[Αγιογραφίες] Διακοπές

Η πατέντα είναι γνωστή. Λέγεται προεκλογική γυμναστική. Χθες ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε τον ΣΥΡΙΖΑ σε διαρκή συναγερμό για πρόωρες κάλπες, τους είπε ότι δεν θα πάει και ο ίδιος για μπάνια, οπότε ξένοιασε. Ο πολιτικός σχεδιασμός μετατράπηκε σε προγραμματισμό διακοπών.

ΔΕΝ είναι καθόλου κακή ιδέα. Αλλωστε οι δοκιμασμένες λύσεις είναι οι καλύτερες. Το πρόβλημα για τον Τσίπρα – αφού είναι γνωστός ποδοσφαιρόφιλος και αρχίζει το Μουντιάλ – είναι ότι αυτός βρίσκεται στο γήπεδο, αλλά έχουν μετακινηθεί τα γκολπόστ. Προσέξτε: το ζήτημα δεν είναι πλέον αν και πότε θα γίνουν βουλευτικές εκλογές. Και αυτό γιατί μετά τις ευρωεκλογές είναι πια φανερό ότι η αυτοδυναμία είναι μακρινό νησί για όλους, συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ που έχει την πρωτιά. Ακόμη χειρότερα: μετά την ισοπέδωση της ΔΗΜΑΡ και την κατάρρευση των ΑΝΕΛ η Κουμουνδούρου στερείται συμμάχων, σε ένα πολιτικό περιβάλλον που αν δεν συνεργαστείς δεν μπορείς να κυβερνήσεις. Ακόμη πιο σύνθετο είναι το πρόβλημα της εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας τον προσεχή Μάρτιο. Προσέξτε (και πάλι): αν δεν βλέπεις αυτοδυναμία δεν έχει νόημα να προκαλέσεις πρόωρες κάλπες, αφού δεν θα διαθέτεις 151 βουλευτές για να εκλέξεις τον δικό σου Πρόεδρο. Με άλλα λόγια, είσαι υποχρεωμένος να αναζητήσεις συναινέσεις όχι μόνο για να έρθεις στην εξουσία. Αλλά και για την προεδρική!

ΤΟ ντεζαβαντάζ του ΣΥΡΙΖΑ είναι διπλό. Πρώτον, έχει διαμορφώσει μια ριζοσπαστική πολιτική ρητορική που δεν κάνει εύκολους τους συμβιβασμούς. Δεύτερον, έχει απέναντί του μια ΝΔ και ένα ΠαΣοΚ που έχουν προγυμναστεί στις ανάγκες της συνεργασίας – κι αυτό πριν αρχίσει κανείς να κάνει ασκήσεις αριθμητικής βάζοντας μέσα και τους ανεξάρτητους της Βουλής. Από την άποψη αυτή, το να πας επίσκεψη στον Μάριο Ντράγκι και να κάνεις μετά τις διαρροές σου ή το να σαλπίσεις προεκλογική ετοιμότητα είναι τα εύκολα. Το να καθορίσεις τη στρατηγική σου και, κυρίως, το να αρχίσεις να προετοιμάζεις σιγά σιγά την ατμόσφαιρα για τις κινήσεις σου είναι τα δύσκολα. Αφελείς στην Κουμουνδούρου δεν είναι. Και αυτό εξηγεί σε έναν βαθμό τους χαμηλότερους τόνους του Τσίπρα τις εβδομάδες μετά τις εκλογές. Αλλά και ένα είδος εσωκομματικού μορατόριουμ που έχει αρχίσει να γίνεται διακριτό απέξω. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επίσης μπροστά του ένα διάστημα για να δει πώς θα «τρέξει» η Ρένα Δούρου, αφού η εκλογή της στην Περιφέρεια Αττικής είναι το μεγάλο πείραμα του φετινού καλοκαιριού. Ολα αυτά ενώ ο συνασπισμός ΝΔ – ΠαΣοΚ άρχισε να τρώει τις σάρκες του – η περίπτωση Λοβέρδου – Μητσοτάκη – πριν καλά καλά κλείσει εβδομάδα η νέα κυβέρνηση.

ΠΑΕΙ ο ΣΥΡΙΖΑ να εξελιχθεί σε ήρεμη δύναμη; Δύσκολο να το πιστέψει κανείς έπειτα από μια συχνά ακραία προεκλογική περίοδο. Παρότι υπάρχουν σποραδικές αναλαμπές, όπως η λείανση του προφίλ του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στην Αθήνα στην ύστερη φάση της καμπάνιας – κάτι που τον οδήγησε και στον δεύτερο γύρο αλλά και σε ψηλότερα ποσοστά. Μένει να φανεί αν αυτό θα έχει συνέχεια και αν θα αποτελέσει έκφραση μιας γενικότερης τάσης. Την ίδια ώρα το ΚΚΕ στάθηκε καλά στις ευρωεκλογές, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ψηφοφόρους του Περισσού στις αυτοδιοικητικές μάχες του δεύτερου γύρου. Η αλήθεια είναι πως η εικόνα είναι μπερδεμένη. Κάτι που εξηγεί τη στάση αναμονής του Τσίπρα, με την ελπίδα ότι το να πολιτευθεί με όρους ήρεμης δύναμης – δηλαδή το να μην τρομάξει – θα βοηθήσει και στην αύξηση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Παρ’ όλα αυτά είναι η προεδρική – στην εκδοχή των 180 – που ίσως αποτελέσει τη μεγάλη πρόκληση για την Κουμουνδούρου.