[Στίγμα] Το σκληρόν και το αγενές

Το σκληρόν και το αγενές

Εν πρώτοις οφείλω να επισημάνω το σκληρόν της πολιτικής. Το σκληρόν, το αδυσώπητον, το τραχύ, που είναι συνυφασμένο με τους τακτικισμούς, την απουσία συναισθημάτων, την επιβεβαίωση της αρχής «κάθε ανασχηματισμός ικανοποιεί δέκα και δυσαρεστεί εκατό». Κατά δεύτερον, και επ’ εσχάτοις, το αγενές της όλης υπόθεσης.

Αντλώ το παράδειγμα από την περίπτωση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργου Προβόπουλου (μεγάλη φωτογραφία). Επί μήνες ο άνθρωπος άκουγε, διάβαζε, πληροφορούνταν ότι πρόθεση του προέδρου Αντώνη είναι να τοποθετήσει στη θέση του τον Γιάννη Στουρνάρα. Επί μήνες συνεργαζόταν με τον πρόεδρο Αντώνη για θέματα της  Τραπέζης της Ελλάδος, των τραπεζών και της οικονομικής κρίσης. Επί μήνες, ο άλλος ούτε κουβέντα. Λέξη. Ούτε καν μια ένδειξη. Του τηλεφώνησε μόλις χθες το μεσημέρι και του ανήγγειλε αυτό που ήδη γνώριζε από παντού: ότι στη θέση του θα τοποθετηθεί ο Γιάννης Στουρνάρας.

Του τόνισε – άκου τώρα! – ότι «σώθηκε η χώρα με τις δικές σου προσπάθειες»,  «έσωσες τις τράπεζες», «έσωσες τις καταθέσεις» και άλλα τέτοια ωραία, τα οποία είναι της κατηγορίας «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι».

Και πως στη θέση του θα τοποθετηθεί ο Στουρνάρας γιατί «δεν γινόταν αλλιώς». Δεν γνωρίζω τι εννοούσε ο πρόεδρος Αντώνης, αλλά για να το λέει κάτι θα ξέρει περισσότερο. Ξέρω όμως ότι αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο: απ’ ό,τι υπολογίζουν εκείνοι που γνωρίζουν τις σχετικές διαδικασίες, η τράπεζα θα παραμείνει ακέφαλη για αρκετές ημέρες – μπορεί και μήνα. Σήμερα βέβαια συνέρχεται το γενικό συμβούλιό της το οποίο θα κάνει αποδεκτή την τοποθέτηση του Γιάννη Στουρνάρα, όμως τα διαδικαστικά που ακολουθούν είναι εξαιρετικά χρονοβόρα καθώς απαιτείται απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, έγκριση της Βουλής, έκδοση προεδρικών διαταγμάτων κ.λπ.

Το είπα και στην αρχή: σκληρό πράγμα η πολιτική…

Το σκληρόν και το άδικον

Το σκληρόν της πολιτικής, μέρος δεύτερον: συνομίλησα χθες το βράδυ με αποπεμφθέντα υπουργό. Τον βρήκα στα κεραμίδια. Αδύνατον να δεχθεί ότι αυτός – αυτός που «άφησε το  αποτύπωμά» του στον χώρο ευθύνης του – αντικαταστάθηκε.

– Ψυχραιμία, συνέστησα, ως παλαιότερος, δεδομένου ότι στα σχεδόν… σαράντα χρόνια «φούρναρης» έχω δει ανασχηματισμούς και ανασχηματισμούς.

– Ψύχραιμος είμαι, μου απάντησε. Αλλά δεν μπορώ να δεχθώ την αδικία. Ο Σαμαράς με αδίκησε. Κατάφωρα. Εχει τελειώσει για μένα.

– Συγκρατηθείτε, η αδικία είναι επίσης συνυφασμένη με τον ανασχηματισμό.

Εγώ ξέρω, και εκείνος.

Συνήθως, θα το αναφέρω ως γενική αρχή, αυτοί που φεύγουν από την κυβέρνηση θέλουν περίπου ένα δεκαπενθήμερο να κατέβουν από τα κεραμίδια. Ο συγκεκριμένος θα τον φάει τον μήνα, και αν. Το είδα γραμμένο στα μάτια του…

Η νίκη του λαϊκού κινήματος

Στο μεταξύ, οφείλω να χαιρετίσω ως μεγάλη νίκη του λαϊκού κινήματος τη διατήρηση και στο νέο κυβερνητικό σχήμα του θώκου του υπουργού Μακεδονίας – Θράκης. Υπενθυμίζω ότι επί διετία τον θώκο αυτό κατείχε ο Θεόδωρος Καράογλου από το Ζαγκλιβέρι Θεσσαλονίκης, αν έχετε ακουστά, και έπειτα από ευδόκιμη θητεία στο «δεν κάνω τίποτε» τον διαδέχεται ο φίλος μου ο Γιώργος Ορφανός. Δεν γνωρίζω ποια είναι τα πλάνα του Ορφανού για το συγκεκριμένο υπουργείο, αλλά αν μπορεί κανείς να μου δικαιολογήσει την ύπαρξή του (του υπουργείου, όχι του Ορφανού) θα του χρωστώ ευγνωμοσύνη. Θα με διευκόλυνε εξαιρετικά ας πούμε αν μου έστελνε τα πεπραγμένα της διετίας Καράογλου (εννοείται ότι δεν έχω τίποτε με τον άνθρωπο, έτσι;).

