[Στίγμα] Codex Samarovenizelius

Codex Samarovenizelius  

Ολα τα είχα ακούσει. Για κώδικα καλής συμπεριφοράς  για δημοσίους υπαλλήλους, για μαθητές, ακόμη και για βουλευτές είχα ακούσει. Για κώδικα λειτουργίας επιχειρήσεων, επίσης. Για κώδικα οδικής κυκλοφορίας, ομοίως. Μέχρι για τον Ιουστινιάνειο Κώδικα (Codex Iustinianus στα λατινικά – είμαι σε μεγάλη μέρα ο άνθρωπος) μπορώ να μιλήσω. Διότι τι ήταν ο Codex Iustinianus (πετάω λέμε…): μια σύνθεση αυτοκρατορικών νόμων από την εποχή του Αδριανού έως και του Ιουστινιανού, καθώς επίσης και μια αναθεώρηση παλαιότερων νομικών συγγραμμάτων, που είχαν εκδοθεί από ρωμαίους αυτοκράτορες.

Και δεν αναφέρομαι καν στο αρμοδιότητας Χρήστου Ζαμπούνη savoir vivre (σαβουάρ βιβρ), ο εστί μεθερμηνευόμενο «να ξέρεις να ζεις» και στην ουσία πρόκειται για έναν κώδικα σύμφωνα με τον οποίο ο άνθρωπος μαθαίνει να εφαρμόζει στο σύνολο της ζωής του κανόνες καλής συμπεριφοράς. Αλλωστε, όπως  δηλώνει η ετυμολογία του όρου, είναι η γνώση του τι ακριβώς η κοινωνία θεωρεί αποδεκτό, του τι ζητά από εμάς και του τι πρέπει να πράττουμε σε κάθε στιγμή και περίσταση της ζωής μας.

Τούτων δοθέντων δηλώνω ότι είμαι σε προφανή αδυναμία να εξηγήσω τι ακριβώς είναι εκείνο που ώθησε το ακαταμάχητο δίδυμο «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κυβερνά, να προχωρήσει – με αποφασιστικότητα ομολογώ – στην άμεση κατάρτιση «κώδικα καλής συμπεριφοράς υπουργών». Αναγγέλλω όμως με υπερηφάνεια ότι ανατέθηκε στον κύριο Φώτη Καϋμενάκη, γενικό γραμματέα της κυβέρνησης (ένας Μπαλτάκος στο πιο φιλελεύθερο είναι ο άνθρωπος) να συντάξει αυτόν τον «κώδικα καλής συμπεριφοράς υπουργών» και να τον θέσει υπ’ όψιν των δύο εταίρων ώστε να λάβει μετά τις απαραίτητες διορθώσεις Βενιζέλου (αλίμονο…) τη μορφή νομοσχεδίου και να προωθηθεί στη Βουλή.

Μου ανέφεραν ότι ο Codex Samarovenizelius θα συμπεριλαμβάνει πλην των άλλων και τον τρόπο που λειτουργούν, λαμβάνουν τις αποφάσεις και νομοθετούν οι υπουργοί. Οχι δεν μου είπαν αν θα συμπεριλαμβάνει  επίσης οδηγίες για το… πώς να έχουν κλειστές – θα το παρουσιάσω όσο πιο χαλαρά μπορώ – «τσέπες», ώστε να μην εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Ειδικών Δικαστηρίων…

************************************

Στραμπούληγμα από το «πιάσε-πιάσε»

Παρασύρθηκα λαϊκίζων προηγουμένως, και δεν ήταν στις προθέσεις μου, πράγμα για το οποίο απολογούμαι. Ομως έχουν δει τα μάτια μου τόσα – και ακούσει περισσότερα. Θα διηγηθώ εδώ – ευκαιρίας δοθείσης – το σοκ που υπέστην νεαρός ρεπόρτερ υπουργείου όταν κατά την τακτική εβδομαδιαία ενημέρωση του επικεφαλής υπουργού, ο εν λόγω υπουργός μας χαιρέτησε διά χειραψίας, αλλά με το… αριστερό χέρι, παρότι δεξιόχειρ. Το δε δεξί χέρι το κρατούσε σε εμφανώς θέση στρεβλή.

– Μα τι πάθατε; Τον ρώτησε ο γηραιότερος εξ ημών.

– Τι να πάθω; Το έχω στραμπουλίξει από το «πιάσε-πιάσε» απάντησε ο… γάιδαρος γελώντας!

(Ανακαλώ το «γάιδαρος», τι να μου φταίει το συμπαθέστατο τετράποδο;).

************************************

«Βαδίζουμε όπως  ξεκινήσαμε»

Επιθυμώ να παραμείνω στο πλαίσιο της άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής προκειμένου να ενημερώσω, όσους διακατέχονται από τη σχετική αγωνία περί του τι δέον γενέσθαι (μα πώς τα γράφω έτσι;) από τούδε και στο εξής μετά δε και το κομβικό σημείο των εκλογών, ότι δεν θα πρέπει να αναμένεται επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας μεταξύ ΝΔ και ΠαΣοΚ.

