Το κάζο και οι «μαύρες σελίδες του σταλινισμού»
Η ιστορία που θα διηγηθώ στη συνέχεια κάνει ήδη τον γύρο της (Δυτικής) Αθήνας και είναι – όχι γιατί το λέω εγώ, αλλά γιατί το δηλώνει ο πρωταγωνιστής της – μια απίθανη ιστορία αμοραλισμού, αλαζονείας, σταλινισμού και κουτοπονηριάς στην οποία έχουν κεντρικό ρόλο, προσέξτε με παρακαλώ, ο πρόεδρος Αλέξης, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Βίτσας, η υποψήφια περιφερειάρχης Ρένα (Δούρου), ένας Τζόκας, υπεύθυνος τοπικής αυτοδιοίκησης, η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Συνέβη προ ημερών, αλλά σε εμένα έγινε γνωστή μόλις προχθές, όταν… συνήλθε ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης, μετά το απίστευτο «κάζο» που υπέστη σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο από τους προαναφερθέντες, ήτοι τον ΣΥΡΙΖΑ συνολικά.
Πρόκειται για τον δήμαρχο Πετρούπολης Στέφανο Βλάχο (μεγάλη φωτογραφία), ιστορικό στέλεχος της αυτοδιοίκησης στη Δυτική Αττική, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ πλησίασε προ καιρού και του ζήτησε να είναι υποψήφιος για τη θέση του αντιπεριφερειάρχη Δυτικής Αθήνας, με το ψηφοδέλτιο της Ρένας (Δούρου). Την (άσεμνη, όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε) πρόταση του την έκανε ο γραμματέας του κόμματος Δημήτρης Βίτσας ο οποίος τον παραμύθιασε τον άνθρωπο ότι εκτιμούν τρομερά την αυτοδιοικητική μου εμπειρία.
Ο Βλάχος «μάσησε», είπε το «ναι» και ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να διεκδικήσει ακόμη μία θητεία στον Δήμο Πετρούπολης.
Για να γίνει δε πιο πειστικό το «παραμύθι» τον καλούσαν και σε διάφορες εκδηλώσεις, τον έβαζαν να κάθεται μαζί τους, αλλά στο παρά πέντε της ανακοίνωσης του συνδυασμού της Ρένας, ο Βλάχος χτύπησε απανωτά εγκεφαλικά, πληροφορούμενος ότι τελικά δεν θα είναι αυτός υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης αλλά ένας Τζόκας, υπεύθυνος αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ!
Επεζήτησε να μιλήσει με τον πρόεδρο Αλέξη για να του καταγγείλει το πρωτοφανές παιχνίδι που παίχτηκε πίσω από την πλάτη του. Ο πρόεδρος τον αντιμετώπισε περίπου χλευαστικά με ένα αμφίσημο «πολύ σοβαρά είναι αυτά που μου λες, δήμαρχε».
Κατόπιν αυτού, ο δήμαρχος κατέφθασε στην Κουμουνδούρου και έκανε «ντου» στα γραφεία την ώρα που συνεδρίαζε η Πολιτική Γραμματεία. Στην πόρτα τον σταμάτησε, κατά πώς μου τα διηγήθηκε, ο Βίτσας. Πιάστηκαν σχεδόν στα χέρια. Ο δήμαρχος να φωνάζει «αφήστε με να μπω μέσα», ο άλλος να του λέει «φύγε, θα φωνάξω την Αστυνομία», τελικά ο δήμαρχος κατάφερε και εισήλθε στην αίθουσα, όπου συνεδρίαζε η Πολιτική Γραμματεία απόντος του προέδρου Αλέξη.
Τους ανέφερε τα περιστατικά.
– Τι σας είπαν; τον ρώτησα χθες το βράδυ.
– Με κοιτούσαν σαν αγάλματα. Δεν έλεγαν τίποτε. Αλλος ξυνόταν, άλλος μουτζούρωνε χαρτιά και μόνο ο Γλέζος μού είπε «ε, τι θες τώρα, είναι πολιτικό το ζήτημα». Ντράπηκα γι’ αυτόν, γιατί τον τιμούσα για ένα τουλάχιστον πράγμα που έκανε στη ζωή του…
– Εσείς τι είπατε;
– Μόνο ότι «στη μνήμη του πατέρα μου θέλω να σας καταγγείλω αυτή την άθλια συμπεριφορά εις βάρος μου από το κόμμα σας».
Ακόμη και σήμερα, που έχουν περάσει σχεδόν δύο εβδομάδες από το περιστατικό, ο δήμαρχος Βλάχος εξακολουθεί να μιλάει με ένταση για τα γεγονότα. Καταγγέλλει ότι το παιχνίδι που παίχτηκε εις βάρος του είχε στόχο να τον αποκόψει από τον δήμο, ώστε να θέσει υποψηφιότητα ο Ν. Σακούτης, μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.
