[Ιστορίες συνωμοσίας] Αμερικανός και Γιαπωνέζος

Ετσι κάνω κι εγώ όταν με καλούν πουθενά και τα ‘χω όλα ασιδέρωτα. Στέλνω το μπιλιέτο μου όπως έκανε τώρα δα η ΔΗΜΑΡ στην πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, μέρες εκλογικής στενότητος που ζούμε, δεν είναι να απορρίπτεις κεράσματα γι’ αυτό κι εγώ θα πάρω τα μέτρα μου. Ποιο είναι το τέλειο outfit για να πάει κανείς ώς την Κουμουνδούρου; Και με τα μαύρα σ’ αγαπώ και με τα λερωμένα και με τα ρούχα της δουλειάς (Σαμιώτισσα) τρελαίνομαι για σένα. Αρκεί να έχουν κλειδώσει σε κάνα υπόγειο τα συριζόπουλα που λάνσαραν το σύνθημα «μισθούς και συντάξεις τις κάνατε κουρέλι, άντε και γ… ήσου σύντροφε Κουβέλη».  Εχουν μεγάλη πέραση οι ρίμες και οι ακροστιχίδες,  τελευταία. Θα έφτιαχνα κι εγώ καμία αλλά θέλω να αφήσω ολόκληρο το πλεονέκτημα στον Σταύρο (Θεοδωράκη). «Το Λαύριο είναι», λέει, «αύριο χωρίς Λ»… Δεν αντιλέγω. Κι εμείς με κάτι τέτοιες «αλακίες» βγάζουμε το ψωμί μας. Κατόπιν τούτου να δω με τι καρδιά θα τον χειροκροτήσουν η κλασάτη Αντιγόνη Λυμπεράκη, το ίνδαλμά μου ο Αντύπας Καρύπογλου, ο πολυαγαπημένος μου Σωτήρης Γκορίτσας, τα λοιπά διδακτορικά και Phd που κατόρθωσε να γοητεύσει. Βγάζαμε παλιά κι εμείς κάτι τέτοιους στο δεκαπενταμελές αλλά μόνον για να πάμε καμιά εκδρομή ή να τη σπάσουμε στον απουσιολόγο. Φυσικά δεν είδε χαΐρι κανένας μας, ενώ εδώ βλέπω μαζεμένο τον αφρό της ελληνικής διανόησης πανέτοιμο να απεμπολήσει τον φθόγγο «λ» όπως περίπου κάνουν οι Γιαπωνέζοι με το «ρο».

Αμερικανός: How often do you have elections?

Γιαπωνέζος: Evely molning – evely molning!

Μας βαραίνουν οι φίλοι που δεν ξέρουν πια πώς να πεθάνουν (Γιώργου Σεφέρη και δικό μου, μεγάλε.)