Ινδία: Η πτώση μιας δυναστείας

Το πλήγμα ήταν αναμενόμενο αλλά δεν αποκλείεται να επέλθει η απόλυτη καταστροφή. Επειτα από δέκα χρόνια στην εξουσία και περισσότερα από εξήντα απόλυτης κυριαρχίας στην πολιτική ζωή της Ινδίας, η δυναστεία των Γκάντι μοιάζει να πλησιάζει στο τέλος της.

Το απόγευμα της Δευτέρας, όταν στην ιερή πόλη των ινδουιστών Βαρανάσι έκλεισαν οι τελευταίες κάλπες της μαραθώνιας εκλογικής διαδικασίας, διάρκειας 35 ημερών, το μήνυμα των πρώτων exit polls ήταν ξεκάθαρο: στην πλειονότητά τους τα 814 εκατ. Ινδών, που από τις 7 Απριλίου έως τις 12 Μαΐου κλήθηκαν να ψηφίσουν για την ανάδειξη του νέου Κοινοβουλίου της χώρας, επιθυμούν να γυρίσουν σελίδα. Θέλοντας να τιμωρήσουν το κυβερνών Κόμμα του Κογκρέσου για τα δεκάδες σκάνδαλα διαφθοράς που σημάδεψαν την παραμονή του στην εξουσία αλλά και για την επιβράδυνση της ινδικής οικονομίας, οι περισσότεροι από τα 550 εκατομμύρια που προσήλθαν τελικά στις κάλπες εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μια πραγματικά ισχυρή Ινδία στο ινδουιστικό εθνικιστικό κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα (BJP) και, κυρίως, στον χαρισματικό όσο και αμφιλεγόμενο ηγέτη του Ναρέντρα Μόντι.

Σύμφωνα με τους αναλυτές της ινδικής εταιρείας δημοσκοπήσεων C-Voter, ο συνασπισμός της Εθνικής Δημοκρατικής Συμμαχίας της οποία ηγείται το Μπαρατίγια Τζανάτα θα κερδίσει περισσότερες από 280 από τις 543 έδρες της ινδικής Βουλής ενώ το Κόμμα του Κογκρέσου θα περιοριστεί σε μόλις 101 έδρες, τις οποίες μάλιστα θα κληθεί να μοιραστεί με τους τοπικούς συμμάχους του. Τα επίσημα αποτελέσματα πρόκειται να ανακοινωθούν σήμερα αλλά αποτελεί γεγονός ότι το κόμμα το οποίο πρωταγωνίστησε, μαζί με τον Μαχάτμα Γκάντι, στον αγώνα κατά των βρετανών αποικιοκρατών και κυβέρνησε την Ινδία για 53 από τα 67 χρόνια της ανεξαρτησίας της, θα υποστεί μία ταπεινωτική ήττα, ίσως τη χειρότερη στην ιστορία του.

Σε δηλώσεις του ο εκπρόσωπος του κόμματος της Σόνια Γκάντι περιορίστηκε να υπογραμμίσει ότι στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις «τα αποτελέσματα ήταν πολύ διαφορετικά από τις προβλέψεις». Τόσο το 2004 όσο και το 2009 τα exit polls εμφάνιζαν ιδιαίτερα ενισχυμένο το κόμμα του Μόντι, παρότι και στις δύο περιπτώσεις την εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης την έλαβε το Κόμμα του Κογκρέσου. Αυτή τη φορά όμως η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων είναι αρκετά μεγάλη ώστε να υπερκαλύπτεται η οποία αστοχία από την πλευρά των αναλυτών.

Επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Κόμματος του Κογκρέσου ήταν ο 43χρονος Ραούλ Γκάντι, ο αποκαλούμενος και «αναποφάσιστος πρίγκιπας», αντιπρόεδρος του κόμματος και γιος, εγγονός και δισέγγονος πρωθυπουργών της Ινδίας. Η μητέρα του, Σόνια Γκάντι, πρόεδρος του Κόμματος του Κογκρέσου, αναγνωρίζεται ως η πιο ισχυρή γυναίκα στη χώρα. Ο πατέρας του, Ρατζίβ Γκάντι, και η γιαγιά του, Ιντιρα Γκάντι, διετέλεσαν αμφότεροι πρωθυπουργοί και αμφότεροι δολοφονήθηκαν, ενώ ο προπάππος του Τζαβαχαρλάλ Νεχρού θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης Ινδίας.

Ομως ο Ραούλ Γκάντι αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης κατά την τελευταία πενταετία από το 10% στο 5%, η μαζική φυγή των ξένων κεφαλαίων, η υψηλή ανεργία αλλά και τα δεκάδες σκάνδαλα στα οποία ενεπλάκησαν στελέχη του κόμματος της μητέρας του βάρυναν περισσότερο στη συνείδηση των ινδών ψηφοφόρων από ό,τι το όνομά του.

Κατηγορώντας «το κόμμα της μαμάς και του γιου» για οικογενειοκρατία και έχοντας να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες στον τομέα της οικονομίας τις οποίες σημείωσε κατά την πολυετή του παραμονή στην πρωθυπουργία του Γκουτζαράτ, ο Ναρέντρα Μόντι κατάφερε να πείσει τους συμπατριώτες του να του δώσουν την εξουσία ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει και ολόκληρη την Ινδία.