[Κιόσκι] Οι ασκήσεις αντοχής της δημοκρατικής Ευρώπης

Σύμφωνα με το διαφωτιστικό ρεπορτάζ της Ρεπούμπλικα, το σχέδιο του Μπέπε Γκρίλο ήταν να φθάσει με απόλυτη μυστικότητα στις Βρυξέλλες, να συναντηθεί με τον Νάιτζελ Φάρατζ μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και να επιστρέψει στο Μιλάνο χωρίς να μάθει κανένας τίποτε. Για κακή του τύχη, όμως, στο αεροδρόμιο Μαλπένσα έπεσε επάνω στον Ματέο Σαλβίνι, τον επικεφαλής της Λέγκας του Βορρά. Στο αεροπλάνο κάθησαν μαζί και αντάλλαξαν και μερικές κουβέντες σαν «πολιτισμένοι άνθρωποι που είναι», όπως είχε πει σε μια περίπτωση ένας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του Πειραιά για την τυχαία ή λιγότερο τυχαία συνάντησή του σε ένα εστιατόριο με υποψήφια περιφερειάρχη.

Αλλά όταν προσγειώθηκαν στις Βρυξέλλες, αυτός ο Σαλβίνι κάρφωσε τον συνταξιδιώτη του στο twitter. Στα δημοσιογραφικά γραφεία χτύπησε συναγερμός. Τι πήγαινε να κάνει ο ανυπότακτος Γκρίλο στην καρδιά της ευρωπαϊκής αμαρτίας; Τα λαγωνικά δεν άργησαν να τον εντοπίσουν σε ένα εστιατόριο στο κέντρο των Βρυξελλών με τον Φάρατζ. Η φωτογραφία τους βρισκόταν χθες σε όλες τις ιταλικές εφημερίδες. Πολλοί στο Κίνημα Πέντε Αστέρων ενοχλήθηκαν. Η συνάντηση ήταν μια σφαίρα στο μαλακό τους υπογάστριο. Οχι επειδή ο ηγέτης του UKIP δηλώνει «ψηφιακά αναλφάβητος», ενώ στο κίνημα λατρεύουν σαν θεό το Διαδίκτυο. Αλλά επειδή ηγείται ενός ξενοφοβικού μορφώματος. «Τι δουλειά έχουμε εμείς μ’ αυτόν;».

Μα είναι απλό. Ο Γκρίλο γνωρίζει ότι οι συμμαχίες στο Ευρωκοινοβούλιο είναι τόσο απαραίτητες όσο το οξυγόνο για τη ζωή. Αν δεν έχεις μια πολιτική οικογένεια να σε στηρίζει δεν μετράς καθόλου. Οι Πράσινοι του έκλεισαν την πόρτα, με την Αριστερά δεν υπήρξε σημείο επαφής. Τι απέμενε; Ο Διάβολος. Ή μήπως ο Μπέπε Γκρίλο, αρκούντως αντιευρωπαϊστής και όψιμος μακιαβελιστής, βρέθηκε στον φυσικό του χώρο; Μπορεί. Αυτό που έχει περισσότερη σημασία όμως είναι ότι η Ακρα Δεξιά, είτε αποδέχεται τον χαρακτηρισμό είτε τον απεκδύεται, συνασπίζει τις δυνάμεις της. Η Μαρίν Λεπέν του Εθνικού Μετώπου δεν φλερτάρει στο σκοτάδι όπως ο Γκρίλο με τον Φάρατζ. Συμμαχεί ανοικτά με τον Γκέερτ Βίλντερς, που θέλει να στείλει όλους τους μουσουλμάνους στα σπίτια τους, ή με τον Χάινζ Κρίστιαν Στράχε, που θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι δεν είναι ρατσιστής επειδή τρώει κεμπάπ.

Ποια μπορεί να είναι η απάντηση; Εκτός από αριθμός που διαβάζεται το ίδιο από αριστερά προς τα δεξιά και το αντίστροφο, παλίνδρομος είναι και μια άσκηση αντοχής στην οποία τρέχεις ανάμεσα σε δύο γραμμές αυξάνοντας σταδιακά την ταχύτητά σου βάσει ενός ηχητικού σήματος που σου λέει πότε πρέπει να πατήσεις την κάθε γραμμή. Η άσκηση είναι πολύ απαιτητική. Θέλοντας ή μη, η δημοκρατική Ευρώπη καλείται να μετρήσει τις αντοχές της.