόεδρο της Κομισιόν.