[Ιστορίες] Ψάχνοντας ένα καταφύγιο

Ο Ιμπραχίμ Ουατάρα γεννήθηκε το 1988 στα νοτιοδυτικά μπανλιέ του Παρισιού. Oταν ήταν δύο ετών στάλθηκε σε ίδρυμα για να προστατευτεί από τα βίαια ξεσπάσματα της μητέρας του. Στα δεκατρία του, επέστρεψε κοντά της. Oμως εκείνη συνέχισε να τον κακοποιεί. Ο έφηβος Ιμπραχίμ γύρισε πίσω στο ίδρυμα. Το ‘σκαγε επανειλημμένα. Είχε εφιάλτες, έκλαιγε συχνά και πάντα κάτι αναζητούσε. Στα δεκαέξι του το βρήκε. «Στο Ισλάμ βρήκα απάντηση σε κάθε ερώτημά μου». Και μαζί μία ευκαιρία λύτρωσης – στο παρελθόν είχε κλέψει και δυο τρεις φορές. Η ειδική ψυχολόγος που τον επιτηρούσε διέκρινε «μείζον έλλειμμα ταυτότητας» από το οποίο πρέπει να πήγαζε η ανάγκη του να επενδύσει τα πάντα στο Ισλάμ. «Είναι ένα καλό συμπέρασμα» θα έλεγε με απάθεια ο ενήλικος Ιμπραχίμ, δύο δεκαετίες αργότερα, σε δικαστική ακρόαση.

Στα δεκαεννιά του τού καρφώθηκε το όνειρο που κυνηγά κάθε μουσουλμάνος: να μεταναστεύσει σε μια μουσουλμανική χώρα. Και ύστερα ήρθε ο επόμενος στόχος:
να στρατευτεί στην τζιχάντ. Στην Αίγυπτο, στο Σουδάν, στη Μαυριτανία, παντού δοκίμασε. Και παντού απέτυχε. Στην Αίγυπτο υπέστη άγριους βασανισμούς από τον στρατό, στην Υεμένη φυλακίστηκε από τις Αρχές, στο Πακιστάν τον απέρριψαν κατηγορηματικά οι ίδιοι οι τζιχαντιστές. «Δεν μπορείς να έρχεσαι έτσι, χωρίς καμία προειδοποίηση» είχαν εξηγήσει
οι Ταλιμπάν.

Δεν το ‘βαλε κάτω. Ούτε όταν στις
11 Ιουλίου 2012 συνελήφθη στη χώρα του για υποκίνηση τρομοκρατικών ενεργειών και του απαγορεύτηκε να εξέλθει από τα σύνορα. Μόλις τέσσερις μήνες αργότερα, επέστρεψε στο Μάλι μαζί με τους «αδερφούς» του, Χαλίφα Ντραμέ και Χακίμ Σούκνι, με σκοπό να φτάσει στον Βορρά όπου αγωνίζονταν οι «φίλοι» του αντάρτες. Δεν ήταν δύσκολο. Αντάλλαξε διαβατήριο και σακάκι με τον Χαλίφα και πέρασε τα σύνορα – ευτυχώς τους έσωσε η εντυπωσιακή εξωτερική ομοιότητα.

Μέσα σε τρεις μέρες, πριν καν προλάβει να φτάσει στον Βορρά, ο υποψήφιος τζιχαντιστής εντοπίστηκε από τις Αρχές του Μάλι, και από εκεί έφτασε στα χέρια της γαλλικής αστυνομίας. Καταδικάστηκε στις 18 Ιουνίου σε έξι χρόνια κάθειρξη «για απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας». Ωστόσο, ο 26χρονος Ιμπραχίμ δεν την φοβάται πια τη φυλακή. «Εχω μια στέγη, έχω φαγητό, έχω ό,τι χρειάζομαι». Η φυλακή είναι το καταφύγιό του. Αλλά η τζιχάντ ο παράδεισός του. «Η πρώην σύζυγός μου είχε πει: Πρέπει να διαλέξεις, ή εμάς ή την τζιχάντ.
Επέλεξα να φύγω».

Η Κίττυ Ξενάκη απουσιάζει σε άδεια