[Εμπιστευτικά] Αέναη κίνηση

3 λεπτά
Εχω την αίσθηση η ΔΗΜΑΡ επιχειρεί ένα ενδιαφέρον πείραμα: να εφαρμόσει την αέναη κίνηση στην πολιτική.
Πρώτα μπήκε στην κυβέρνηση για να σώσει τη χώρα.
Μετά βγήκε από την κυβέρνηση πριν σωθεί η χώρα επειδή έκλεισε η ΕΡΤ.
Στη συνέχεια υιοθέτησε το δόγμα «ούτε ΝΔ ούτε ΣΥΡΙΖΑ».
Ακολούθως το δόγμα διευρύνθηκε σε «ούτε ΠαΣοΚ ούτε Κεντροαριστερά».
Το οποίο σήμαινε τελικά «όχι στον Βενιζέλο» διότι κατά τα άλλα με τον Παπανδρέου, τον Καστανίδη και την Κοππά δεν φάνηκε να έχουν πρόβλημα.
Η πολιτική αυτή ανταμείφθηκε στις ευρωεκλογές με το 1,23% των ψήφων, επίδοση που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο στις επόμενες εκλογές να ξεπεράσουν τον Χατζημαρκάκη.
Μετά τις εκλογές, ο Φώτης Κουβέλης ανέλαβε την ευθύνη του αποτελέσματος και υπέβαλε παραίτηση, αλλά ύστερα συνεδρίασαν και αποφάσισαν ότι δεν την κάνουν δεκτή – χωρίς πάντως να διευκρινίσουν ποιος ευθύνεται για το αποτέλεσμα…
Κατόπιν αυτών, η λεγόμενη «ηγετική ομάδα» (εκείνοι δηλαδή που περιέφεραν έως τώρα τη ΔΗΜΑΡ στα λιβάδια που περιέγραψα) ανέσυραν νέο δόγμα.
Οτι εφεξής η ΔΗΜΑΡ θα λάβει μέρος στην αναδιοργάνωση της Κεντροαριστεράς (παρά τον Βενιζέλο που δεν θυμάμαι να έχει φύγει εν τω μεταξύ…), αρκεί η ενωμένη Κεντροαριστερά που θα προκύψει να αποκτήσει προοδευτικό πρόσημο» και να δηλώσει ότι θα κυβερνά μόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ και κανέναν άλλον.
Η ιδέα δεν είναι κακή (ιδίως αν είσαι ΣΥΡΙΖΑ…) αλλά θέτει τρία απλά ερωτήματα.
1. Τι σόι Κεντροαριστερά είναι αυτή που δεσμεύεται προκαταβολικά ότι δεν θα κυβερνήσει παρά μόνο με την Αριστερά;
2. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε γιατί οι ψηφοφόροι να ψηφίσουν Κεντροαριστερά και να μην ψηφίσουν κατευθείαν ΣΥΡΙΖΑ, αφού ούτως ή άλλως μαζί θα κυβερνούν;
3. Οσοι θέλουν να κυβερνήσουν σώνει και καλά με τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν πάνε κατευθείαν στον ΣΥΡΙΖΑ και να αφήσουν την Κεντροαριστερά στην ησυχία της;
Με άλλα λόγια, τι είναι αυτό που το λένε Κεντροαριστερά;
Μια νηπιαγωγός του ΣΥΡΙΖΑ ή μια αυτόνομη παράταξη που διεκδικεί την εξουσία κι όταν δεν βγαίνουν οι αριθμοί, διαπραγματεύεται με όρους ισοτιμίας και από ίση απόσταση όποια κυβερνητική λύση εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του έθνους;
Είτε με την Κεντροδεξιά είτε με την Αριστερά είτε με την ΑΟ Ποντίων.
Μετά τις εκλογές του 2012, η σύμπραξη με τη ΝΔ ήταν μονόδρομος για όποιον ήθελε να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή ποεία της χώρας.
Ενδεχομένως μετά τις επόμενες εκλογές τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Θα δούμε…
Αλλά ποιος μπορεί σήμερα να ξέρει τι θα ισχύει μετά τις επόμενες εκλογές;
Ούτε η Πυθία. Ούτε καν το 1,23%!













