[Διαστάσεις] Οι ελπίδες τώρα στο ποδόσφαιρο

Τον Ομπάμα δεν τον νοιάζει καθόλου, στην πατρίδα του ασχολούνται κυρίως με το ράγκμπι. Οι ηγέτες όμως των περισσότερων άλλων χωρών που θα λάβουν από σήμερα μέρος στο Μουντιάλ αγωνιούν για τις επιδόσεις των εθνικών τους ομάδων. Γιατί ξέρουν ότι μια επιτυχία ή μια αποτυχία θα ενισχύσει ή θα πλήξει αντίστοιχα και τη δική τους εικόνα. Η Ντίλμα Ρουσέφ, για παράδειγμα, φοβάται ότι αν η Εθνική Βραζιλίας δεν πάει καλά, θα ξεσπάσουν και πάλι ταραχές με ακόμη μεγαλύτερη ένταση.

Μερικοί από τους ηγέτες έχουν ανεβάσει τον πήχη: ούτε λίγο ούτε πολύ, ελπίζουν πως οι ομάδες τους θα βοηθήσουν να ξεπεραστεί η κρίση ταυτότητας που μαστίζει τις χώρες τους. Σύμφωνα με τον Γκίντεον Ράχμαν των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, οι χώρες αυτές είναι τέσσερις. Το Βέλγιο, πρώτα απ’ όλα, αναζητεί οποιονδήποτε ενοποιητικό παράγοντα μπορεί να βρει. Και το ποδόσφαιρο αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο. Η εθνική ομάδα έχει τόσο φλαμανδούς όσο και βαλόνους σταρ, ο αρχηγός μιλάει τόσο γαλλικά όσο και ολλανδικά και οι ελπίδες διάκρισης σε αυτό το Μουντιάλ είναι μεγάλες.

Καλά ξεκινά και η πρωταθλήτρια κόσμου Ισπανία που στηρίζεται σε παίκτες τόσο της Μπαρτσελόνα όσο και της Ρεάλ, αν και το κατά πόσον μια νέα της επιτυχία θα συμβάλει στο να υποχωρήσει ο καταλανικός εθνικισμός είναι αμφίβολο. Η πολυφυλετική Εθνική Γαλλίας θέλει μια συνέχεια ανάλογη με το 8-0 επί της Τζαμάικα για να βουλώσει τα στόματα μερικών ρατσιστών που τελευταία έχουν αποθρασυνθεί. Και η Νιγηρία, που σπαράσσεται από την τρομοκρατία της Μπόκο Χαράμ και την αντιπαράθεση μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών, λαχταράει να ζήσει μερικές χαρούμενες ημέρες. Ενα από τα ανερχόμενα αστέρια της είναι ο Αχμεντ Μούσα, που προέρχεται από μουσουλμανική οικογένεια αλλά έχει χριστιανή μάνα, και θα μπορούσε έτσι να αποτελέσει ένα ισχυρό σύμβολο εθνικής ενότητας.

Ο βρετανός αρθρογράφος δεν αναφέρεται στη χώρα μας για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή η κρίση ταυτότητας εδώ είναι διαρκής και αξεπέραστη. Δεύτερον, επειδή το περισσότερο που μπορεί να ελπίζει η Εθνική μας είναι να περάσει στις 16, οπότε η πολιτική απήχηση των επιδόσεών της είναι μοιραία περιορισμένη. Παρά ταύτα, η μεθαυριανή εμφάνισή μας με την Κολομβία θα προκαλέσει σίγουρα αντιδράσεις. Αν πάμε καλά με τον δυσκολότερο αντίπαλο του ομίλου μας, ο κ. Σαμαράς θα υπερηφανευτεί ότι βγαίνουμε οριστικά από την κρίση, ενώ ο κ. Τσίπρας θα συγχαρεί αυτά τα παιδιά που τα έδωσαν όλα για να υπερβούν τα εμπόδια που τους είχε θέσει το Μνημόνιο. Αν φάμε καμιά τριάρα, ο Πρωθυπουργός θα κάνει σαφή διάκριση ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και την πολιτική, ενώ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ρίξει την ευθύνη στη Μέρκελ και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Χώρια που μπορεί και να ζητήσει την παραίτηση του Χαρδούβελη.