Λεωνίδας Βασιλικόπουλος: Η ζωή ενός παθιασμένου δημοκράτη

Το πιο ηχηρό από όσα άφησε πίσω του ο ναύαρχος Λεωνίδας Βασιλικόπουλος, που κηδεύεται σήμερα, είναι η σιωπή του για δύο περιστατικά που σημάδεψαν την πορεία της χώρας και ο ίδιος γνώριζε από πρώτο χέρι. Ποτέ δεν μίλησε για τους χειρισμούς με τους οποίους απετράπη τον Μάρτιο του 1987 η μετεξέλιξη της ελληνοτουρκικής κρίσης σε πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών, καθώς ο ίδιος ήταν πρωταγωνιστής ως αρχηγός του Ναυτικού.
Οπως δεν μίλησε ποτέ για τα παρασκήνια της κρίσης των Ιμίων, υπόθεση την όποια γνώριζε καλά, αλλά η τότε κυβέρνηση δεν ήθελε να ακούσει – σύμφωνα με όσα εξομολογήθηκε αργότερα ο ίδιος – τις πληροφορίες του και ως αρχηγός της ΕΥΠ ματαίως περίμενε επί ώρες έξω από το γραφείο του τότε πρωθυπουργού για να τον ενημερώσει. Η πρώτη φορά που έγινε συζήτηση στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων για τον ψιλόλιγνο αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, που είχε αποφοιτήσει το 1954 από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, ήταν το 1966, όταν αρνήθηκε να καταθέσει πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων της μέλλουσας συζύγου του και προχώρησε στον γάμο χωρίς άδεια της υπηρεσίας. Επειδή η Νότα Ηλιοπούλου ήταν κόρη βουλευτή της ΕΔΑ, ο Λεωνίδας Βασιλικόπουλος το πλήρωσε με αποστρατεία. Ηταν μόλις 32 ετών και είχε μπροστά του λαμπρή καριέρα καθώς είχε τελειώσει τη Ναυτική Σχολή Πολέμου, τη Σχολή Εθνικής Αμυνας και τη Σχολή Επιτελών του ΝΑΤΟ.Το 1967, μετά το πραξικόπημα, εκτός Ναυτικού πλέον, εντάχθηκε αμέσως στο αντιδικτατορικό κίνημα με τις οργανώσεις Φιλική Εταιρεία και Ελεύθεροι Ελληνες και πήρε μέρος σε δυναμικές ενέργειες. Λόγω των παλαιών σχέσεών του με δημοκρατικούς αξιωματικούς και τον κυβερνήτη του «Βέλους» Νίκο Παπά, ενεπλάκη το 1973 στο Κίνημα του Ναυτικού και για τη συμμετοχή του συνελήφθη και βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Επανήλθε στο Πολεμικό Ναυτικό μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974 και υπηρέτησε σε νευραλγικές θέσεις ώς το 1986, όταν ορίσθηκε αρχηγός ΓΕΝ – για να παραμείνει μέχρι το 1989 -, αλλά όχι χωρίς εντάσεις. Η σκληρή πολιτική αντιπαράθεση της εποχής τον κατέστησε στόχο της αντιπολίτευσης, αλλά ταυτόχρονα ανέδειξε και τον χαρακτήρα του. Οταν από την πλευρά της ΝΔ ακούστηκε το όνομά του σε σχέση με μια προμήθεια πολεμικού υλικού, έβγαλε τη στολή και όρμησε στη Βουλή με την αξίωση να συναντήσει τον ίδιο τον αρχηγό της ΝΔ Κ. Μητσοτάκη και να ζητήσει εξηγήσεις.
Το 1993, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου επέστρεψε στην εξουσία, τον ανακάλεσε από την αποστρατεία και του ανέθεσε τη διοίκηση της ΕΥΠ. Επί των ημερών του η υπηρεσία δημιούργησε το σημαντικότερο δίκτυο πληροφοριών στα Βαλκάνια. Ο ίδιος δεν άλλαξε πότε τη φιλική στάση του έναντι των Σέρβων, όπως δεν άλλαξαν και τα αντιτουρκικά του αισθήματα που τον καθιστούσαν αρωγό των Κούρδων.