– Τι λέτε τώρα για όλα αυτά;
– Οτι η συμπαιγνία εις βάρος μου υποδηλώνει την απουσία στοιχειώδους πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας από το κόμμα που ευαγγελίζεται την αλλαγή και την εξυγίανση του πολιτικού μας βίου. Οι νοοτροπίες αυτές και οι πρακτικές που ισοπεδώνουν τις ανθρώπινες προσωπικότητες υπενθυμίζουν ότι οι πιο μαύρες σελίδες του σταλινισμού ζουν και βασιλεύουν στα μυαλά των συγκεκριμένων ανθρώπων που χειρίστηκαν την υπόθεσή μου.
– Πολύ σκληρά είναι αυτά που λέτε τώρα παρατήρησα.
– Οχι κύριε, γιατί από πράξεις όπως αυτές που έκαναν σε μένα διαφαίνεται το ποιόν της αλλαγής που θα προκύψει για τη χώρα, αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές…
Οπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον έχει έναν «καλό» φίλο σε όλη την Δυτική Αθήνα…
*********************************
Δώστε Πάολα στον λαό
Στο μεταξύ με απασχολεί ζωηρά η επιτυχία της αποψινής εκδήλωσης στο θέατρο Ακροπόλ υπέρ της υποψηφιότητας του προέδρου Αλέξη για την προεδρία της Κομισιόν. Ανησυχώ διότι στο πάνελ των ομιλητών ομού μετά του καθηγητού κ. Τσουκαλά θα βρίσκεται μεν και ένας Ιταλός του οποίου το όνομα και να το αναφέρω ουδεμία σημασία έχει, αλλά όχι η ευειδής κυρία Πάολα Μπακιντού, Ιταλίδα επίσης. Δεν γνωρίζω τους λόγους για τους οποίους απουσιάζει η κυρία Μπακιντού από την αποψινή εκδήλωση, αλλά το θεωρώ τρομερή παράλειψη εκ μέρους των οργανωτών να μην την καλέσουν, έστω τιμητικά – είναι η κυρία που εξέθεσε την οπίσθια πλευρά της ύπαρξής της (φευ με μαγιό…) προκειμένου να προωθήσει την υποψηφιότητα του προέδρου Αλέξη, δεδομένου ότι ουδείς ασχολείται στην Ιταλία μαζί του.
Προς αποφυγήν άνευ λόγου παρεξηγήσεων, προειδοποιώ τους οργανωτές να μη σπεύσουν να καλύψουν το κενό, προσκαλώντας την Πάολα σκέτη, την δικιά μας, διότι όπως με ενημέρωσε ο φίλος μου Ποσειδώνας Γιαννόπουλος το κορίτσι είναι Κουτσούμπας – ΚΚΕ δηλαδή…
************************************
Ο συγγραφέας και ο Καμίνης
Αυτός που σίγουρα δεν θα παρευρεθεί στην αποψινή εκδήλωση είναι ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός (μικρή φωτογραφία), για τον απλούστατο λόγο – θα κάνω αποκάλυψη τώρα, διότι δεν καταλαβαίνω πώς αυτό το πράγμα έχει μείνει στο σκοτάδι τόσο καιρό – ότι είναι υποψήφιος με τον συνδυασμό του Γιώργου Καμίνη στην Αθήνα!
Από σπόντα το έμαθα και εγώ. Του τηλεφώνησα.
– Πώς αποφασίσατε να εκτεθείτε ξανά «μετά 20 έτη»; τον ρώτησα.
– Γιατί στα 20 χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη φορά που έθεσα υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος η Αθήνα συνεχίζει να αντιμετωπίζει παλαιά και νέα, συσσωρευμένα και δυσεπίλυτα προβλήματα. Ο κοινωνικός ιστός άλλαξε, μαζί του και η πόλη.
– Τόσοι συνδυασμοί διεκδικούν την ψήφο των Αθηναίων, γιατί με τον Καμίνη;
– Γιατί ο Γιώργος Καμίνης παρ’ όλη τη λαίλαπα της κρίσης κατάφερε όχι μόνο το έλλειμμα του δήμου να το κάνει πλεόνασμα, αλλά και την εξωστρέφεια να αναπτύξει και τη διαβίωση στην πόλη να κάνει πιο ανθρώπινη και πιο ωφέλιμη. Χτύπησε το μίσος και τον εξτρεμισμό με όπλο την αγάπη και τη μετριοπάθεια.
– Καλή επιτυχία του ευχήθηκα, και κλείσαμε.
***********************************
Με τις μπιστόλες στα άλση της Αθήνας
Μετά και τη χθεσινή καταπληκτική εξέλιξη, δηλαδή της προσφυγής τής Ζωής (Κωνσταντοπούλου) στη Δικαιοσύνη κατά ενός αντιπροέδρου της Βουλής και ενός βουλευτή για όσα ειπώθηκαν (στις 2 τα ξημερώματα συγκεκριμένα) στην αίθουσα της Ολομέλειας, είμαι πλέον βέβαιος ότι το Κοινοβούλιο επιστρέφει στις «καλύτερες» εποχές του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα. Εκεί στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν οι βουλευτές μετά τα «πλακώματα» στη Βουλή μονομαχούσαν με τις μπιστόλες στα άλση της Αθήνας. Τέλεια!..