[Στίγμα] Ο Πάγκαλος που αγαπάμε

Ο Πάγκαλος που αγαπάμε

Αυτά είναι. Ο άνθρωπος είναι υπεράνω. Τι και αν ο Θεόδωρος Πάγκαλος τον πέρασε γενεές δεκατέσσερις χθες; Κακή κουβέντα δεν άκουσα από το στόμα του. Περί του Ανδρέα «πιο γαύρος πεθαίνεις» Λοβέρδου ο λόγος, τον οποίο αναζήτησα προκειμένου να λάβω μια απάντηση για όσα του καταμαρτυρεί ο πληθωρικός Θεόδωρος Πάγκαλος (μεγάλη φωτογραφία), ο οποίος, σημειωτέον, με τη συχνότητα που αναγγέλλει ότι δεν θα ψηφίσει ΠαΣοΚ στις προσεχείς εκλογές, έχω την αίσθηση ότι δουλεύει κανονικά υπέρ της αύξησης της δύναμης του άλλοτε κραταιού κόμματος. Ασε δε που ενδυναμώνει συνεχώς την εντύπωσή μου ότι εκτελεί σχετική μυστική αποστολή που του έχει αναθέσει ο… πρόεδρος Βαγγέλης!

Επανέρχομαι όμως στα του Λοβέρδου, ο οποίος παρά την απεγνωσμένη προσπάθειά μου να πει βρε αδερφέ δυο λόγια και αυτός για τον Πάγκαλο (υποθέτω ότι γίνεται κατανοητή η σοβαρότητα της προσπάθειάς μου να συντηρήσω τον… καβγά), επέμεινε να μου εξηγεί το πόσο ικανοποιημένος είναι από την έκβαση της κόντρας με τον Κυριάκο (Μητσοτάκη) για τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες στα ΑΕΙ. Κάποια στιγμή, δεν άντεξα, τον διέκοψα.

– Περί των δηλώσεων του κ. Πάγκαλου θα σχολιάσετε κάτι;

– Δεν έχω να πω τίποτε. Είναι ο Πάγκαλος που αγαπάμε (να μισούμε, άραγε;). Τον υπολήπτομαι και τον σέβομαι. Και θυμάμαι πάντα τα πολύ καλά λόγια που είχε πει για μένα όταν έφυγα από το υπουργείο Υγείας, για τη δουλειά που είχαμε κάνει εκεί.

Παιδί μου, τι να λέμε τώρα; Το παλικάρι μπορεί να παίζει μπάσκετ, αλλά τον βλέπεις πιο συχνά στις εξέδρες του Καραϊσκάκη από ό,τι τον ίδιο τον… Μαρινάκη. Με τόσες ντρίμπλες που έχει δει εκεί, σιγά να μην έχει αντιγράψει και μερικές για ώρα ανάγκης…

Μυστική συνάντηση στο Μαξίμου

Το άλλο που έμαθα χθες, και στο περιθώριο της γνωστής συνάντησης του προέδρου «εγώ σκίζω ένα Μνημόνιο την ώρα» Αντώνη με τον μπαρμπα-Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Πορτογαλία, είναι ότι προχθές υπήρξε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου, η οποία αφορούσε ακριβώς τα προαπαιτούμενα και την τύχη τους. Φυσικά κρατήθηκε μυστική.

Γιατί μυστική; Διότι αυτοί που συναντήθηκαν ουσιαστικά καθόρισαν το τι ακριβώς θα γίνει για την… αναίμακτη (κατά το δυνατόν…) ψήφισή τους από τη Βουλή. Οπως (βασίμως) μπορώ να υποθέσω, είχαν και τον κατάλογο των βουλευτών μπροστά τους, για να δουν σε ποιο τμήμα διακοπών θα περάσει τι και ποιοι από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠαΣοΚ θα αναλάβουν το βαρύ (έως και βρώμικο μπορώ να σου πω) έργο.

Ανακοινώνω ότι σε γενικές γραμμές βρέθηκαν οι λύσεις. Και κλείνω με το ποιοι συναντήθηκαν: εκ της ΝΔ οι Δημήτρης Σταμάτης και Σταύρος Παπασταύρου και από το ΠαΣοΚ οι Χρήστος Πρωτόπαπας και Παναγιώτης Ρήγας.

