[Ανάλυση] Το φίδι και η Θέμιδα

Ούτε τα κλάματα ούτε οι μελετημένες κραυγές δικηγόρων που έχουν γυμναστεί στην τέχνη του θεάματος θα μπορούσαν να κλονίσουν τις ανακρίτριες. Τα χθεσινά επεισόδια είχαν αξία παράπλευρων οχλήσεων, αμελητέων μπροστά στο μέγεθος του εγχειρήματος που έχουν επωμιστεί οι δικαστικοί λειτουργοί.

Δεν είναι μόνο το εύρος ανάκρισης που εκτείνεται ήδη σε δεκάδες αξιόποινες πράξεις. Δεν είναι ο αριθμός των κατηγορουμένων που αναμένεται να ξεπεράσει τους εβδομήντα. Είναι οι πολιτικές εντάσεις που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο αυτήν την ποινική «υπερπαραγωγή».

Είναι η ετοιμότητα των χρυσαυγιτών που, κατά την εκτίμηση έμπειρου νομικού, «θα εξαντλήσουν τα δικονομικά μέσα για να κωλυσιεργήσουν και να εκμεταλλευτούν προπαγανδιστικά κάθε βήμα της διαδικασίας».
Ο μεγάλος φόβος όμως όσων ξέρουν τους ρυθμούς και τις αδυναμίες της ελληνικής Δικαιοσύνης είναι να πάρει η υπόθεση την τροπή ενός νέου Βατοπεδίου ή ενός νέου σκανδάλου δομημένων ομολόγων. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, η δικαστική διερεύνηση ακολούθησε πορεία ανάλογη του πολιτικού θορύβου. Ο σάλος εξατμίστηκε με τις πρώτες προφυλακίσεις. Τα καροτσάκια με τις βαριές δικογραφίες έγραφαν κύκλους από γραφείο σε γραφείο με αποτέλεσμα στα ομόλογα να έχουμε την πρώτη απόφαση ύστερα από επτά χρόνια. Οσο για το real estate της Βιστωνίδας; Δεν έχει βρει τον δρόμο για το ακροατήριο. Αιωρείται ακόμη μεταξύ Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και του Εφετείου.

Αυτά τα δύο θεσμικά και πολιτικά τραύματα δείχνουν ότι η δικαστική εκκαθάριση των σκανδάλων δεν μπορεί να επαφίεται μόνο στον πατριωτισμό δύο δικαστικών λειτουργών. Αν η Δικαιοσύνη δεν υπερβεί τον εαυτό της, είναι ορατός ο κίνδυνος να «βατοπεδοποιηθεί» η πιο εύφλεκτη υπόθεση της τελευταίας εικοσαετίας. Μόνο που στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής δεν θα πρόκειται απλά για τη λήθη ενός κατηγορητηρίου. Αλλά για θεσμική ήττα της Πολιτείας έναντι των εχθρών της.

Ιδεατά, η Δικαιοσύνη κλείνει αφτιά και μάτια στην πολιτική συγκυρία. Ομως πώς μπορεί να μείνει στεγανή, όταν αυτοί τους οποίους προφυλακίζει είναι για το ένα δέκατο του εκλογικού σώματος θύματα σκευωρίας;

«Ας μην τα φορτώνουμε όλα στη Δικαιοσύνη», λέει άνθρωπος με βαθιά γνώση των πολιτικών και νομικών πτυχών του θέματος. Οπως η φυλακή κάθε άλλο παρά σταμάτησε τη Χρυσή Αυγή, έτσι δεν πρόκειται να την εξαλείψουν τυχόν ισόβιες καταδίκες. Σύμφωνα με αυτήν τη συλλογιστική, χρειάζεται διαρκής πολιτική «και πολιτισμική» προσπάθεια. Οχι γενικές καταδίκες αποτροπιασμού για το πόσο κακοί είναι οι νεοναζί. Αλλά επίμονος αγώνας να εξηγηθεί στο δυνητικό τους ακροατήριο γιατί είναι κακοί, ποια κοινωνία ετοιμάζουν.

Το πρόβλημα είναι εδώ και μεγαλώνει. Ομως το πολιτικό σύστημα έχει άλλες προτεραιότητες – τα κουκιά για την προεδρική εκλογή, τα κουκιά για τον εκλογικό νόμο. Πέραν της εκλογικής αριθμητικής, κανείς δεν φαίνεται στ’ αλήθεια να ανησυχεί. Κανείς δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι, ακόμη κι αν η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της, η Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να δύσει στα δικαστήρια.