Οπως μου εξήγησε σχετικά κυβερνητικός παράγων «δεν υπάρχει λόγος» και πως «βαδίζουμε όπως  ξεκινήσαμε». Απλώς, αναλόγως του πώς θα εξελιχθεί η διαπραγμάτευση για το χρέος, και ειδικότερα για το τι θα μας ζητηθεί ως αντάλλαγμα προκειμένου να μας κάνουν επιτέλους το κεφάλι «μοϊκάνα», θα μπουν λέει σε ένα χαρτί δέκα σημεία (το δέκα ενδεικτικό, όχι δεδομένο) ώστε «να ξέρουμε ποια είναι τα περιθώρια και τι μπορούμε να κάνουμε από εδώ και πέρα προς την κατεύθυνση της ανακούφισης ορισμένων κατηγοριών πολιτών».

– Πόσο πέρα; ρώτησα.

Κατανοητό…

*********************************************

Ο χρόνος επουλώνει τις πληγές

Δεν προλαβαίνω να μετρώ τις αυτονόητες, θα τις χαρακτηρίσω, διαψεύσεις του Αδώνιδος Γεωργιάδη για τα περίφημα «με ξεφτίλισες», «όχι εσύ με ξεφτίλισες» που αντήλλαξε με τον πρόεδρο Αντώνη, σε μία ακόμη επιβεβαίωση του πόσο ενθουσιωδώς έγινε δεκτός ο ανασχηματισμός υπό των άμεσα ενδιαφερομένων.

Από την πλευρά μου θα επιβεβαιώσω τις αποκαλύψεις του πρωινού του Mega αναφορικά με τον υπέροχο, θα τον χαρακτηρίσω, διάλογο που είχαν ο πρόεδρος Αντώνης με τον επίσης καρατομηθέντα Πάνο, Πανάρα για τους φίλους, Παναγιωτόπουλο (μεγάλη φωτογραφία) και ειδικά τη θεϊκή ατάκα του τελευταίου προς τον πρώτο «αν δεν έχεις κάτι ευχάριστο να μου πεις, μη με πάρεις τηλέφωνο εσύ, άσε να με πάρει η Ντόρα που θα το έχει ευχαριστηθεί κιόλας»…

– Είπατε κάτι τέτοιο; Ρώτησα τον αποκληθέντα και «κόκκινο Πάνο».

– Πότε έλαβε χώρα αυτή η ωραία συνομιλία;

– Αρα σας το είπε, εμμέσως.

– Εξεπλάγητε;

Μου εξήγησε πως «ναι». Εξεπλάγη και πολύ μάλιστα. Διότι την Κυριακή προ του ανασχηματισμού, είχε  κληθεί στο Μέγαρο Μαξίμου, είχε μιάμιση ώρα συνομιλία με τον πρόεδρο Αντώνη, του είχε αναλύσει την άποψή του περί του (φρέσκου ακόμη) εκλογικού αποτελέσματος, και τον είχε ρωτήσει ευθέως: «Μένω ή φεύγω;» (στον ανασχηματισμό).

– Εσύ δεν δικαιούσαι να ανησυχείς, του είχε απαντήσει ο πρόεδρος Αντώνης ο οποίος αποδεικνύεται ότι ένα εμφανές πρόβλημα σχέσεων με την αλήθεια, το έχει.

Το ίδιο («μην ανησυχείς») του είχε πει, και μερικές ημέρες αργότερα, αλλά φευ άλλα αποδείχθηκαν στη συνέχεια.

– Μιλήσατε μετά τον ανασχηματισμό; Ρώτησα περισσότερο για να σπάσω το κλίμα το οποίο είχε βαρύνει, δεδομένου ότι ο άνθρωπος είχε έτοιμα – προς εγκαίνια και λοιπά ταρατατζούμ για χάρη του αρχηγού – επτά μουσεία ανά τη χώρα.

Ο χρόνος, ο χρόνος επουλώνει τις πληγές – κανόνας που ισχύει για όλα, από έρωτα μέχρι ανασχηματισμό!

*******************************

Πολιτικός πολιτισμός

Χθες ήταν η ημέρα των υπουργών για τη στήλη. Ολοκληρώνω αυτήν την κοπιώδη διαδικασία με είδηση που προέκυψε έπειτα από ολιγόλεπτη συνομιλία με τον «πιστό» με την έννοια του «μπιστικού» του προέδρου Αντώνη, Δημήτρη Σταμάτη (μικρή φωτογραφία):

Ούτε υπάρχει στον ορίζοντα, ούτε πρόκειται να υπάρξει (εκτός τρομερού απροόπτου) πρόσκληση Σαμαρά στον πρόεδρο Αλέξη για κατ’ ιδίαν συνάντηση.

– Μα γιατί του κάνετε μούτρα; Ρώτησα, απ’ αφορμή σχετική δήλωση του Δημήτρη «twitter freak» Παπαδημούλη.

Μάλιστα…