[Κιόσκι] Το παρελθόν της και το μέλλον μας

Αν και με τον δικό του τρόπο ο καθένας, και τα δύο αυτά πρόσωπα βρέθηκαν στο προσκήνιο τη δεκαετία του 1990. Και τα δύο συνδέθηκαν με τον Μπιλ Κλίντον και την προεδρία του, και τα δύο επέστρεψαν χθες στην επικαιρότητα. Το ένα το θυμούνται πολλοί. Είναι η Μόνικα Λιουίνσκι που «έσπασε για πρώτη φορά τη σιωπή της» με ένα άρθρο στο περιοδικό Vanity Fair. Το άλλο το γνωρίζουν ελάχιστοι. Είναι ο Ρόμπερτ Ράιχ, υπουργός Εργασίας του Κλίντον και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ.

Η Λιουίνσκι γράφει πόσο μετάνιωσε για εκείνη την «ανάρμοστη σχέση» που είχε με τον τότε αμερικανό πρόεδρο στον Λευκό Οίκο και πόσο πλούσια θα μπορούσε να γίνει εάν εκμεταλλευόταν εμπορικά την πιο γνωστή πεολειχία στην παγκόσμια πολιτική Ιστορία. Ο Ράιχ καταδεικνύει με άρθρο του στο ηλεκτρονικό περιοδικό Salon τους τέσσερις μεγάλους μύθους της αμερικανικής Δεξιάς για την ανισότητα.

Μύθος πρώτος: Οι πλούσιοι δημιουργούν απασχόληση, άρα δεν πρέπει να φορολογούνται. Η αλήθεια είναι ότι απασχόληση δημιουργούν όχι μόνο η μεσαία αλλά και οι ασθενέστερες οικονομικά τάξεις, αγοράζοντας αγαθά και υπηρεσίες. Εάν δεν διαθέτουν αρκετή αγοραστική δύναμη, στις επιχειρήσεις δεν θα δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και η οικονομία δεν θα αναπτύσσεται.

Μύθος δεύτερος: Οι εργαζόμενοι πληρώνονται όσο αξίζουν στην αγορά, επομένως το κράτος δεν πρέπει να επεμβαίνει σε αυτό το ζήτημα. Είναι τα ίδια τα γεγονότα που διαψεύδουν αυτόν τον ισχυρισμό. Οι μάνατζερ των μεγάλων επιχειρήσεων κέρδιζαν κάποτε 30 φορές περισσότερα από τον μέσο εργαζόμενο, σήμερα κερδίζουν 300 φορές περισσότερα όχι επειδή κάνουν τόσο φοβερή δουλειά αλλά επειδή καθορίζουν οι ίδιοι τις αμοιβές τους. Αντίθετα, η πλειονότητα των εργαζομένων κερδίζει λιγότερα απ’ ό,τι 40 χρόνια πριν – ασφαλώς όχι επειδή εργάζονται λιγότερο.

Μύθος τρίτος: Η επιτυχία εξαρτάται από τις ικανότητες του καθενός, επομένως δεν χρειάζεται να γίνει κάτι στο πεδίο των ίσων ευκαιριών. Η αλήθεια είναι ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες το κράτος ξοδεύει περισσότερα για την εκπαίδευση των παιδιών που προέρχονται από πλούσιες οικογένειες απ’ ό,τι για τα παιδιά φτωχών οικογενειών που ζουν σε υποβαθμισμένες περιοχές.

Μύθος τέταρτος: Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα κόψει θέσεις εργασίες, επομένως είναι καλύτερα να μείνουν καθηλωμένοι. Μελέτες έχουν δείξει ότι η αύξηση του εισοδήματος αυξάνει την αγοραστική δύναμη και άρα την κατανάλωση, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται θέσεις εργασίες αντί να χάνονται.

Η Μόνικα Λιουίνσκι μιλάει για το παρελθόν της, ο Ρόμπερτ Ράιχ για το παρόν και το μέλλον όλων μας. Είναι σαφές με ποιον αξίζει να ασχοληθεί κανείς.