[Κιόσκι] Το καραόκε της «Μασσαλιώτιδας»

Επτακόσιες πενήντα λέξεις. Ακριβώς τόσες χρειάστηκε η υπουργός Δικαιοσύνης της Γαλλίας Κριστιάν Τομπιρά για να εξηγήσει ότι δεν είχε καμία πρόθεση να προσβάλει τα εθνικά σύμβολα επειδή δεν έψαλε τον εθνικό ύμνο στην τελετή για την κατάργηση της δουλείας που πραγματοποιήθηκε στους Kήπους του Λουξεμβούργου το περασμένο Σάββατο. Επτακόσιες πενήντα λέξεις όχι μόνο για να μην πειστεί κανένας αλλά για να εξαγριωθούν ακόμη περισσότερο οι επικριτές της που δεν της συγχώρεσαν ότι κράτησε τα χείλη της κλειστά όση ώρα η μουσική και οι στίχοι της «Μασσαλιώτιδας» δονούσαν την ατμόσφαιρα προκαλώντας ρίγη εθνικής υπερηφάνειας.

Στην «απολογία» της στο facebook, η Τομπιρά εξήγησε ότι δεν έψαλε τον ύμνο επειδή δεν θεώρησε σκόπιμο να μπερδέψει την άτεχνη φωνή της με την υπέροχη φωνή του τραγουδιστή. Αυτό το «καραόκε της εξέδρας», σημείωσε, δεν θα είχε κανένα νόημα. Οι επικριτές της έφριξαν. Μα πώς είναι δυνατόν να συγκρίνει τον εθνικό ύμνο με το καραόκε; Και πώς μπόρεσε να εκστομίσει μια τέτοια προσβολή απέναντι στα εκατομμύρια των Γάλλων που τραγουδούν αυθόρμητα τη «Μασσαλιώτιδα» ακόμη και αν δεν είναι ασκημένες οι φωνητικές τους χορδές, πώς τόλμησε να επιδείξει τέτοια περιφρόνηση απέναντι στην ίδια τη Γαλλία;

Στην πραγματικότητα, η Τομπιρά έχει διαπράξει ένα πολύ μεγαλύτερο λάθος από αυτό που της καταλογίζουν: γεννήθηκε στη Γαλλική Γουιάνα. Είναι το μαύρο κορίτσι μιας πρώην αποικίας, το οποίο μια κάποια λευκή Γαλλία αναγκάστηκε να δεχθεί, ενώ ενδόμυχα θα την προτιμούσε κάπου εξωτικά – γιατί όχι σ’ ένα χαρέμι; – ή σε κανένα κελί του Καγέν. Γιατί η Τομπιρά ήταν η εισηγήτρια του νόμου με τον οποίο η δουλεία χαρακτηρίζεται έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Και γιατί υποστήριξε με θέρμη τον νόμο για τον γάμο των ομοφύλων.

Η Τομπιρά καταδικάστηκε στη σύγχρονη πυρά της απαξίωσης. Η γαλλικότητά της κρίθηκε λειψή από τη Δεξιά και την Ακρα Δεξιά, διαπιστώθηκε έλλειμμα πατριωτισμού. Το ίδιο που είχε βρεθεί στους μαύρους παίκτες της Εθνικής Γαλλίας όταν οι Μπλε αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο κάποιου Μουντιάλ. Οι ποδοσφαιριστές δεν ίδρωναν αρκετά για τη φανέλα, δεν αγαπούσαν την πατρίδα και η απόδειξη βρισκόταν στα σφραγισμένα χείλη του Καρίμ Μπενζεμά που ούτε εκείνος είχε τραγουδήσει τη «Μασσαλιώτιδα». Μα κι ο Πλατινί δεν είχε ψάλει ποτέ τον εθνικό ύμνο, υπενθυμίζει το περιοδικό Νουβέλ Ομπσερβατέρ. Ο Πλατινί, όμως, είναι άσπρος, μονίμως χλωμός.

Η γαλλική υπεραντίδραση στο καραόκε που δεν ακούστηκε ποτέ μαρτυρά ότι η αποδοχή του διαφορετικού είναι ένα δύσκολο και διαρκές στοίχημα για την Ευρώπη. Αλλά και ότι αρκεί το τίποτε για να ξυπνήσουν οι πιο άγριοι δαίμονές της.