Τα Γλυπτά και τα ανέκδοτα

Χαιρετίζω ομοίως την υπουργοποίηση του εξ Ιωαννίνων ορμώμενου Κώστα Τασούλα στο πόστο του υπουργείου Πολιτισμού, όπου επίσης άφησε το αποτύπωμά του ο Πάνος, Πανάρας για τους φίλους, Παναγιωτόπουλος. Ο τελευταίος, για τον οποίο επιμόνως εισηγούμουν (αλλά φευ δεν… εισακούσθηκα) να ανατεθεί κεντρικός ρόλος στο νέο κυβερνητικό σχήμα, έμεινε τελικά εκτός και η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τον πρόεδρο Αντώνη. Του το καταλογίζω.

Δεν ξέρω αν ο Τασούλας θα είναι ο τυχερός, να φέρει αυτός πίσω τα Γλυπτά από  το Λονδίνο – προσπάθεια που δεν κατάφερε να τελεσφορήσει επί Πανάρα. Γνωρίζω όμως ότι είναι ο άνθρωπος που θα φέρει – έστω και πρόσκαιρα – τα χαμόγελα σε αυτό το ζοφερό Υπουργικό Συμβούλιο, αρκεί φυσικά να του δοθεί η δυνατότητα: διηγείται τα καλύτερα ανέκδοτα! Πράγμα που τον είχε κάνει περιζήτητο στο Περιστύλιο της Βουλής, αλλά και στο εντευκτήριο…

Κάθε καρυδιάς καρύδι

Και ενώ αυτά εξελίσσονται εν Αθήναις, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο το γεγονός ότι ο ευρωβουλευτής του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Νότης «παλιά ήμουν ΠαΣοΚ, μετά έγινα ΣΥΡΙΖΑ» Μαριάς (μικρή φωτογραφία) εξελέγη αντιπρόεδρος της ομάδας των ευρωπαίων «αντιφεντεραλιστών», την οποία συγκροτούν με μεγάλη επιμονή οι βρετανοί συντηρητικοί – ο λεβέντης Κάμερον δηλαδή. Η ομάδα είναι πλέον τέταρτη σε δύναμη στο Ευρωκοινοβούλιο αλλά, όπως με ενημέρωσε ο άνθρωπός μου στις Βρυξέλλες, πάει ολοταχώς για την τρίτη θέση καθώς μαζεύει από παντού σε μια προσπάθεια να αποτρέψει την εκλογή του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ  στη θέση του προέδρου της Κομισιόν.

Αυτό το «μαζεύει από παντού», ως φαίνεται, δεν το πρόσεξε ο πρόεδρος του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Π. Καμμένος, διότι καθ’ ά πληροφορούμαι σε αυτόν τον σχηματισμό έχει μαζευτεί το «κάθε καρυδιάς καρύδι»: ήτοι οι Αληθινοί Φινλανδοί που θέλουν να μας διώξουν με τις κλωτσιές από την ευρωζώνη, κάτι ρατσιστές Δανοί που κάνουν τους δικούς μας χρυσαυγίτες να μοιάζουν με μαθητές του Κατηχητικού, κάτι άλλοι σκόρπιοι από Εσθονίες, Λετονίες και ακόμη παραπέρα της κατηγορίας «πιο Δεξιά πεθαίνεις». Επιπλέον δε, ο Κάμερον επιχειρεί να εντάξει και τους γερμανούς «κατσανέβες» που επιδιώκουν την επιστροφή στο… μάρκο. Αν αθροίσει κανείς και το γεγονός ότι ήδη έχει λάβει την ιδιότητα του «παρατηρητή» στην ομάδα και το κόμμα του Ερντογάν, αρχίζω και έχω εξαιρετικές αμφιβολίες για το πόσο ψηλά είναι πλέον το (πατριωτικό) φρόνημα του προέδρου Πάνου!

Θα βάλω όμως μια άλλη παράμετρο η οποία ενδεχομένως εξηγεί κάποια πράγματα: όπως μου ανέφερε ο άνθρωπός μου, το να φτιάξει κανείς ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο είναι μια εξαιρετικά «ενδιαφέρουσα» διαδικασία, δεδομένου ότι κάθε αναγνωρισμένη ομάδα χρηματοδοτείται απευθείας από τον προϋπολογισμό του Ευρωκοινοβουλίου. Η συγκεκριμένη του Κάμερον μπορεί να λάβει ώς και 25 εκατομμύρια ευρώπουλα σου λέει. Τα οποία εν συνεχεία θα κατανείμει στα μέλη της. Κακό δεν το λες…

Η αποκωδικοποίηση του μηνύματος

Στο μεταξύ, ο ίδιος ο πρόεδρος Πάνος μετέβη χθες στο Δίστομο για την επέτειο της σφαγής  των κατοίκων ης μαρτυρικής πόλης και έκανε την ακόλουθη εξαιρετικά μετριοπαθή δήλωση, η οποία απεικονίζει απολύτως το πώς αποκωδικοποίησε το μήνυμα των προ 20ημέρου εκλογών:

«Είναι ειρωνεία της Ιστορίας που σήμερα, την επέτειο που οι Γερμανοί δολοφόνησαν 218 Ελληνες, μεταξύ αυτών 45 παιδιά, 20 βρέφη και εγκύους, διορίζεται μία κυβέρνηση καθ’ υπόδειξη της Γερμανίας».

Good wines, προσθέτω…