[Εμπιστευτικά] Διαρκής ανακύκλωση

2 λεπτά
Το θέαμα διαφόρων παλαιοπασόκων που διαγκωνίζονται για μια θεσούλα στην «ευρεία προοδευτική συμμαχία» που λάνσαρε ο (μισός) ΣΥΡΙΖΑ δεν προκαλεί θλίψη, γέλιο ή θυμό.
Προκαλεί απλώς οίκτο.
Ανθρωποι, τους οποίους απαξίωσαν και αποκαθήλωσαν οι ψηφοφόροι, τρέχουν τώρα απεγνωσμένα να πηδήξουν στο τελευταίο βαγόνι του επόμενου τρένου.
Αμετανόητοι και ανενδοίαστοι, πρόθυμοι να σώσουν για άλλη μία φορά τη χώρα… Από ποιους; Μα από τους εαυτούς τους!
Διότι όταν η Λούκα, η Τζάκρη ή η Ξενογιαννακοπούλου φωνάζουν να αλλάξει πολιτική, ποια ακριβώς πολιτική θέλουν να αλλάξει;
Προφανώς εκείνη που επέβαλαν οι ίδιες ως επίλεκτα μέλη των κυβερνήσεων Παπανδρέου.
Διότι αυτές μας έβαλαν στο Μνημόνιο, αυτές ψήφισαν τα μέτρα που γονάτισαν τον ελληνικό λαό, αυτές καθυστερούσαν τις αλλαγές και αύξαναν τον λογαριασμό. Δεν γίνεται τώρα να κάνουν τις ανήξερες επειδή ο Τσίπρας τούς δίνει απαλλακτικό και μια ευκαιρία να επανακάμψουν στο προσκήνιο.
Κι όταν μιλούν για «μεταλλαγμένο ΠαΣοΚ» που τώρα τους μυρίζει, ποιοι μετάλλαξαν το ΠαΣοΚ αν όχι εκείνοι που το διηύθυναν στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας του;
Ποιος φώναζε «λεφτά υπάρχουν»; Και όταν απεδείχθη ότι λεφτά δεν υπήρχαν, ποιος μας έστειλε στο ΔΝΤ;
Κάπως έτσι λοιπόν και από θράσος σε θράσος το πλήρωμα του «Τιτανικού» έφθασε να ζητάει τα ρέστα από τους ναυαγοσώστες.
Να θυμάται, ας πούμε, με δάκρυα στα μάτια το «κοινωνικό ΠαΣοΚ» – εδώ το μυαλό μας πάει στον Φωτόπουλο, τον Μπαλασόπουλο ή τον Τσουκαλά και γελάμε όλοι μαζί…
Και να αντιλαμβάνεται την πολιτική ως μια διαρκή ανακύκλωση παλαιών υλικών.
Αλλοι (-ες) ξεκίνησαν από το στράτευμα του Ακη (τα ονόματα στη διάθεση των αναγνωστών…) κι άλλοι (-ες) από τον κήπο του Γιώργου για να σώσουν ξανά την Ελλάδα παρέα με τον Τσίπρα.
Διάβασα χθες ότι η Τζάκρη κατηγόρησε τη ΝΔ και το ΠαΣοΚ ότι εγκατέστησαν στο Δημόσιο «ένα σύστημα αναξιοκρατίας και διαφθοράς». Τι μου λες!
Προφανώς αυτό συνέβη το τελευταίο εξάμηνο – διότι πριν η Τζάκρη ήταν και ΠαΣοΚ και υφυπουργός…
Και προφανώς τώρα πήρε χαμπάρι την αναξιοκρατία και τη διαφθορά, διότι τόσα χρόνια ταξίδευε και δεν είχαν υποπέσει στην αντίληψή της τέτοια φαινόμενα.
Μόνο που το ερώτημα τελικά δεν είναι αν κοροϊδεύουν εμάς: δεν μας κοροϊδεύουν.
Το ερώτημα είναι αν κοροϊδεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σε αυτό δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, διότι πολύ φοβούμαι ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις η πολιτική και το ήθος της πολιτικής περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Ενώ προέχουν η δίψα και ο στόχος της εξουσίας.













