[Διαστάσεις] Ενα αβυσσαλέο χάσμα

Η είδηση δημοσιεύθηκε χθες σε μεγάλα επιστημονικά και ειδησεογραφικά σάιτ: 53 εξέχοντες επιστήμονες από 15 χώρες, μεταξύ των οποίων και οι καθηγητές Κωνσταντίνος Φαρσαλινός και Δημήτριος Κουρέτας από την Ελλάδα, ζητούν με ανοιχτή επιστολή τους από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να μην αντιμετωπίσει τα ηλεκτρονικά τσιγάρα όπως τα υπόλοιπα προϊόντα καπνού. Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα – τονίζουν – ενδέχεται να αποτελέσουν μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του 21ου αιώνα στον τομέα της υγείας. Είναι μέρος της λύσης, όχι μέρος του προβλήματος. Μπορεί να σώσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ζωές.

Την ίδια ώρα, η υφυπουργός Υγείας Ζέττα Μακρή εξέφραζε τη λύπη της για την αδυναμία εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου στην Ελλάδα. Σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος, παραδέχθηκε ότι «το περίφημο πολιτικό κόστος κράτησε τα βήματά μας στο σημειωτόν». Στην ίδια συνέντευξη, ο πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας Κωνσταντίνος Γουργουλιάνος τόνισε ότι η Ελλάδα κατέχει το πανευρωπαϊκό ρεκόρ σε ό,τι αφορά την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα σε χώρους εστίασης και διασκέδασης. Και ότι, ως αποτέλεσμα ακριβώς του παθητικού καπνίσματος, 600.000 μη καπνιστές έχουν χάσει τη ζωή τους.

Το χάσμα ανάμεσα στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο αποδεικνύεται άλλη μία φορά αβυσσαλέο. Εδώ αναλύουμε για πολλοστή φορά το πρόβλημα, εκεί σχεδιάζουν τη λύση. Εδώ οι καπνιστές αντιμετωπίζουν τους μη καπνιστές ως εχθρούς τους, εκεί συνεργάζονται μαζί τους στο όνομα του γενικού καλού. Εδώ χρησιμοποιούμε την κρίση ως πρόσχημα για να διατυμπανίσουμε ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε «άλλη μία» απαγόρευση, εκεί τη θεωρούν ευκαιρία να απαλλαγούν από μια παγκόσμια επιδημία. Εδώ χλευάζουμε τον νόμο, ακόμη έναν νόμο, εκεί τον τηρούν ευλαβικά. Ακόμη και στην Τουρκία.

Το τελευταίο είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα. Οταν η αρμόδια υφυπουργός εξηγεί γιατί ΔΕΝ εφαρμόζεται εδώ και χρόνια ο νόμος στην Ελλάδα, αντί να λάβει αποφασιστικά μέτρα για να τον επιβάλει, είμαστε καταδικασμένοι σε διαρκή ανομία. Ενας συνάδελφος μου διηγήθηκε ότι ρώτησε πρόσφατα την κυρία Μακρή αν επιτρέπεται το κάπνισμα στις παιδικές χαρές και στους χώρους άθλησης. «Φυσικά και όχι» απάντησε εκείνη. Εκείνος τότε της επισήμανε ότι δεν υπάρχει πουθενά ταμπέλα που να το αναφέρει. «Δεν το γνώριζα, ευχαριστώ για την πληροφορία» είπε η υφυπουργός. Και τώρα που το έμαθε δηλαδή, τι θα κάνει;

Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, επτά στους δέκα Ελληνες δήλωσαν ότι επισκέφθηκαν το τελευταίο εξάμηνο μπαρ και εστιατόρια όπου όλος ο κόσμος κάπνιζε. Στην πραγματικότητα, η είδηση βρίσκεται στους άλλους τρεις, που δεν είχαν ανάλογη εμπειρία. Βρέθηκα πρόσφατα στα εγκαίνια ενός καινούργιου πολυχώρου στο κέντρο. Είχε πάρα πολύ κόσμο. Και κάπνιζαν όλοι. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια έτρεφα ακόμη μερικές ελπίδες για τα αντικαπνιστικά αποτελέσματα ενός δυτικού αέρα. Αλλά πια τις έχω χάσει. Ο αγώνας είναι μάταιος.