Συνιστώ προσοχή, διότι συνήθως οι ασκήσεις επί χάρτου πηγαίνουν περίπατο κατά την υλοποίηση. Αποδεδειγμένα…

Ο Αλέξης, ο καναπές και η χαμένη μπάλα

Την ίδια ώρα στον ΣΥΡΙΖΑ εξεγείρονται οι αγνές επαναστατικές συνειδήσεις, οι οποίες προσέβλεπαν σε μια επαναστατική ανάταση μετά τη νίκη στις ευρωεκλογές, αλλά αυτό που βλέπουν είναι το κόμμα να έχει περιπέσει σε κατάσταση «λαπά» ή άλλως πώς «μαλακοτεντωτή» – κατά τον ιστορικό, θα τον χαρακτηρίσω, χαρακτηρισμό του Μητσοτάκη την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός.

Φταίει και λίγο το γεγονός βέβαια ότι το αριστερό αγόρι Αλέξης, όπως εγκύρως πληροφορούμαι, σαν παιδί κι αυτό δεν χάνει αγώνα για αγώνα του Μουντιάλ, αλλά γενικώς δεν γίνεται τίποτε. Πλήρης ακινησία, γεγονός που την έχει δώσει στα νεύρα σε αρκετούς.

Ακούγοντας δε ότι 53 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής τραβούν ήδη από το μανίκι τον πρόεδρο Αλέξη να σηκωθεί από τον καναπέ που έχει βουλιάξει με την 42” HD απέναντι, ανέτρεξα στο αγαπημένο iskra.gr για να δω τι γίνεται. Και τι διαβάζω; Αρθρο του συναγωνιστή Ακη Μπαδογιάννη (αυτοί όλοι μου χρωστούν που τους χαρίζω τα λεπτά της διασημότητας που τους αναλογούν, αλλά ας μην το κάνω θέμα τώρα), μέλους της ΚΕ του κόμματος, ο οποίος κάτω από τον εξαιρετικά εύγλωττο τίτλο «Η ανατροπή δεν γίνεται από τον καναπέ…» (ευθεία βολή κατά του προέδρου Αλέξη είναι αυτό), γράφει τα ακόλουθα:

Αίσχος, το καταγγέλλω και εγώ!

Συλλαβιστά, ψιθυριστά να μου μιλάς

Αναφέρθηκα στον σχεδόν αιωνόβιο Μητσοτάκη προηγουμένως και δεν μπορώ να μην καταγράψω εδώ το έξοχο περιστατικό που μου μεταφέρθηκε από το προχθεσινό δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο προς τιμήν του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Αλίεφ, στο οποίο φυσικά και παρέστη. Τον έβαλαν να καθήσει δίπλα στον ευσταλή ως εύζωνο της ανακτορικής φρουράς Δημήτρη «μια νότα κομψότητας στο Υπουργικό Συμβούλιο» Αβραμόπουλο (μικρή φωτογραφία). Και τι έκανε ο άνθρωπος, δεδομένης της αδυναμίας του Μητσοτάκη να διαβάσει το ελληνικό κείμενο της ομιλίας του αζέρου προέδρου; Του διάβαζε εκείνος ψιθυριστά στο αυτί!

 Να δεις που μικρός ήταν πρόσκοπος και την έστηνε στα φανάρια να περνάει τις γριούλες απέναντι! Πάντως ένα εύγε οφείλω να το πω.

Προσχωρήσεων συνέχεια

Στο μεταξύ μετά τις συγκλονιστικές αναφορές του προέδρου του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» κατά το πρόσφατο διευρυμένο Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος («σπάστε τις καρέκλες» κ.λπ.) προς τα μέλη του, που είχαν ως άμεσο αποτέλεσμα την προσχώρηση – για πεντηκοστή έβδομη φορά σε κόμμα, αν δεν με απατά η μνήμη μου – του κολοσσού Νίκου Νικολόπουλου, νέα προσχώρηση ετοιμάζεται.

– Βουλευτή; ρώτησα την πηγή μου στους ΑΝΕΛ.

– Βουλευτή, νομίζω.

– Πες μου Πολύδωρας, παρατήρησα διερευνητικά…

– Τότε; Ποιος μπορεί να είναι αυτός;

Τρώω ήδη τα νύχια μου από την αγωνία…